Μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος είναι ελληνικός νομικός όρος, ο οποίος σύμφωνα με το άρθρο 45Β του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας,[1] αφορά κάθε πρόσωπο που συμβάλλει ουσιωδώς με τις πληροφορίες που παρέχει στις Αρχές, χωρίς να είναι ο ίδιος εμπλεκόμενος και χωρίς να έχει ιδίον όφελος στην αποκάλυψη και δίωξη υποθέσεων, που αφορούν δωροδοκία ή δωροληψία πολιτικών αξιωματούχων, δωροδοκία ή δωροληψία υπαλλήλου, δωροδοκία και δωροληψία δικαστικών λειτουργών, εμπορία/επιρροής μεσάζοντων, και τις συναφείς με αυτές πράξεις, μπορεί να χαρακτηριστεί μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος. Ο χαρακτηρισμός αυτός γίνεται με πράξη του κατά τόπον αρμόδιου Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών ή του Εισαγγελέα Εγκλημάτων Διαφθοράς, ύστερα από έγκριση του Αντεισαγγελέα του Άρειου Πάγου.[2]

Bιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Φερενίκη Παναγοπούλου-Κουτνατζή, Ο θεσμός του μάρτυρα δημοσίου συμφέροντος (whistleblowing): Mία ηθικο-συνταγματική θεώρηση, Πρόλογος: Γεώργιος-Σταύρος I. Κούρτης, Εκδόσεις Σάκκουλα, Αθήνα - Θεσσαλονίκη 2016.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Άρθρο 45Β ΚΠΔ
  2. Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, "ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ", Μάρτιος 2014, Αθήνα.