Μισέλ Αούν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μισέλ Αούν
Michel Aoun with Putin 1 (cropped).jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
ميشال نعيم عون (Αραβικά)
Γέννηση18  Φεβρουαρίου 1935[1]
Χαρέτ Χρεΐκ
ΚατοικίαΓαλλία (1991–2005)
Χώρα πολιτογράφησηςΛίβανος
ΘρησκείαΜαρωνιτική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΑραβικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΑραβικά[2]
Γαλλικά
Αγγλικά
Ιταλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
αξιωματικός
Περίοδος ακμής1958
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΕλεύθερο Πατριωτικό Κίνημα
ΣυγγενείςGebran Bassil (γαμπρός) και Alain Aoun (ανιψιός)
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςGeneral/Ένοπλες Δυνάμεις του Λιβάνου
Πόλεμοι/μάχεςΕμφύλιος Πόλεμος του Λιβάνου
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΔιοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων του Λιβάνου (από 1984)
Πρωθυπουργός του Λιβάνου (1988–1990)
Πρόεδρος του Λιβάνου (1988–1990)
Πρόεδρος του Λιβάνου (από 2016)
ΒραβεύσειςΜεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής
Order of Merit
Εθνικό Τάγμα του Κέδρου
Υπογραφή
Michel Aoun Signature.png
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Μισέλ Ναΐμ Αούν (αραβικά: ميشال نعيم عون‎, Αραβική προφορά: miːʃeːl ʕo.uːn, γεν. 18 Φεβρουαρίου 1935)[3][4] είναι Λιβανέζος πολιτικός, πρόεδρος του Λιβάνου από το 2016. Εξελέγη πρόεδρος στις 31 Οκτωβρίου 2016 κατά την 46η εκλογική συνεδρίαση του λιβανέζικου κοινοβουλίου. Είναι μαρωνίτης χριστιανός και ιδρυτής του Ελεύθερου Πατριωτικού Κινήματος.

Σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρωθυπουργός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μισέλ Αούν διορίστηκε στρατηγός του Λιβανέζικου στρατού (επικεφαλής του Λιβανέζικου Στρατού) το 1984. Από τις 22 Σεπτεμβρίου 1988 έως τις 13 Οκτωβρίου 1990 ο Αούν υπηρέτησε στο πρωθυπουργικό αξίωμα της χώρας. Ο Αούν διορίστηκε πρωθυπουργός από τον αναχωρούντα πρόεδρο Αμίν Τζεμαγιέλ ως επικεφαλής της λιβανέζικης κυβέρνησης και προσωρινός πρωθυπουργός. Αυτή η απόφαση οδήγησε στην άνοδο δύο αντίπαλων κυβερνήσεων, αυτή του στρατηγού Αούν και αυτή του πρωθυπουργού Σελίμ Χος.

Ο Αούν κήρυξε "Απελευθερωτικό πόλεμο" ενάντια στις συριακές στρατιωτικές δυνάμεις στις 14 Μαρτίου 1989. Στις 13 Οκτωβρίου 1990, οι συριακές δυνάμεις εισέβαλαν στα προπύργια του Αούν συμπεριλαμβανομένου του προεδρικού παλατιού στη Μπαάμπντα, σκοτώνοντας εκατοντάδες Λιβανέζους στρατιώτες και πολίτες. Ο Αούν διέφυγε στην γαλλική πρεσβεία της Βηρυτού, ενώ αργότερα του χορηγήθηκε άσυλο και έζησε εξόριστος στη Γαλλία μέχρι το 2005.

Ο Αούν επέστρεψε στον Λίβανο στις 7 Μαΐου 2005, έντεκα ημέρες μετά την απόσυρση των συριακών στρατευμάτων από τη χώρα. Το 2006, όντας επικεφαλής του Ελεύθερου Πατριωτικού Κινήματος, υπέγραψε μνημόνιο κατανόησης με την Χεζμπολά, ξεκινώντας μια συμμαχία του Αούν με τη Χεζμπολά που διαρκεί μέχρι σήμερα. Παρά την αιματηρή ιστορία με το καθεστώς του Χαφέζ αλ-Άσαντ, πατέρα του Μπασάρ αλ-Άσαντ, ο Αούν επισκέφθηκε τη Συρία το 2009.[5][6]

Πρόεδρος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αούν εξελέγη βουλευτής ηγούμενος του Ελευθέρου Πατριωτικού Μετώπου και του ευρύτερου κοινοβουλευτικού συνασπισμού "Μπλοκ Μεταρρυθμίσεως και Αλλαγής", το οποίο είχε 27 βουλευτές και ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο μπλοκ στο κοινοβούλιο. Παρουσίασε την υποψηφιότητά του για την προεδρία, με τους κύριους αντιπάλους του να είναι οι Σαμίρ Τζατζά, Σουλεϊμάν Φραντζίε και Ανρί Ελού. Μετά την εκλογή του διαδέχθηκε τον Μισέλ Σουλεϊμάν στην προεδρία.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 https://www.facebook.com/notes/tayyar-free-patriotic-movement-courant-patriotique-libre/general-michel-aoun-biography/213160532036389/.
  2. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb125240209. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. https://www.elnashra.com/news/show/1044594/العماد-ميشال-عون؟?amp=1
  4. «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2016. 
  5. «Profile: Michel Aoun». BBC News. 2005-06-13. http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/4086828.stm. Ανακτήθηκε στις 2008-05-18. 
  6. Gambill, Gary C. (13 Μαΐου 2003). «The Syrian Occupation of Lebanon». The Middle East Forum. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2008.