Λίον Φέστινγκερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λίον Φέστινγκερ
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Leon Festinger (Αγγλικά)
Γέννηση8  Μαΐου 1919[1][2]
Μανχάταν
Θάνατος11  Φεβρουαρίου 1989[1][2]
Νέα Υόρκη[3]
ΥπηκοότηταΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
ΣπουδέςΚολλέγιο Σίτυ της Νέας Υόρκης, Πανεπιστήμιο της Άιοβα και Boys High School
ΒραβεύσειςAPA Award for Distinguished Scientific Contributions to Psychology (1959)
Επιστημονική σταδιοδρομία
Ερευνητικός τομέαςκοινωνική ψυχολογία και γνωστική ασυμφωνία
Ιδιότηταψυχολόγος και διδάσκων πανεπιστημίου
Διδακτορικός καθηγητήςΚουρτ Λέβιν
Ακαδημαϊκός τίτλοςΔιδάκτωρ
Φοιτητές τουElliot Aronson, Φίλιπ Ζιμπάρντο και Stanley Schachter

Ο Λίον Φέστινγκερ (8 Μαΐου 1919 - 11 Φεβρουαρίου 1989) ήταν Αμερικανός κοινωνικός ψυχολόγος, ίσως πιο γνωστός για τη θεωρία της γνωστικής ασυμφωνίας και της κοινωνικής σύγκρισης. Οι θεωρίες και οι έρευνές του πιστώνονται με την απόρριψη της προηγούμενης συμπεριφοριστικής άποψης της κοινωνικής ψυχολογίας με την επίδειξη της ανεπάρκειας των συνθηκών κλινικής αντίδρασης της ανθρώπινης συμπεριφοράς[4]. Ο Φέστινγκερ πιστώνεται επίσης με την προώθηση της χρήσης εργαστηριακών πειραματισμών στην κοινωνική ψυχολογία[5], αν και τόνισε ταυτόχρονα τη σπουδαιότητα της μελέτης καταστάσεων της πραγματικής ζωής[6] . Είναι επίσης γνωστός για τη θεωρία των κοινωνικών δικτύων για το φαινόμενο εγγύτητας (propinquity)[7].

Ο Φέστινγκερ σπούδασε ψυχολογία με τον Κουρτ Λέβιν, ένα σημαντικό ψυχολόγο της σύγχρονης κοινωνικής ψυχολογίας, στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβα και αποφοίτησε το 1941[8]. Ωστόσο, δεν ανέπτυξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την κοινωνική ψυχολογία, έως ότου εισήλθε στο Lewin's Research Center for Group Dynamics στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης το 1945[9]. Παρά την ενασχόλησή του με την κοινωνική ψυχολογία, ο Φέστινγκερ στράφηκε στην έρευνα οπτικής αντίληψης το 1964 και έπειτα στην αρχαιολογία και την ιστορία το 1979 μέχρι το θάνατό του το 1989[10]. Μετά από τους Μπ. Φ. Σκίνερ, Ζαν Πιαζέ, Σίγκμουντ Φρόυντ και Άλμπερτ Μπαντούρα, ο Φέστινγκερ θεωρείται ο πέμπτος πλέον αναφερόμενος ψυχολόγος του 20ού αιώνα[11].

Παραπομπές-σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12245913n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 (Αγγλικά) SNAC. w6km37bt. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  4. Zukier, 1989, σ. xv
  5. Zukier, 1991, σ. xiv
  6. Festinger, 1953, σσ. 169–170.
  7. Festinger, Schachter, & Back, 1950
  8. American, 1959, σ. 784
  9. Festinger, 1980, p. 237
  10. Aronson, 1991, p. 216
  11. Haggbloom, Steven J.; Warnick, Renee; Warnick, Jason E.; Jones, Vinessa K.; Yarbrough, Gary L.; Russell, Tenea M.; Borecky, Chris M.; McGahhey, Reagan και άλλοι. (2002). «The 100 most eminent psychologists of the 20th century». Review of General Psychology 6 (2): 139–52. doi:10.1037/1089-2680.6.2.139. http://www.apa.org/monitor/julaug02/eminent.aspx. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • American Psychological Association. (1959). Distinguished Scientific Contribution Awards. The American Psychologist, 14(12), 784–793.
  • Aronson, E. (1991). Leon Festinger and the art of audacity. Psychological Science, 2(4), 213–217.
  • Festinger, L., Schachter, S., & Back, K. (1950). Social Pressures in Informal Groups: A Study of Human Factors in Housing. Stanford, CA: Stanford University Press.
  • Festinger, L. "Laboratory Experiments." In L. Festinger, & D. Katz (Eds.). (1953). Research methods in the behavioral sciences (σσ. 137–172). New York, NY: Dryden.
  • Festinger, L. (1980) "Looking Backward." In L. Festinger (Ed.), Retrospections on Social Psychology (pp. 236–254). Oxford: Oxford University Press.
  • Haggbloom, Steven J.; Warnick, Renee; Warnick, Jason E.; Jones, Vinessa K.; Yarbrough, Gary L.; Russell, Tenea M.; Borecky, Chris M.; McGahhey, Reagan και άλλοι. (2002). «The 100 most eminent psychologists of the 20th century». Review of General Psychology 6 (2): 139–52. doi:10.1037/1089-2680.6.2.139. http://www.apa.org/monitor/julaug02/eminent.aspx. 
  • Zukier, H. (1989). "Introduction." In Schachter, S., & Gazzaniga, M. S. (Eds.), Extending Psychological Frontiers: Selected Works of Leon Festinger (σσ. xi–xxiv). New York, NY: Russell Sage Foundation.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]