Μαντάν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το Μαντάν βρίσκεται στην βόρεια Αρμενία την περιοχή Τουμανιάν, το Αλαβερντί. Η κοινότητα του Μαντέν είναι καθαρά Ελληνική. Χτίστηκε το 1763 από Έλληνες. Οι κάτοικοί τις ήταν αρχιμεταλλουργοί που κατάγονταν από την περιοχή της Αργυρούπολης και Τραπεζούντας του Πόντου.Ηταν ορθόδοξοι χριστιανοί. Στην πλειοψηφία μάλιστα για να κρατήσουν το ελληνικό γένος έκαναν γάμους μεταξύ τους.Τους προσκάλεσε ο βασιλιάς της Γεωργίας Ηρακλής ο Β' εξαιτίας τις μεταλλουργικές τους γνώσεις(αφού τους έδωσε και κάποια προνόμια). Στο Αλαβερντί υπήρχαν ορυχεία χαλκού και ένα μεγάλο χυτήριο χαλκού.

Στα χρόνια της Ε.Σ.Σ.Δ.[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα χρόνια της Ε.Σ.Σ.Δ. η κοινότητα μετονομάστηκε σε Λενρούτνικι (ρωσ. Ленрудники), που σημαίνει τα ορυχεία του Λένιν. Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο 90 περίπου άνδρες πήγαν στον πόλεμο. Από τους οποίους 62 περίπου άντρες σκοτώθηκαν. Το μνημείο τους είναι δίπλα στο γκρεμισμένο σχολείο. Το 1989 απογραφή πληθυσμού έδειξε 363 νοικοκυριά στο Μαντάν.

Το Μαντάν σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μαντάν σήμερα έχει 23 κατοίκους από τους οποίους οι περισσότεροι εν Αρμένιοι που μετακόμισαν στην κοινότητα όταν είδη η πλειονότητα των ομογενών κατοίκων του Μαντάν παλιννόστησαν στην Ελλάδα.