Μάχη του Μποροντίνο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μάχη του Μποροντίνο
Γαλλική εισβολή στη Ρωσία
Battle of Borodino 1812.png
Μάχη της Μόσχας, 7 Σεπετεμβρίου του 1812
Χρονολογία 7 Σεπετεμβρίου του 1812
Τόπος

Μποροντίνο, Ρωσία

Έκβαση Γαλλική Νίκη
• Κατάληψη της Μόσχας από τον Ναπολέοντα
Εμπλεκόμενες πλευρές
Ηγετικά πρόσωπα
Δυνάμεις
130.000-165.000 στρατιώτες
587 πυροβόλα[3]
120.000-160.000 στρατιώτες
624 πυροβόλα
Απώλειες
30.000-35.000 νεκροί, τραυματίες και αγνοούμενοι[4]
[5] (συμπ. 47 στρατηγοί, 480 αξιωματικοί)
40.000-45.000 νεκροί, τραυματίες και αγνοούμενοι[5](συμπ. 23 στρατηγοί, 211 αξιωματικοί)

Η Μάχη του Μποροντίνο διεξήχθη στις 7 Σεπτεμβρίου 1812,[6] και αποτέλεσε μια σημαντική σύγκρουση των Ναπολεόντειων Πολέμων κατά την διάρκεια της Γαλλικής Εισβολής στη Ρωσία. Στην μάχη συμμετείχαν γύρω 250.000 στρατιώτες και οι απώλειες έφθασαν τουλάχιστον τις 70.000 μετατρέποντας το Μποροντίνο στην πιο αιματηρή μάχη των Ναπολεόντειων Πολέμων. Η Μεγάλη Στρατιά υπό τον Ναπολέοντα εξαπέλυσε φοβερές επίθεσεις στον ρωσικό στρατό υπό τον Μιχαήλ Κουτούζοφ και πέτυχε να απωθήσει τους τελευταίους από τις αρχικές θέσεις τους αλλά δεν κατάφερε να πετύχει μια αποφασιστική νίκη. Μετά την μάχη και οι δύο πλευρές ήταν εξαντλημένες και οι Ρώσοι, έχοντας χάσει το 1/3 του στρατού τους, αποφάσισαν να μην ρισκάρουν άλλη μια σημαντική εμπλοκή με τους Γάλλους, και υποχώρησαν την επόμενη ημέρα. Το Μποροντίνο ήταν η τελευταία προσπάθεια των Ρώσων να σταματήσουν την προέλαση των Γάλλων προς την Μόσχα η οποία έπεσε μια εβδομάδα αργότερα. Ωστόσο ο ρωσικός στρατός δεν είχε καταστραφεί και ο Ναπολέων δεν μπόρεσε να αναγκάσει τον τσάρο Αλέξανδρο Α΄ σε διαπραγματεύσεις για ειρήνη. Έτσι μετά από πέντε εβδομάδες παραμονής στην Μόσχα οι Γάλλοι υποχώρησαν προς το Σμόλενσκ έχοντας να αντιμετωπίσουν τον ρωσικό χειμώνα, την πείνα, την λιποταξία, τους Κοζάκους και την επίμονη καταδίωξη των Ρώσων. Το αποτέλεσμα ήταν η καταστροφή της Μεγάλης Στρατιάς.

Στην έναρξη της εκστρατείας οι Ρώσοι απέφευγαν συγκρούσεις με τους Γάλλους και υποχωρούσαν συνεχώς. Ωστόσο η τάξη των ευγενών δεν ήταν ευχαριστημένη με αυτή την στρατηγική και ανάγκασε τον Τσάρο να απολύσει τον αρχιστράτηγο Μπάρκλαϋ ντε Τόλλυ. Στην θέση του, ο Αλέξανδρος Α΄, τοποθέτησε τον Μιχαήλ Ιλλαριόνοβιτς Κουτούζοφ. Σε μια τελευταία προσπάθεια να σώσουν την Μόσχα, οι Ρώσοι αποφάσισαν να αντισταθούν στο Μποροντίνο, 125 χιλιόμετρα δυτικά της Μόσχας. Αφού οχύρωσε τον στρατό του, ο Κουτούζοφ ανέμενε τις γαλλικές επιθέσεις. Η ρωσική δεξιά πτέρυγα τοποθετήθηκε σε ένα ιδανικό αμυντικό έδαφος, με αποτέλεσμα οι Γάλλοι να επιτίθονται συνεχώς στην αριστερή πλευρά του ρωσικού στρατού για το μεγαλύτερο μέρος της μάχης. Η αποκορύφωση της μάχης, ωστόσο, διεξήχθη στο "Οχυρό του Ραγέφσκι" στην δεξιά πλευρά του ρωσικού κέντρου, δίπλα από το ίδιο το χωριό του Μποροντίνο. Οι Γάλλοι μετά από σφοδρή μάχη κατάφεραν να καταλάβουν το οχυρό και να αναγκάσουν τον ρωσικό στρατό να αποσυρθεί από τις αρχικές θέσεις του. Οι Ρώσοι υπέστηκαν τρομερές απώλειες, χάνοντας σχεδόν το 1/3 του στρατού τους. Οι γαλλικές απώλειες ήταν επίσης σοβαρότατες επιδεινώνοντας τις επιμελητειακές δυσκολίες που αντιμετώπιζε ο Ναπολέων κατά την διάρκεια της εκστρατείας.

Τα εξαντλημένα γαλλικά στρατεύματα, και η έλλειψη πληροφοριών για την κατάσταση του ρωσικού στρατού έπεισαν τον Ναπολέοντα να μείνει στο πεδίο της μάχης με τον στρατό του αντί να εξαπολύσει μια έντονη καταδίωξη αντάξια των προηγούμενων εκστρατειών.[7] Η Αυτοκρατορική Φρουρά, η ελίτ μονάδα του γαλλικού στρατού, που δεν είχε πολεμήσει καθόλου εκείνη την ημέρα ήταν διαθέσιμη να εξαπολυθεί στην μάχη την κρίσιμη στιγμή, όταν δηλαδή οι Ρώσοι αποσύρονταν από τις παλιές τους θέσεις με αρκετή σύγχυση. Με την άρνηση της αποστολής της Φρουράς κάποιοι ιστορικοί θεωρούν πως ο Γάλλος αυτοκράτορας έχασε την τελευταία του ευκαιρία να καταστρέψει τον ρωσικό στρατό και να νικήσει τον πόλεμο.[8] Η κατάληψη της Μόσχας αποδείχτηκε μια κούφια ανταμοιβή μιας και οι Ρώσοι δεν είχαν καμία πρόθεση να διαπραγματευτούν με τον Ναπολέοντα για ειρήνη. Οι Γάλλοι εγκατέλειψαν την ρωσική πνευματική πρωτεύουσα την 19η Οκτωβρίου εγκαινιάζοντας μια πολύ δύσκολη υποχώρηση η οποία θα τελείωνε τον Δεκέμβριο με το μεγαλύτερο μέρος της Μεγάλης Στρατιάς να έχει χαθεί ολοσχερώς και παρατάσοντας τις επόμενες συγκρούσεις την άνοιξη του 1813 όπου ξεκίνησε ο Πόλεμος του Έκτου Συνασπισμού εναντίον του Ναπολέοντα.

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Several states belonging to the Confederation of the Rhine provided military contingents during this battle: the kingdoms of Bavaria, Westphalia, Württemberg, Saxony and the Grand Duchy of Hesse.
  2. Note that although no official flag existed during this period, the tricolour represents the officer sash colours and the Double Eagle represents the Tsar's official state symbol.
  3. Richard K. Riehn, Napoleon's Russian Campaign, John Wiley & Sons, 2005, p. 479.
  4. Herman Lindqvist. Napoleon. Page 368, chapter 20, 'The battle of Borodino, the bloodiest of them all'
  5. 5,0 5,1 Riehn, p. 255.
  6. August 26 in the Julian calendar then used in Russia.
  7. Riehn, p. 253.
  8. Riehn, pp. 255–256.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Chandler, David G. (1995). The Campaigns of Napoleon. New York: Simon & Schuster. ISBN 978-0-02-523660-8.
  • Chandler, David G. (1999) [First published 1993]. Dictionary of the Napoleonic Wars. Ware, UK: Wordsworth Editions. ISBN 978-1-84022-203-6.
  • Chandler, David; Nafziger, George F. (1988). Napoleon's Invasion of Russia. Novato CA: Presidio Press. ISBN 978-0-89141-661-6.
  • Duffy, Christopher (1972). Borodino and the War of 1812. London: Cassell & Company. ISBN 978-0-304-35278-4.
  • Dyer, Gwynne (1988). War. Crown Pub. ISBN 978-0-517-55615-3.
  • Haythornthwaite, Philip (2012). Borodino 1812; Napoleon's great gamble. Osprey Publishing; Campaign Series #246. ISBN 978-1-84908-696-7.
  • Hourtoulle, F.G. (2000). Borodino: The Moskova. The Battle for the Redoubts. Paris: Histoire & Collections. ISBN 978-2-908182-96-5.
  • Mikaberidze, Alexander (2007). The Battle of Borodino: Napoleon Against Kutuzov. London: Pen & Sword. ISBN 978-1-84884-404-9.
  • Markham, David (2005). Napoleon for Dummies. New York: John Wiley & Sons. ISBN 978-0-7645-9798-5.
  • (Γαλλικά) Pigeard, Alain (2004). Dictionnaire des batailles de Napoléon. Tallandier, Bibliothèque Napoléonienne. ISBN 2-84734-073-4.
  • (Ρωσικά) Razin, Eugene A. (1966). История военного искусства (History of Military Art). Moscow: Воениздат.
  • Riehn, Richard K. (2001). 1812: Napoleon's Russian Campaign. New York: John Wiley & Sons. ISBN 978-0-471-54302-2.
  • Smith, Digby (1998). The Greenhill Napoleonic Wars Data Book. London: Greenhill Books. ISBN 978-1-85367-276-7.
  • Smith, Digby (2003). Charge! Great Cavalry Charges of the Napoleonic Wars. London: Greenhill Books. ISBN 978-1-85367-541-6.
  • (Γαλλικά) Sokolov, Oleg (2005). L'armée de Napoléon. Éditions Commios. ISBN 978-2-9518364-1-9.
  • (Ρωσικά) Troitsky, Nikolai (2003). Фельдмаршал Кутузов: Мифы и Факты (Field Marshal Kutuzov: Myths and Facts). Moscow: Центрполиграф.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Battle of Borodino της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).