Μητροπολίτης Ηλιουπόλεως Θεόδωρος Δημητρίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μητροπολίτης Ηλιουπόλεως Θεόδωρος Δημητρίου
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1953
Ηράκλειο
ΘρησκείαΟρθόδοξος Χριστιανισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιερέας
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΜητροπολίτης (2006–2009, Πατριαρχείο Αλεξανδρείας)

Ο Μητροπολίτης Ηλιουπόλεως Θεόδωρος (Δημητρίου) είναι Έλληνας Θεολόγος και Μητροπολίτης του Παλαίφατου Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής.

Βιογραφικά Στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

O Μητροπολίτης Ηλιουπόλεως Θεόδωρος, κατά κόσμον Αντώνιος Δημητρίου, γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το έτος 1953.

Είναι πτυχιούχος των Τμημάτων Θεολογίας και Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκάρη αναγνώστης υπό του Αρχιεπισκόπου Κρήτης Ευγενίου στον Αγιο Φανούριο Ηρακλείου τον Αύγουστο του 1970. Εκάρη μοναχός στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Πρέβελη στις 23 Αυγούστου 1975 υπό του Μητροπολίτου Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων Θεόδωρου.

Στις 31 Αυγούστου 1975 χειροτονήθηκε Διάκονος και στις 121 Σεπτεμβρίου 1975 Πρεσβύτερος υπό του υπό του Μητροπολίτου Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων Θεόδωρου. Υπηρέτησε την Μητρόπολη Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων ως Ιεροκήρυκας, Αρχιερατικού επιτρόπου και υπεύθυνος του πνευματικού, κηρυκτικού και κατηχητικού έργου καθώς και ως Πρωτοσύγκελλος. Του απενεμήθη το οφφίκιο του Συγκέλλου τον Απρίλιο του 1978. Χειροθετήθηκε αρχιμανδρίτης τον Οκτώβριο του 1979 , το Δεκέμβριο του ιδιου έτους του απονέμεται το οφφίκιο του Πνευματικού.

Είχε διακονήσει τις θέσεις, του αντιπροέδρου του Οικοτροφείου Θηλέων “Η Παναγία η Λαμπηνή”, του Προέδρου διαχειρίσεως περιουσίας του προσκυνήματος “Παναγία Ελεούσα”, επαρχίας Αμαρίου, και του Τομεάρχου στον εράνων του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού στην Κρήτη, επίσης του είχαν ανατεθεί τα καθήκοντα του Αντιπροέδρου του Συμβουλίου Οργανισμού Διοικήσεως Μοναστηριακής περιουσίας Νομού Ρεθύμνης μετα απο απόφση της Νομαρχείας Ρεθύμνης. Το έτος 1986 ορίσθηκε από την Ιερά Επαρχαική Σύνοδο της Εκκλησίας Κρήτης, μέλος της Επιτροπής Αντιαιρετικού αγώνος.

Από την 1 Φεβρουαρίου 1991 εως της εκλογής του, υπηρέτησε ως Προϊστάμενος της Ενορίας Αγίου Νικολάου Νέας Αλικαρνασσού, παράλληλα του ειχε ανατεθεί και η διακονία ως υπεύθυνου της Θρησκευτικής υπηρεσίας Φυλακών της Αρχιεπισκοπής. Το 1999 έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου του Οικουμενικού Θρόνου. Το 2004 ενεγράφη ομοφώνως υπό του Ηγουμενοσυμβουλίου της Ιεράς Μονής Παναγίας Αγκαράθου, ως αδελφός αυτής.

Στις 1 Νοεμβρίου 2006 εξελέγη παμψηφεί απο την Αγια και Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, επίσκοπος της νεοϊδρυθείσης Επισκοπής Μοζαμβίκης. Στις 27 Νοεμβρίου 2006 χειροτονήθηκε Επίσκοπος υπό του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Αλεξανδρείας Θεοδώρου στην Ιερά Πατριαρχική Μονή Σάββα του Ηγιασμένου στην Αλεξάνδρεια.

Τον Νοέμβριο του 2010 ανυψώθηκε απο την Αγια και Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας σε Τιτουλάριο Μητροπολίτη Ηλιουπόλεως. Στις 23 Νοεμβρίου 2013 η Αγια και Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, τον κατέταξε στους εν ενεργεία Μητροπολίτες του Πατριαρχικού Θρόνου.

Ιδρυτικό μέλος των Συλλόγων, Φίλων Αγίου Όρους Ηρακλείου Κρήτης, Προσκυνητών και συνδρομητών Αγίων Τόπων και της Χριστιανικής Ένωσης Ηρακλείου «Ο Απόστολος Παύλος».

Είχε τιμηθεί με το παράσημο των Αποστόλων Παύλου και Τίτου της Εκκλησίας Κρήτης, με τον Μεγαλόσταυρο του Αγίου Μάρκου μετά αστέρος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, με το Χρυσό Αετό της Αποκαλύψεως της Ιεράς Πατριαρχικής Μονής Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Πάτμου και με το Χρυσό Σταυρό της Χιλιετηρίδος της Ιεράς Μονής Ξενοφώντος Αγίου Όρους, το Σταυρό του Ισαποστόλου Βλαδιμήρου Α΄ του Πατριαρχείου Ρωσίας καθώς και το Σταυρό της Αγίας Αικατερίνης της Ιεράς Μονής Σινά.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

[1][2]