Μάρτιν Κάρπλους

Μάρτιν Κάρπλους
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση	15 Μαρτίου 1930; Βιέννη
Θάνατος	28 Δεκεμβρίου 2024 (94 ετών); Κέιμπριτζ
Χώρα πολιτογράφησης	Αυστρία; Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες	Αγγλικά
Σπουδές	Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ (1947–1950); Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας (1950–1953); Κολέγιο Χάρβαρντ; Newton North High School
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	θεωρητικός της χημείας; πανεπιστημιακός; βιοφυσικός; χημικός; επιστήμονας
Εργοδότης	Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ; Πανεπιστήμιο Κολούμπια; Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου
Οικογένεια
Αδέλφια	Ρόμπερτ Κάρπλους
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις	βραβείο Νόμπελ Χημείας (2013); Υποτροφία Γκούγκενχαϊμ; βραβείο της Αμερικανικής Εταιρείας Χημείας στην θεωρητική χημεία (1993); Ταξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής; επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου της Βιέννης; Irving Langmuir Award in Chemical Physics (1987); Επίτιμος πολίτης της Βιέννης (2015); αλλοδαπό μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου (11 Μαΐου 2000); Αυστριακή Διάκριση για την Επιστήμη και την Τέχνη (2016); Linus Pauling Award (2004); ACS Award for Computers in Chemical and Pharmaceutical Research (2001); Clarivate Citation Laureates (2011)
	Σχετικά πολυμέσα
	δεδομένα

Ο Μάρτιν Κάρπλους (15 Μαρτίου 1930 – 28 Δεκεμβρίου 2024) ήταν Αμερικανός θεωρητικός χημικός, αυστριακής καταγωγής. Ήταν διευθυντής του Εργαστηρίου Βιοφυσικής Χημείας, ενός κοινού εργαστηρίου που προέκυψε από συνεργασία του Γαλλικού Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών με το Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου. Διδάσκει χημεία στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Ο Κάρπλους ήταν συμπαραλήπτης του Βραβείου Νόμπελ Χημείας, μαζί με τους Μάικλ Λέβιτ και Αριέχ Βάρσελ, για «την ανάπτυξη των μοντέλων πολλαπλών κλιμάκων για πολύπλοκα χημικά συστήματα».^[1]^[2]^[3]^[4]^[5]

Απεβίωσε στις 28 Δεκεμβρίου 2024, σε ηλικία 94 ετών.^[6]

Παραπομπές

↑ Chang, Kenneth (9 Οκτωβρίου 2013). «3 Researchers Win Nobel Prize in Chemistry». New York Times. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2013.
↑ Fersht, A. R. (2013). «Profile of Martin Karplus, Michael Levitt, and Arieh Warshel, 2013 nobel laureates in chemistry». Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America 110 (49): 19656–7. doi:10.1073/pnas.1320569110. PMID 24277833. PMC 3856823. Bibcode: 2013PNAS..11019656F. https://archive.org/details/sim_proceedings-of-the-national-academy-of-sciences-usa_2013-12-03_110_49/page/19656.
↑ Hodak, Hélène (2014). «The Nobel Prize in chemistry 2013 for the development of multiscale models of complex chemical systems: A tribute to Martin Karplus, Michael Levitt and Arieh Warshel». Journal of Molecular Biology 426 (1): 1–3. doi:10.1016/j.jmb.2013.10.037. PMID 24184197.
↑ Van Noorden, R. (2013). «Computer modellers secure chemistry Nobels». Nature. doi:10.1038/nature.2013.13903.
↑ Van Noorden, Richard (2013). «Modellers react to chemistry award: Nobel Prize proves that theorists can measure up to experimenters». Nature 502 (7471): 280. doi:10.1038/502280a. PMID 24132265. Bibcode: 2013Natur.502..280V. https://archive.org/details/sim_nature-uk_2013-10-17_502_7471/page/280.
↑ «Martin Karplus». magnifuneralhome (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2025.

Αυτό το λήμμα χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το.

[NYT-20131009-1] Chang, Kenneth (9 Οκτωβρίου 2013). «3 Researchers Win Nobel Prize in Chemistry». New York Times. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2013.

[2] Fersht, A. R. (2013). «Profile of Martin Karplus, Michael Levitt, and Arieh Warshel, 2013 nobel laureates in chemistry». Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America 110 (49): 19656–7. doi:10.1073/pnas.1320569110. PMID 24277833. PMC 3856823. Bibcode: 2013PNAS..11019656F. https://archive.org/details/sim_proceedings-of-the-national-academy-of-sciences-usa_2013-12-03_110_49/page/19656.

[3] Hodak, Hélène (2014). «The Nobel Prize in chemistry 2013 for the development of multiscale models of complex chemical systems: A tribute to Martin Karplus, Michael Levitt and Arieh Warshel». Journal of Molecular Biology 426 (1): 1–3. doi:10.1016/j.jmb.2013.10.037. PMID 24184197.

[4] Van Noorden, R. (2013). «Computer modellers secure chemistry Nobels». Nature. doi:10.1038/nature.2013.13903.

[5] Van Noorden, Richard (2013). «Modellers react to chemistry award: Nobel Prize proves that theorists can measure up to experimenters». Nature 502 (7471): 280. doi:10.1038/502280a. PMID 24132265. Bibcode: 2013Natur.502..280V. https://archive.org/details/sim_nature-uk_2013-10-17_502_7471/page/280.

[6] «Martin Karplus». magnifuneralhome (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2025.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]