Μίνως Δούνιας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μίνως Δούνιας
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1900
Θάνατος1962
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδιδάσκων πανεπιστημίου
μουσικός
μουσικολόγος
μουσικός παιδαγωγός

Ο Μίνως Δούνιας (1900-1962) υπήρξε Έλληνας μουσικός, μουσικολόγος, μουσικοκριτικός καο παιδαγωγός.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1900 στο Cetate της Ρουμανίας από Έλληνες γονείς. Αποφοίτησε απο τη Ροβέρτειο Σχολή της Κωνσταντινούπολης και έκανε μουσικές σπουδές στη Γερμανία και έπειτα στη σχολή Αρχαιολογίας, Φιλοσοφίας και Μουσικολογίας στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, με ειδίκευση στον κλάδο των θεωρητικών της μουσικής. Σπούδασε βιολί από το 1921 - 1925 στην ανώτερη σχολή μουσικής του Βερολίνου, και από το 1925 - 1932 συνέχισε με σπουδές μουσικής στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ Μουσικολογίας το 1935, με διατριβή: "Τα κονσέρτα για βιολί του Guiseppe Tartini". Διορίστηκε καθηγητής μουσικής στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Θηλέων(Pierce College) και στο Κολλέγιο Αθηνών. Εργάστηκε επίσης ως κριτικός μουσικής στην Καθημερινή. Διετέλεσε πρόεδρος του Αθηναϊκού μουσικού κύκλου παρουσιάζοντας χορωδιακά έργα της Δυτικοευρωπαϊκής Μουσικής Ιστορίας και δημοσίευσε κριτικές στο περιοδικό «Νεοελληνικά Γράμματα». Στη διάρκεια των χρόνων της κατοχής (1941 έως 1945) κρατούσε ημερολόγιο το οποίο και εκδόθηκε με τίτλο: "Έπειτα από 120 χρόνια ελεύθερης ζωής είμεθα πάλι σκλάβοι". Επιπροσθέτως το 1947 εξέδωσε σειρά "Παιδικών Τραγουδιών". Ακόμα ήταν για 11 χρόνια πρόεδρος της "Επιτροπής Σκαλκώτα". Τέλος μετά το θάνατό του εκδόθηκαν τα "Μουσικοκριτικα" που ήταν βιβλίο με συγκεντρωμένες τις κριτικές του για διάφορα έργα.


Απεβίωσε στην Αθήνα στις 20 Οκτωβρίου του 1962 λόγω μιας σύντομης ασθένειας.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]