Μαρία της Ορλεάνης (1813–1839)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μαρία της Ορλεάνης
Portrait of Marie d'Orléans (1813-1839) future Duchess Alexander of Württemberg.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Marie d'Orléans (Γαλλικά)
Γέννηση 12  Απριλίου 1813[1][2][3][4]
Παλέρμο
Θάνατος 6  Ιανουαρίου 1839
Πίζα
Αιτία θανάτου φυματίωση
Συνθήκες θανάτου φυσικά αίτια
Τόπος ταφής Chapelle royale de Dreux
Χώρα πολιτογράφησης Γαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Γαλλικά[5]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα ζωγράφος
γλύπτρια
Οικογένεια
Σύζυγος Αλέξανδρος της Βυρτεμβέργης
Τέκνα Φίλιππος της Βυρτεμβέργης
Γονείς Λουδοβίκος Φίλιππος της Γαλλίας και Maria Amalia of Naples and Sicily
Αδέλφια Charles d'Orléans, Duke of Penthièvre
Λουδοβίκος του Νεμούρ
Φραγκίσκος του Ζουανβίλ
Φερδινάνδος Φίλιππος της Ορλεάνης
Αντώνιος του Μονπανσιέ
Ερρίκος του Ωμάλ
Princess Clémentine of Orléans
Λουίζα της Ορλεάνης
Οικογένεια Fourth House of Orleans
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Order of the Starry Cross
Θυρεός
Armoiries duché de Wurtemberg 1733.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Μαρία Χριστίνα Καρολίνα Αδελαΐδα Φραγκίσκη Λεοπολδίνα της Ορλεάνης (Marie Christine Caroline Adélaïde Françoise Léopoldine d'Orléans : 12 Απριλίου 1813 στο Παλέρμο - 6 Ιανουαρίου 1839 στην Πίζα) ήταν Γαλλίδα πριγκίπισσα, καλλιτέχνης και, με το γάμο της, δούκισσα της Βυρτεμβέργης (1837). Πριν από το γάμο της ήταν γνωστή ως Mademoiselle de Valois.

Πίνακας περιεχομένων

Ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Πριγκίπισσα Μαρία ζωγραφίζοντας (από τον Prosper Lafaye, το 1842)

Ήταν το τρίτο παιδί (και η δεύτερη κόρη) του Λουδοβίκου-Φίλιππου, βασιλιά των Γάλλων, και της συζύγου του, Μαρίας Αμαλίας, κόρης του βασιλιά Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών. Έλαβε μια ύψιστη εκπαίδευση από την επιμονή του πατέρα της, και έμαθε γλυπτική και ζωγραφική. Είχε εγκαταστήσει το δικό της ατελιέ στο παλάτι Tuileries, στο οποίο θα δούλευε. Περιγράφηκε ως ζωντανός χαρακτήρας με μεγάλη ενέργεια, που ενδιαφέρεται τόσο για τα τα πάρτι όσο και για την πολιτική.[6]

Στις αρχές του 1834, λόγω της ενοποίησης της μοναρχίας του Ιουλίου και της καλύτερης αποδοχής του Λουδοβίκου Φίλιππου από τους μονάρχες της Ευρώπης, ο βασιλιάς Φερδινάνδος Β΄ των Δύο Σικελιών, έδωσε τη συγκατάθεσή του για το γάμο της πριγκίπισσας Μαρίας της Ορλεάνης με ένα από τα μικρότερα αδέλφια του, πιο συγκεκριμένα τον Λεοπόλδο των Βουρβόνων, αδερφό του και ξάδερφο της Μαρίας. Ωστόσο, ύστερα από τις εξεγέρσεις που έπληξαν τη Γαλλία τον Απρίλιο του 1834, το βασίλειο της Νάπολης ζήτησε από τη Μαρία να δώσει αμέσως το μέρος της οικογενειακής περιουσίας της Ορλεάνης, που ανήκε σε αυτήν από την «δωρεά-παραταγή» που ο Λουδοβίκος Φίλιππος είχε κάνει στα παιδιά του στις 7 Αυγούστου του 1830, την παραμονή της προσχώρησής του στο θρόνο. Ο Λουδοβίκος Φίλιππος έκρινε ότι αυτό το αίτημα δεν ήταν λογικό και οι διαπραγματεύσεις για τον γάμο έληξαν.

Στις 17 Οκτωβρίου του 1837, η Mαρία παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Αλέξανδρο της Βυρτεμβέργης, γιος του δούκα Αλεξάνδρου της Βυρτεμβέργης (1771-1833) και της συζύγου του Αντουανέτας των Βέττιν. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1837 στις Βερσαλλίες[7] που αποκαταστάθηκε από τον Λουδοβίκο Φίλιππο για προσωπική του χρήση.

Είχαν ένα παιδί, τον Δούκα Φίλιππο, που κληρονόμησε το εκ πατρός παππού του και το 1865 παντρεύτηκε την Μαρία Θηρεσία Άννα της Αυστρίας και είναι πρόγονοι των σημερινών διεκδικητών του θρόνου της Βυρτεμβέργης.

Το 1838, αποδυναμωμένη από πνευμονική φυματίωση, η Μαρία έφυγε για την Πίζα με την ελπίδα ότι το ευνοϊκό κλίμα θα την βοηθούσε να θεραπευτεί. Ο αδελφός της, Λουδοβίκος του Νεμούρ, στάλθηκε αργότερα για να τη συνοδεύει με τις οδηγίες των γονιών της και έφτασε λίγο πριν από το θάνατό της στις 6 Ιανουαρίου του 1839. Η Μαρία θάφτηκε στις 27 Ιανουαρίου στο βασιλικό παρεκκλήσι στο Dreux.[8]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14943403z. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 RKDartists. 370828. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 The Peerage. p11073.htm#i110725. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 (Αγγλικά) Benezit Dictionary of Artists. 2006. B00116704. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
  5. (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14943403z. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  6. Dyson, C. C: The life of Marie Amélie last queen of the French, 1782-1866. With some account of the principal personages at the courts of Naples and France in her time, and of the careers of her sons and daughters (1910)
  7. Due to the mixed nature of this marriage, the Archbishop of Paris, de Quélen, forbade its being celebrated in a cathedral (as he had done with the marriages of Marie's siblings Louise and Ferdinand-Philippe).
  8. Catalogue, Marie d'Orléans, 1813-1839, Princesse et artiste romantique, Somogy, Paris, 2008 ISBN 2-7572-0165-4.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Princess Marie of Orléans (1813–1839) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Catalogue, Marie d'Orléans, 1813-1839, Princesse et artiste romantique, Somogy, Paris, 2008 (ISBN 2-7572-0165-4).

Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]