Μετρό Σιγκαπούρης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Το μετρό της Σινγκαπούρης (Κινέζικα: 大众快速交通o, ευρύτερα γνωστό ως: 地铁, Μαλαισιανά: Σύστημα Γρήγορης Μετακίνησης Πενγκανγκουτάν, Ταμίλ: சிங்கை துரிதக் கடவு ரயில்) είναι το κύριο σιδηροδρομικό σύστημα μεταφορών στη Σιγκαπούρη και φτάνει σε πολλά μέρη στην πόλη-κράτος. Το πρώτο τμήμα του μετρό, μεταξύ σταθμών Yio Chu Kang και Toa Payoh, άνοιξε στις 7 Νοεμβρίου 1987 και είναι το δεύτερο παλαιότερο της ΝΔ Ασίας, μετά το μετρό της Μανίλας. Το σύστημα έχει αναπτυχθεί ραγδαία με σκοπό την ανάπτυξη ενός σιδηροδρομικού δικτύου ως κεντρικό άξονα των δημοσίων συγκοινωνιών στη Σιγκαπούρη. Το 2012 μετέφερε 2,649 εκατομμύρια επιβάτες, δηλαδή το 76% όσων μετέφεραν τα λεωφορεία την ίδια περίοδο.[1]

Σήμερα, το μετρό της Σινγκαπούρης έχει 5 γραμμές (και μια 6η υπό κατασκευή) και 119 σταθμούς, ενώ μέσα στο 2019 θα παραδοθεί και η 6η γραμμή. Το συνολικό του μήκος είναι 199,6 χιλιόμετρα και έχει σιδηροδρομικές γραμμές κανονικού εύρους. Οι σιδηροδρομικές γραμμές έχουν χτιστεί από την Αρχή Χερσαίων Μεταφορών, ένα τμήμα της κυβέρνησης της Σιγκαπούρης, που αποδίδεται στην εταιρία και SBS Transit Corporation να λειτουργήσει το σύστημα. Το σύστημα έχει επίσης ταξί και λεωφορεία, έτσι ώστε να υπάρχει πλήρης ενοποίηση των δημοσίων συγκοινωνιών.

Γραμμές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γραμμή Τερματικοί Εγκαίνια Μήκος
(σε χλμ)
Σταθμοί
Βόρεια - Νότια Jurong East Marina South Pier 1987 45,0 26
Ανατολ. - Δυτική Jo Koon Pasir Ris/Αεροδρόμιο Τσάντζι 1987 57,2 35
Βόρεια - Ανατ. HarbourFront Punggol 2003 20,0 16
Κυκλική Dhoby Ghaut/Marina Bay HarbourFront 2009 35,5 30
Κεντρική Bugis Chinatown 2013 41,9 34

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]