Μελούνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°50′03″N 22°13′05″E / 39.83417°N 22.21806°E / 39.83417; 22.21806 Η Μελούνα είναι ελληνική αυχενική κορυφογραμμή και συγχρόνως διάβαση στις ΝΔ. προσβάσεις του κάτω Ολύμπου με υψόμετρο 540 μ. που σχηματίζεται από τον ορεινό όγκο του Μενεξέ (868 μ.) προς Β. και του υψώματος Χασάν Μελούνα (563 μ.) από Ν. Από τον αυχένα αυτό επικοινωνεί η πεδιάδα της Ελασσόνας με την πεδιάδα του Πηνειού ποταμού. Η διάβαση της Μελούνας βρίσκεται σε απόσταση 17 περίπου χλμ. από τον Τύρναβο.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 η γραμμή Χασάν Μελούνας - Μελούνας - Μενεξέ αποτελούσε την οροθετική γραμμή του Βασιλείου της Ελλάδος και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η άμυνα της περιοχής αυτής είχε ανατεθεί στη 2η ταξιαρχία υπό τον συνταγματάρχη Μαστραπά. Για την άμυνα του μετώπου Χασάν Μελούνας - Μελούνας που είναι απόσταση 4 χλμ. είχε διατεθεί δύναμη μόλις 3,5 λόχων με ουλαμό ευζώνων και ουλαμό πυροβολικού, πολύ ανεπαρκής για να συγκρατήσει οργανωμένη επίθεση. Ο αγώνας άρχισε στις 5 Απριλίου του 1897 με προπαρασκευαστικές ενέργειες κατάληψης του Μενεξέ. Την επομένη, την 8η πρωινή ισχυρές τουρκικές δυνάμεις με πυροβολικό άρχισαν να προσβάλουν την περιοχή Χασάν Μελούνα των ελληνικών τμημάτων που όμως με σθεναρή αντίσταση συγκράτησαν τον αγώνα μέχρι τις νυκτερινές ώρες όπου και συμπτύχθηκαν εγγύτερα στις νότιες προσβάσεις της Μελούνας παρά το χωριό Λυγαριά και του χωριού καρα τζιόλι (σημερινό Αργυροπούλι)

Στις 23.00 περίπου υποχώρησε και η μόνη που είχε απομείνει, στη στενωπό αυτή, διμοιρία πεζικού υπό τον τότε ανθυπολοχαγό Βελισσάριο.

Έτσι την επομένη το πρωί η Μελούνα είχε καταληφθεί πλήρως από τους Τούρκους με πολλές όμως απώλειες. Οι ελληνικές απώλειες ήταν: νεκροί 1 αξιωματικός και 21 οπλίτες, τραυματίες: 4 αξιωματικοί (οι 3 διοικητές λόχων) και 75 οπλίτες.

Λαογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την παροιμιώδη έκφραση «Ελλάδα της Μελούνας» χαρακτηριζόταν η περιορισμένη εδαφική έκταση του τότε νεοελληνικού κράτους, σε αντιδιαστολή με τους πόθους που ανέπτυξαν οι τότε θιασώτες και οπαδοί της Εθνικής Εταιρείας, που πίστευαν αψυχολόγητα σε νικηφόρο πόλεμο με τη δεύτερη σε μέγεθος αυτοκρατορία της εποχής, την Οθωμανική.