Μικροφωτογράφιση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η μικρο-φωτογράφιση είναι η φωτογράφιση διαφόρων παραστατικών στο λεγόμενο μικροφίλμ για αρχειοθέτηση. Το μικροφίλμ μπορεί να είναι ασπρόμαυρο ή έγχρωμο 16 ή 35 χιλιοστών χωρίς διάτρηση. Συνήθως και λόγω κόστους είναι ασπρόμαυρο. Έχει μια ειδική επίστρωση σαν φωτοευαίσθητη επιφάνεια που πλησιάζει τεχνικά το ορθοχρωματικό φιλμ του λιθογραφείου. Είναι ευαίσθητο σε όλη την γκάμα των χρωμάτων. Αυτό του παρέχει μεγάλη ευκρίνεια στην απεικόνιση. Με τις σωστές συνθήκες επεξεργασίας και φύλαξης διατηρείται στο χώρο για πάνω από 100 χρόνια. Χρησιμοποιείται σε ειδικές επιδαπέδιες φωτογραφικές μηχανές, που ανταποκρίνονται από κατασκευής στα διάφορα παραστατικά Α2, Α4 κλπ.

Ανάλογα με τις ανάγκες συνηθίζεται και δημιουργούνται αντίγραφα, έτσι ώστε να μην καταστρέφεται το πρωτότυπο. Σαν αντιγραφικό υλικό και ανάλογα με τη χρήση και ποιότητα χρησιμοποιούνται διάφορα υλικά. Μια φτηνή εφαρμογή αντιγράφων είναι το φιλμ τύπου DIAZO, του οποίου η εμφάνιση γίνεται σε διάλυμα αμμωνίας.

Μια από τις καλύτερες εφαρμογές μικρο-φωτογράφισης και αρχειοθέτησης παλαιών εφημερίδων έγινε με επιτυχία στη μονάδα μικρο-φωτογράφισης της Βουλής των Ελλήνων από το 1983 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.