Μέγαρο Μαξίμου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°58′24″N 23°44′26″E / 37.973435°N 23.740661°E / 37.973435; 23.740661

Μέγαρο Μαξίμου
Papandreou Papademos - Ceremony for the official handover - 11 November 2011 (7).jpg
To Μέγαρο Μαξίμου εν έτει 2011
Γενικές πληροφορίες
Διεύθυνση Οδός Ηρώδου Αττικού 19, TK: 106 74 Αθήνα
Πόλη Αθήνα, Ελλάδα
Έναρξη κατασκευής 1912
Ολοκλήρωση κατασκευής 1912
Σχεδιασμός και κατασκευή
Αρχιτεκτονική Νεοκλασική
Αρχιτέκτονας Αναστάσιος Χέλμης
Αναστάσιος Μεταξάς

Το Μέγαρο Μαξίμου είναι κτίριο στην Αθήνα όπου στεγάζεται το γραφείο του εκάστοτε Πρωθυπουργού της Ελλάδας. Έγινε η πρωθυπουργική έδρα το 1982, με πρωτοβουλία του Υπουργού Προεδρίας Μένιου Κουτσόγιωργα, και ο πρώτος Πρωθυπουργός που εγκαταστάθηκε εκεί ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Πριν το 1982 το γραφείο του Πρωθυπουργού βρισκόταν μόνο μέσα στο κτίριο της Βουλής· οι πρωθυπουργοί εξακολουθούν να έχουν γραφείο και στο Κοινοβούλιο, πέρα από το επίσημο στο Μέγαρο.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την απελευθέρωση η περιοχή, που γειτνίαζε με τα τότε Παλαιά Ανάκτορα, τη σημερινή Βουλή, ήταν ακατοίκητη και είχε χωράφια. Το οικόπεδο του Μεγάρου ανήκε το 1856 στους αδελφούς Άγγελο και Αργύρη Καραγιάννη.[1]

Το κτίριο θεμελιώθηκε το 1912 στην οδό Ηρώδου Αττικού 19 για λογαριασμό του εφοπλιστή Αλέξανδρου Μιχαληνού. Σχεδιάστηκε από τον Αναστάσιο Χέλμη.[2] Το 1916 η χήρα του Μιχαληνού Ειρήνη, το γένος Μανούση, η οποία εν τω μεταξύ είχε παντρευτεί τον Δημήτριο Μάξιμο, πούλησε την οικία στον Λεωνίδα Εμπειρίκο. Το 1921 ξαναγόρασε το ημιτελές έως τότε μέγαρο. Στη συνέχεια, και αφού ολοκληρώθηκαν οι εργασίες στο σπίτι, η οικογένεια Μαξίμου εγκαταστάθηκε σε αυτό.[εκκρεμεί παραπομπή]

Το κτίριο χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της κατοχής από τις γερμανικές αρχές ως οικία του Γερμανού ναυάρχου των δυνάμεων του Αιγαίου. Μετά την απελευθέρωση έμεινε για ένα διάστημα ο πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα. Ο Μάξιμος, τραπεζίτης, διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας σε πολυκομματική κυβέρνηση συνασπισμού από τον Ιανουάριο του 1947 ως τον Αύγουστο του ίδιου έτους, υπήρξε δε ιδιαίτερα φιλότεχνος και για αυτό τον λόγο τους τοίχους του αρχοντικού του κοσμούσαν περίφημοι ζωγραφικοί πίνακες.

Το 1952 το ελληνικό Δημόσιο αγόρασε το μέγαρο από τον Μάξιμο στην τιμή των 5,5 δισ. δραχμών. Κυβερνητική επιτροπή είχε εκτιμήσει την αξία του μεγάρου στα έντεκα δισεκατομμύρια, αλλά ο ιδιοκτήτης του όχι μόνο δέχτηκε να το παραχωρήσει με τα μισά χρήματα, αλλά προσέφερε και την επίπλωση της οικίας του μαζί με τους πίνακες που βρίσκονταν σε αυτήν.[3] Η κυβέρνηση, για να τιμήσει την προσφορά του Δημητρίου Μάξιμου, δήλωσε μέσω του προέδρου της ότι το κτίριο θα διατηρήσει το αρχικό του όνομα, δηλαδή Μέγαρο Μαξίμου.

Την περίοδο της χούντας των Συνταγματαρχών, το Μέγαρο Μαξίμου έπειτα απο δεκαπέντε χρόνια κλειστό, άνοιξε ξανά για να χρησιμοποιηθεί ως επίσημο κυβερνητικό κτίριο, σαν χώρος ορκομωσίας των κυβερνητικών σχημάτων και χώρος υποδοχής υψηλών προσώπων και ξένων αντιπροσωπειών και ασφαλή κατοικία του Ανώτατου Πολιτειακού Άρχοντα με άμεση πρόσβαση στα νευραλγικά σημεία της κυβέρνησης. Αρχικά διατηρούσε το γραφείο του εκεί και έμεινε ο Αντιβασιλέας Γεώργιος Ζωιτάκης με την σύζυγό του Σοφία (μετά το αποτυχημένο αντιπραξικόπημα του Βασιλιά Κωνσταντίνου) απο τις 13 Δεκεμβρίου 1967 εως την 21η Μαρτίου 1972 διοτι τα Ανάκτορα (νυν Προεδρικό Μέγαρο) είχαν σφραγιστεί (λόγω απουσίας του Κωνσταντίνου).[εκκρεμεί παραπομπή] Τότε έγινε και η προσθήκη του πρώτου ορόφου, ως ιδιαίτερο διαμέρισμα κρεβατοκάμαρα του ζεύγους Ζωιτάκη[3] στα πρότυπα που έχουν οι Λέσχες Αξιωματικών μεγάλων σχηματισμών με χώρους υποδοχής , εργασίας και εκδηλώσεων στο ισόγειο και ιδιαίτερο διαμέρισμα στον τελευταίο όροφο. Ως ένοικοι τον Ζωιτάκη διαδέχθηκαν ο Γ. Παπαδόπουλος (ως Αντιβασιλέας και έπειτα Πρόεδρος της Δημόκρατίας) και τέλος ο Στρατηγός Φ.Γκιζίκης (ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας). Τα επόμενα χρόνια με την αλλαγή χρήσης των Ανακτόρων ως Προεδρικού Μεγάρου, το Μέγαρο Μαξίμου απο τον ανώτατο άρχοντα θα περνούσε στα χέρια του πρωθυπουργού .

Το 1982 παραχωρήθηκε στο Υπουργείο Προεδρίας της Κυβερνήσεως, με σκοπό, κατόπιν απόφασης Κουτσόγιωργα, την στέγαση του γραφείου του εκάστοτε πρωθυπουργού. Οι εργασίες ολικής αποκατάστασης έγιναν από τους Αριστόδημο και Ειρήνη Μαντζουράνη και από την Γεωργία Ζώη.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Το Μέγαρο Μαξίμου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2007-09-20. http://web.archive.org/web/20070920131402/http://www.primeminister.gr/maxim/2nd.htm. Ανακτήθηκε στις 2015-07-27. 
  2. Γιοχάλας, Θανάσης; Καφετζάκη, Τόνια (2014). Αθήνα, Ιχνηλατώντας την πόλη με οδηγό την ιστορία και τη λογοτεχνία (4 έκδοση). Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της Εστίας. ISBN 978-960-05-1559-6. 
  3. 3,0 3,1 «Το φάντασμα του μεγάρου Μαξίμου». Εφημερίδα των Συντακτών. 2013-10-16. http://archive.efsyn.gr/?p=133623. Ανακτήθηκε στις 2015-07-27. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα