Μάχη του Άρνεμ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η μάχη του Άρνεμ ήταν ένα επεισόδιο του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου που εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο στρατιωτικών επιχειρήσεων των Συμμάχων εναντίον των Γερμανών υπό την κωδική ονομασία «Market Garden». Έλαβε χώρα γύρω από τις Ολλανδικές πόλεις Άρνεμ, Όστερμπεκ, Γούλφζε και Ντρίελ και την ευρύτερη περιοχή τους, από τις 17 έως τις 26 Σεπτεμβρίου 1944 και αποτελεί τη μεγαλύτερη αποβατική επιχείρηση όλων των εποχών[1].

Το πλάνο κι ο σχεδιασμός της επιχείρησης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σχέδιο των επιχειρήσεων (με κωδική ονομασία «Κομήτης») προτάθηκε από τον Βρετανό αρχιστράτηγο Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ μετά την Απόβαση στη Νορμανδία και με αιχμή τη Β’ Βρετανική Στρατιά[2] και συμμετοχή άλλων συμμαχικών αερομεταφερόμενων μονάδων (περισσότεροι από 10.000 αλεξιπτωτιστές πήραν μέρος στις επιχειρήσεις). Στόχευε στην αιφνιδιαστική διάσπαση του ακραίου τομέα της γερμανικής αμυντικής ζώνης ("γραμμή Ζήγκφριντ") και σε διείσδυση στην βιομηχανική περιοχή της κοιλάδας του Ρουρ ώστε να καταληφθούν οι εκεί εγκαταστάσεις, κάτι που θα σήμαινε την αποδυνάμωση της Γερμανίας που θα αναγκαζόταν, έτσι, σύμφωνα με την εκτίμηση του Βρετανού στρατάρχη, σε συνθηκολόγηση, έως τα Χριστούγεννα του 1944. Το σχέδιο εγκρίθηκε από τον ανώτατο συμμαχικό διοικητή Ντουάιτ Αϊζενχάουερ και περιελάμβανε, επίσης, τη συνδρομή Ολλανδών παρτιζάνων, οι οποίοι θα προέβαιναν σε δολιοφθορές και αντιπερισπασμούς, ώστε να ξεγελάσουν τον εχθρό. Την προετοιμασία της ανταρτικής αυτής δράσης στα κατεχόμενα από τους Γερμανούς ολλανδικά εδάφη, ανέλαβε ο αμφιλεγόμενος πράκτορας και ηγέτης της Ολλανδικής Εθνικής Αντίστασης, Κρίστιαν Λίντεμανς, ένας γιγαντόσωμος 30χρονος άνδρας με εντυπωσιακή εμφάνιση (είχε το προσωνύμιο "Κινγκ Κονγκ" λόγω του παρουσιαστικού του) και παράτολμη δράση. Για τη σχετική προπαρασκευή, ο Λίντεμανς πήγε στο Αϊντχόφεν τις παραμονές της επιχείρησης "Κομήτης"

Εξέλιξη της μάχης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 17 Σεπτεμβρίου του 1944, ένα μεγάλο πλήθος αλεξιπτωτιστών που ανήκαν στην 1η Βρετανική Αερομεταφερόμενη Μεραρχία (δύναμης 10.000 ανδρών), μία Πολωνική Ταξιαρχία Αλεξιπτωτιστών (3.000 άνδρες) και 20.000 Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές ρίχτηκαν, αντίστοιχα, στα περίχωρα του Άρνεμ, στο Οριέλ και σε Γκρόβε και Νάιμεχεν. Ωστόσο τα συμμαχικά στρατεύματα συνάντησαν ισχυρότατη αντίσταση από τις Γερμανικές δυνάμεις που υπερασπίζονταν την περιοχή και πολλά τμήματά τους απομονώθηκαν, αποδεκατίστηκαν ή συνελήφθησαν αιχμάλωτα. Μόνο ένα μικρό μέρος με επικεφαλής τον αντισυνταγματάρχη Τζον Φροστ (1912 - 1993) κατάφερε να προσεγγίσει τον κύριο στόχο του, που ήταν η γέφυρα του ποταμού Άρνεμ (μία από τις οκτώ συνολικά) και η οποία φέρει σήμερα το όνομά του[3]. Μετά από 9 ημέρες μαχών οι Γερμανοί ήταν απόλυτοι κυρίαρχοι στο πεδίο της μάχης. Μόνο 2.400 άνδρες της συμμαχικής δύναμης διασώθηκαν, αποφεύγοντας το θάνατο ή τη σύλληψη.

Αίτια της αποτυχίας των Συμμάχων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μεγάλες απώλειες των Συμμάχων (7.000 Βρετανοί έχασαν τη ζωή τους), η οργανωμένη αντίδραση από Γερμανικής πλευράς και η αποτυχία της επίτευξης του αναμενόμενου ως βέβαιου αιφνιδιασμού, ήταν γεγονότα που προκάλεσαν την έρευνα των Συμμαχικών Υπηρεσιών Αντικατασκοπείας. Μετά από την εκτίμηση διαφόρων γεγονότων και λεπτομερειών, κρίθηκε πως η αποτυχία οφείλονταν σε προδοσία της επιχείρησης. Πολλές από τις υποψίες βάρυναν τον ίδιο το Λίντεμανς, τον οποίο είχε υποπτευθεί πρώτος ο επικεφαλής της Βρετανικής έρευνας, συνταγματάρχης Ορέστης Πίντο. Τελικά ο ρόλος του Λίντεμανς αποκαλύφτηκε και ο διπλός κατάσκοπος συνελήφθη[4].

Επιρροή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το θέμα της μάχης μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο (1977), μία ταινία με τίτλο «A Bridge too Far» [5].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]