Μετάβαση στο περιεχόμενο

Λαοδάμας ο Θηβαίος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Λαοδάμας ο Θηβαίος
Οικογένεια
ΓονείςΕτεοκλής
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςwar of the Epigoni
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαβασιλιάς της Θήβας

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λαοδάμας αναφέρεται κυρίως ο γιος του Ετεοκλή και βασιλιάς των Θηβών κατά τον Πόλεμο των Επιγόνων. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι μετά τον θάνατο του Ετεοκλή ο Κρέοντας ανέλαβε την εξουσία ως κηδεμόνας του Λαοδάμαντα. Σύμφωνα με μία εκδοχή, ο Λαοδάμας πολέμησε προσωπικά κατά των Επιγόνων και σκότωσε τον Αιγιαλέα, αλλά σκοτώθηκε και ο ίδιος από τον Αλκμέωνα. Κατά άλλη εκδοχή όμως, ο Λαοδάμας επέζησε του πολέμου αυτού και μετά την πτώση των Θηβών πήρε μαζί του όσους ήθελε από τους Θηβαίους και την επόμενη νύχτα ανεχώρησε προς την Ιλλυρία ή προς την Εστιαία. Η ομάδα αυτή διαχωρίσθηκε και το ένα τμήμα της, με επικεφαλής τον ίδιο τον Λαοδάμαντα, έφθασε στη Θεσσαλία, όπου κατέλαβε ένα βουνό, την Ομόλη.

Μία μεμονωμένη παράδοση αναφέρει ότι ο Λαοδάμας έκαψε ζωντανές την Αντιγόνη και την Ισμήνη μέσα στο ιερό της Ήρας, όπου είχαν καταφύγει μετά την ανακάλυψη της ταφής του Πολυνείκη από αυτές.

Ποσειδών
Λιβύη
Βήλος
βασ. της Αιγύπτου
Αγχινόη
Αγήνορας ο Φοίνικας
Τηλέφασσα
Δαναός
βασ. του Άργους
Πιερία
Ελεφαντίδα
ΔΑΝΑΪΔΕΣ
Αίγυπτος
βασ. της Αιγύπτου
AIΓΥΠΤΙΟΙ
Κηφέας
Κασσιόπη
Φινέας του ΒήλουΦοίνιξΚάδμος
Αρμονία
Φινέας του Αγήνορα
Κλεοπάτρα του Βορέα
Κίλικας
ΥπερμνήστραΛυγκεύς
βασ. του Άργους
Πολύδωρος
∞ Νυκτηίς
Ιλλυριός
Άβαντας
βασ. του Άργους
Ωκάλεια
Λάβδακος
βασ. της Θήβας
ΛΑΒΔΑΚΙΔΕΣ
Ταύλας
TΑΥΛΑΝΤΙΟΙ
Δάρδανος ο Ιλλυριός
ΔΑΡΔΑΝΟΙ
Ακρίσιος
βασ. του Άργους
Ευρυδίκη
Προίτος
βασ. του Άργους
Σθενέβοια
Λάιος
βασ. της Θήβας
Μεγαπένθης
βασ. του Άργους
ΑστυμέδουσαΟιδίπους
βασ. της Θήβας
ΙοκάστηΚρέοντας
βασ. της Θήβας
Αναξαγόρας
βασ. του Άργους
Ετεοκλής
βασ. της Θήβας
Πολυνείκης
∞ Αργεία
ΑντιγόνηΙσμήνηΑίμονας
Λαοδάμας
βασ. της Θήβας
Θέρσανδρος
βασ. της Θήβας
Δημώνασσα του Θέρσανδρου
Τισαμενός
βασ. της Θήβας
Αυτεσίωνας
βασ. της Θήβας
Θήρας
    • Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 567