Μάικλ Τσέχωφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μάικλ Τσέχωφ
Michael Chekhov 1910х.jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Михаил Александрович Чехов
Γέννηση 29 Αυγούστου 1891
Αγία Πετρούπολη, Ρωσική Αυτοκρατορία
Θάνατος 30 Σεπτεμβρίου 1955 (64 ετών)
Μπέβερλι Χιλς, Καλιφόρνια, ΗΠΑ
Αιτία θανάτου Ανακοπή καρδιάς
Συνθήκες θανάτου φυσικά αίτια
Τόπος ταφής Κοιμητήριο Χόλιγουντ Χιλς
Τόπος ανάπαυσης Forest Lawn Memorial Park, Καλιφόρνια
Εθνικότητα Ρώσος
Χώρα πολιτογράφησης Ρωσική Αυτοκρατορία
Σοβιετική Ρωσία
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Σπουδές Moscow Art Theatre
Ιδιότητα Ηθοποιός - σκηνοθέτης - συγγραφέας - θεατράνθρωπος
Εν ενεργεία 1921-1954
Σύζυγος Όλγα Τσέχοβα (1914-1918, διαζύγιο)
Κσένια Κάρλοβνα Ζίλερ (1918-1955, θάνατός του)
Τέκνα 1
Γονείς Alexander Chekhov
Συγγενείς Άντον Τσέχωφ (θείος)
Βραβεύσεις Τιμημένος Καλλιτέχνης της Ρωσικής Ομοσπονδίας
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Μικαΐλ Αλεξάντροβιτς "Μάικλ" Τσέχωφ (Михаи́л Алекса́ндрович Че́ховв, 29 Αυγούστου 1891 - 30 Σεπτεμβρίου 1955) ήταν Ρώσος ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας και θεατράνθρωπος. Οι υποκριτικές του τεχνικές, χρησιμοποιήθηκαν από αστέρες του κινηματογράφου, μεταξύ άλλων, από τον Κλιντ Ίστγουντ, τη Μέριλιν Μονρόε και τον Γιουλ Μπρίνερ.[1] Ο Κονσταντίν Στανισλάφσκι, αναφερόταν στον Τσέχωφ, ως ο πιο έξοχος μαθητής του. Ο Μάικλ ήταν ανιψιός του Άντον Τσέχωφ.

Κατά κύριο λόγο, ο Τσέχωφ, ήταν ηθοποιός του θεάτρου, όμως έκανε και μερικές αξιοσημείωτες εμφανίσεις στον κινηματογράφο, όπως για παράδειγμα, στην ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ, Νύχτα Αγωνίας (1945) για την οποία υπήρξε υποψήφιος για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, τη μοναδική του υποψηφιότητα για Όσκαρ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Farber, Vreneli, Stanislavsky in Practice: Actor Training in Post-Soviet Russia (Artists & Issues in the Theatre, Vol. 16) New York: Peter Lang, 2008. (summary of M. Chekhov's system and its application in post-Soviet actor training) ISBN 978-1-4331-0315-5
  • Евгений Вахтангов. Документы и свидетельства: В 2 т. / Ред.-сост В.В. Иванов; ред. М.В. Львова, М.В. Хализева. М.: Индрик, 2011. Т. 1 – 519 с., илл.; Т. 2 – 686 с., илл.
  • Евгений Вахтангов в театральной критике / Ред.-сост. В.В. Иванов. М.: Театралис, 2016. – 703 с.; илл.
  • Иванов В.В. Евгений Вахтангов и Михаил Чехов. Игра на краю, или Театральный опыт трансцендентального// Русский авангард 1910-1920-х годов и проблема экспрессионизма/ Редколлегия: Г.Ф. Коваленко и др. М.; Наука, 2003.
  • Лекции Рудольфа Штайнера о драматическом искусстве в изложении Михаила Чехова. Письма к В.А. Громову. Публ. С.В. Казачкова и Т.Л. Стрижак. Вступ. текст В.В. Иванова. Коммент. С.В. Казачкова, Т.Л. Стрижак и В.Г. Астаховой // Мнемозина. Документы и факты из истории отечественного театра ХХ века / Ред.-сост. В.В. Иванов. Вып. 2. М.: УРСС, 2000. С. 85–142.
  • «Зритель – лицо всегда загадочное для артиста…» Письма зрителей, читателей и коллег Михаилу Чехову. Публ., вступит. статья и коммент. М.В. Хализевой // Мнемозина. Документы и факты из истории отечественного театра XX века / Ред.-сост. В.В. Иванов. Вып. 4. М.: Индрик, 2009. С. 585–616.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]