Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κόμπι Μπράιαντ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Κόμπε Μπράιαντ)
Κόμπι Μπράιαντ
2015
Προσωπικά στοιχεία
Πλ. ΌνομαΚόμπι Μπιν Μπράιαντ
ΠροσωνύμιοKB24, Black Mamba, Vino
ΕθνικότηταΑμερικανική
Γέννηση23 Αυγούστου 1978
Φιλαδέλφεια, Πενσυλβάνια, ΗΠΑ
Θάνατος26 Ιανουαρίου 2020 (41 ετών)
Καλαμπάσας, Καλιφόρνια, ΗΠΑ
Ύψος1,98 μ.
Στοιχεία καριέρας
Ντραφτ1996 / Γύρος: 1 / Επιλογή: 13η, από τους Σάρλοτ Χόρνετς
Αθλ. καριέρα1996 - 2016
ΘέσηΣούτινγκ γκαρντ
Καριέρα σε συλλόγους
1996-201600Λος Άντζελες Λέικερς
Εθνικές ομάδες
Ως παίκτης:0
2007 - 2012 0 Εθνική ΗΠΑ
Μετάλλια
Ολυμπιακοί Αγώνες
Πρώτη θέση2008 ΠεκίνοΗ.Π.Α.
Πρώτη θέση2012 ΛονδίνοΗ.Π.Α.
Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Σελίδα στο Facebook Σελίδα στο Instagram Σελίδα στο X
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το πρόσωπο

Ο Κόμπι Μπιν Μπράιαντ (αγγλικά: Kobe Bean Bryant, 23 Αυγούστου 1978 – 26 Ιανουαρίου 2020) ήταν Αμερικανός διεθνής επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που αγωνίστηκε στην θέση του σούτινγκ γκαρντ για τους Λος Άντζελες Λέικερς του NBA σε όλη την καριέρα του. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους στην ιστορία του αθλήματος.[1][2][3]

Το ύψος του ήταν 1,98 μέτρα και το βάρος του 98 κιλά. Επιλέχθηκε απευθείας από το λύκειο στο NBA από τους Σάρλοτ Χόρνετς το 1996 και έγινε ανταλλαγή στους Λος Άντζελες Λέικερς, όπου πέρασε την 20ετή καριέρα του. Ήταν γνωστός για την ικανότητα στο σκοράρισμα, την αμυντική του προσήλωση και την εργατικότητά του. Στην καριέρα του κατάφερε να κερδίσει πολλούς ατομικούς και ομαδικούς τίτλους. Οι σημαντικότεροι από αυτούς ήταν τα πέντε πρωταθλήματα NBA και τα δύο χρυσά σε Ολυμπιακούς Αγώνες με την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης των ΗΠΑ. Έχασε τραγικά τη ζωή του, στις 26 Ιανουαρίου 2020, σε δυστύχημα με ελικόπτερο στο Καλαμπάσας της Καλιφόρνια, μαζί με την κόρη του Τζιάνα και άλλους επτά ανθρώπους.

Βιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα χρόνια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννημένος στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβανία, γιος του πρώην καλαθοσφαιριστή Τζο Μπράιαντ, ο Κόμπι μεγάλωσε στην Ιταλία όπου αγωνίστηκε ο πατέρας του. Ήταν ο μικρότερος από τα τρία παιδιά και μοναχογιός του πατέρα του και της Πάμελα Κοξ. Πήρε το όνομά του από το γνωστό βόειο κρέας του Κόμπε στην Ιαπωνία, το οποίο παρατήρησαν και τους άρεσε στο μενού ενός εστιατορίου. Ενώ το μεσαίο του όνομα Μπιν (Bean) από το ψευδώνυμό του πατέρα του, που ήταν Τζέλιμπιν (Jellybean). Όταν ο Κόμπι ήταν έξι ετών, ο πατέρας του αποχώρησε από το NBA και μετακόμισαν στο Ριέτι της Ιταλίας για να συνεχίσει την καριέρα του.

Ο Μπράιαντ οδήγησε το λύκειό του σε έναν τίτλο πολιτείας στην τελευταία του χρονιά, όπου θα ολοκλήρωνε μια πορεία με δύο βραβεία Παίκτη της Χρονιάς στην Πενσυλβάνια, καθώς και διακρίσεις στο Parade All-American.[4]

NBA

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εισήλθε στο ΝΒΑ απευθείας από το λύκειο (Lower Merion High School), και επιλέχθηκε στο νούμερο 13 του ντραφτ του 1996 από τους Σάρλοτ Χόρνετς. Έκανε το ντεμπούτο του στις 3 Νοεμβρίου 1996 σε αγώνα των Λέικερς με αντίπαλο τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς.[5] Εκείνη την εποχή, ήταν ο δεύτερος νεότερος παίκτης που έπαιξε σε αγώνα του NBA (18 ετών και 72 ημερών), ενώ στη συνέχεια, έγινε ο νεότερος βασικός στο NBA (18 ετών και 158 ημερών) στην ιστορία του πρωταθλήματος. Είχε μέσο όρο 15,5 λεπτά ανά αγώνα και ψηφίστηκε στη δεύτερη καλύτερη πεντάδα των ρούκι, ενώ ήταν νικητής στο διαγωνισμό καρφωμάτων, ο νεότερος στην ιστορία του θεσμού.[6][7] Ο τρόπος παιχνιδιού του ήταν παρόμοιος με αυτόν του Μάικλ Τζόρνταν, με τον οποίο είχε το ίδιο ύψος και του οποίου τον τρόπο παιχνιδιού σταδιακά αφομοίωσε. Αυτός ο τρόπος παιχνιδιού ταίριαζε τέλεια με την προσωπικότητά του και την τάση του να σκοράρει.[8] Είχε όμως επιρροές και από άλλους παίκτες όπως ο Όσκαρ Ρόμπερτσον, ο Τζέρι Ουέστ και ο Έλτζιν Μπέιλορ.[9]

Το 1996 μαζί με τον Μπράιαντ, στους Λέικερς υπέγραψε και ο Σακίλ Ο'Νιλ. Οι δύο τους οδήγησαν τους Λέικερς σε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα ΝΒΑ από το 2000 έως το 2002 με την παρουσία τους να συνδέεται με μία από τις πιο επιτυχημένες περιόδους στη ιστορία της ομάδας.[10] Στη δεύτερη χρονιά του διπλασίασε τους πόντους του και ήταν ο δεύτερος για το βραβείο Έκτου Παίκτη της Χρονιάς του NBA.[6] Την ίδια χρονιά είχε την πρώτη συμμετοχή του σε NBA All-Star Game, ο νεότερος που ψηφίστηκε στη βασική πεντάδα.[11] Στην τρίτη του χρονιά καθιερώθηκε ως βασικός στους Λέικερς και ήδη θεωρήθηκε ως ένας από τους καλύτερους σούτινγκ γκαρντ του πρωταθλήματος. Την αγωνιστική περίοδο 2000–01 ανέβασε την παραγωγικοτητα του στους 28,5 πόντους μέσο όρο στην κανονική περίοδο.[6] Στα πλέι οφ είχε 29,4 πόντους, 7,3 ριμπάουντ και 6,1 ασίστ ανά αγώνα έχοντας μαζί με τον Ο'Νιλ τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κατάκτηση του δεύτερου συνεχόμενου τίτλου.[12] Τη σεζόν 2001–02 είχε την πρώτη επιλογή του στην Πρώτη Ομάδα της Χρονιάς έχοντας μέσους όρους 25,2 πόντους, 5,5 ριμπάουντ και 5,5 ασίστ. Αναδείχθηκε επίσης πολυτιμότερος παίκτης του All Star Game σημειώνοντας 31 πόντους.[6][13] Η σεζόν 2002–03 ήταν αυτή που η απουσία σημαντικών στελεχών της ομάδας, έδωσε στον Μπράιαντ αυξημένη ευθύνη και τον ανέδειξε περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά. Πέτυχε 55 πόντους κατά των Ουίζαρντς και κατέγραψε εννέα αγώνες με περισσότερους από 40 πόντους, 13 με περισσότερους από 35 πόντους, έχοντας μέσο όρο 40,6 πόντους τον Φεβρουάριο του 2003. Στο τέλος της σεζόν είχε μέσους όρους 30 πόντους (η πρώτη από τις τρεις σεζόν που έφτασε ή ξεπέρασε τους 30, δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος[14]), 6,9 ριμπάουντ, 5,9 ασίστ και 2,2 κλεψίματα (τον καλύτερο της καριέρας του). Στις 7 Ιανουαρίου 2003 με αντίπαλο τους Σιάτλ Σούπερσονικς σημείωσε 12 τρίποντα, επίδοση ρεκόρ πρωταθλήματος που ξεπεράστηκε το 2016.[15][16] Συμπεριλήφθηκε επίσης στην Πρώτη Αμυντική Ομάδα, ενώ ήταν τρίτος στην ψηφοφορία για τον πολυτιμότερο παίκτη της κανονικής περιόδου.[6] Τη σεζόν 2003–04 οι Λέικερς έφτασαν μέχρι τους τελικούς και πάλι, όπου ηττήθηκαν σε πέντε αγώνες από τους Ντιτρόιτ Πίστονς. Σε αυτή τη σειρά αγώνων, ο Μπράιαντ υστέρησε των απαιτήσεων έχοντας μέσο όρο 22,6 πόντους ανά αγώνα και 4,4 ασίστ και ποσοστό ευστοχίας 35,1 % εντός πεδιάς.[17]

Μετά την αναχώρηση του Ο'Νιλ την περίοδο 2004–05, ο Μπράιαντ έγινε το βασικότερο στέλεχος της ομάδας. Όμως τα πράγματα δεν ήταν και τόσο καλά στην τότε καριέρα του: δικαστικές διαμάχες τον οδήγησαν σε απώλεια μεγάλου αριθμού αγώνων, ενώ και στους τελικούς του πρωταθλήματος η απώλεια του τίτλου επισκίασε τους Λέικερς. Την επόμενη σεζόν, τα πράγματα έγιναν χειρότερα με την αλλαγή προπονητών και οι Λέικερς έχασαν τα πλέι οφ.[6] Στις 9 Ιανουαρίου 2005, έγινε ο πρώτος καλαθοσφαιριστής μετά τον Ουίλτ Τσάμπερλεϊν το Νοέμβριο του 1964, ο οποίος σημείωσε περισσότερους από 45 πόντους σε τέσσερα συνεχόμενα παιχνίδια.[18] Στις 22 Ιανουαρίου 2006 πέτυχε προσωπικό ρεκόρ πόντων, σκοράροντας 81 κατά των Τορόντο Ράπτορς (55 στο δεύτερο ημίχρονο) έχοντας 28 σε 46 προσπάθειες δύο πόντων, 7 εύστοχα τρίποντα, ενώ πρόσθεσε και 18/20 ελεύθερες βολές σε 42 λεπτά χρόνου συμμετοχής. Σημείωσε τα 2/3 των πόντων των Λέικερς στη νίκη με 122–104.[19][20][21] Ήταν η δεύτερη καλύτερη επίδοση στο σκοράρισμα στην ιστορία του ΝΒΑ, μετά τους 100 πόντους που σημείωσε ο Τσάμπερλεϊν στις 2 Μαρτίου του 1962 με τους Φιλαδέλφεια Ουόριορς, τώρα τρίτη.[22] Η σεζόν 2005–06 ήταν και η καλύτερη χρονιά της καριέρας του με 2.832 πόντους, την έβδομη καλύτερη επίδοση όλων των εποχών και τον όγδοο καλύτερο μέσο όρο πόντων με 35,4, ενώ η ομάδα του τερμάτισε έβδομη στη Δυτική Περιφέρεια με ρεκόρ 45–37.[6][23] Ήταν όμως δεύτερος στην ψηφοφορία του πολυτιμότερου παίκτη (MVP) της κανονικής περιόδου πίσω από τον Στιβ Νας.[24][25][26] Και το 2006–07 είχε μία εξαιρετική σεζόν έχοντας μέσο όρο 31,7 πόντους (πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος) και συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη αμυντική ομάδα, όμως ήταν τρίτος στην ψηφοφορία του πολυτιμότερου παίκτη της κανονικής περιόδου.[27] Ήταν πολυτιμότερος παίκτης του All-Star Game σημειώνοντας 31 πόντους και οδηγώντας τη Δύση στη νίκη με 153–132.[28] Έλαβε το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη κατά την αγωνιστική περίοδο ΝΒΑ 2007–08, καθώς οδήγησε την ομάδα του στους τελικούς, χωρίς όμως επιτυχία.[29] Τη σεζόν 2008–09 οδήγησε την ομάδα σε επίδοση 65–17 στην κανονική περίοδο και κατέκτησε για τέταρτη φορά το πρωτάθλημα νικώντας στους τελικούς τους Ορλάντο Μάτζικ σε πέντε αγώνες, έχοντας τουλάχιστον 29 πόντους σε κάθε ένα από αυτούς και κερδίζοντας για πρώτη φορά και το βραβείο του MVP των τελικών.[30] Την ίδια χρονιά ήταν πολυτιμότερος παίκτης και του All Star Game (από κοινού) έχοντας 27 πόντους και οδηγώντας τη Δύση στη νίκη με 146–119.[31] Τη σεζόν 2009–10 οδήγησε ξανά τους Λέικερς στην κατάκτηση του τίτλου κερδίζοντας το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη για δεύτερη φορά στην καριέρα του απέναντι στην τριάδα Γκαρνέτ, Πιρς, Άλεν, από τους οποίους είχε ηττηθεί στους τελικούς δύο χρόνια νωρίτερα.[32] Στο All-Star Game του 2011 έκανε εντυπωσιακή εμφάνιση με 37 πόντους και 14 ριμπάουντ οδηγώντας τη Δύση στη νίκη με 148–143.[33]

Σε προσπάθεια καρφώματος το 2008

Τη σεζόν 2011–12 που ξεκίνησε μόλις το Δεκέμβριο, έκανε μερικές από τις καλύτερες εμφανίσεις του: τον Ιανουάριο του 2012 πέτυχε περισσότερους από 40 πόντους σε τέσσερα συνεχή παιχνίδια.[34] Τη σεζόν 2012–13 η απόκτηση των Ντουάιτ Χάουαρντ και Στιβ Νας δημιούργησαν προϋποθέσεις για σημαντική πορεία στους Λέικερς αλλά τελικά ήταν άλλη μία καλή χρονιά για τον Μπράιαντ που είχε μέσο όρο 27,3 πόντους.[6] Επιλέχθηκε στην Πρώτη Πεντάδα της Χρονιάς για 11η (και τελευταία) φορά ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Καρλ Μαλόουν (ξεπεράστηκε από το ΛεΜπρόν Τζέιμς το 2018), ενώ παραμένει η καλύτερη επίδοση για παίκτη της θέσης του.[13][35] Οι 15 επιλογές του στις καλύτερες πεντάδες της χρονιάς είναι η δεύτερη (από κοινού) καλύτερη επίδοση στην ιστορία του πρωταθλήματος.[36] Οι 12 επιλογές στις καλύτερες αμυντικές πεντάδες τον θέτουν στη δεύτερη (από κοινού) θέση, ενώ με τις 9 επιλογές στην Πρώτη Αμυντική Ομάδα είναι (από κοινού) στην κορυφή.[37][38] Την επόμενη χρονιά απουσίασε το μεγαλύτερο διάστημα της κανονικής περιόδου λόγω τραυματισμού για τον οποίο χρειάστηκε να χειρουργηθεί, ενώ τα χρόνια αυτά η πορεία της ομάδας ήταν μακριά από τίτλους.[6] Είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία των Λος Άντζελες Λέικερς και έγινε τρίτος σκόρερ της στην ιστορία του NBA προσπερνώντας τον Τζόρνταν τον Δεκέμβριο του 2014. Μετά την έναρξη της 20ής σεζόν του με τους Λέικερς το 2015–16, το οποίο αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο ρεκόρ NBA για τις περισσότερες σεζόν με την ίδια ομάδα (καταρρίφθηκε αργότερα από τον Ντιρκ Νοβίτσκι με 21 σεζόν στους Ντάλας Μάβερικς), ο Μπράιαντ ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσει στο τέλος της.[39] Επίσης, έχει τέσσερα βραβεία πολυτιμότερου παίκτη του All-Star Game, ισοφαρίζοντας έτσι το ρεκόρ του Μπομπ Πετίτ με τους περισσότερους στην ιστορία του NBA.[33] Είναι δεύτερος σκόρερ στην ιστορία των παιχνιδιών με 290 πόντους έχοντας αποχωρήσει ως πρώτος.[40]

Η τελευταία του χρονιά συνδυάστηκε με το χειρότερο ρεκόρ στην ιστορία του συλλόγου (μόνο 17 νίκες στην κανονική περίοδο) αλλά όπου αγωνιζόταν το κοινό φορούσε φανέλες του παίκτη, με τους Λέικερς να τιμούν τον μεγάλο αθλητή στο τέλος της χρονιάς, με την βασική ομιλία να γίνεται από τον Μάτζικ Τζόνσον.[41] Στο τελευταίο του παιχνίδι ο Μπράιαντ σημείωσε 60 πόντους, στη νίκη των Λέικερς επί των Γιούτα Τζαζ για έκτη φορά στην καριέρα του πάνω από αυτό το όριο πόντων, δεύτερος στην ιστορία πίσω από τον Τσάμπερλεϊν. Με αυτό επίσης έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης που σημείωσε 60 πόντους (38 ετών και 234 ημερών), ενώ αποτελεί και ρεκόρ τελευταίου αγώνα στην ιστορία του πρωταθλήματος.[42][43] Ήταν η 25η φορά σε αγώνα που ξεπέρασε τους 50 πόντους, τρίτος στην ιστορία, πίσω από τους Τσάμπερλεϊν (118 φορές), Τζόρνταν (31 φορές).[44]

Επιλέχθηκε 18 φορές All-Time Game και 12 φορές στην καλύτερη αμυντική πεντάδα με εννέα φορές στην πρώτη, επίδοση που είναι (από κοινού) ρεκόρ. Ήταν πρώτος σκόρερ της κανονικής περιόδου δύο φορές (το 2005–06 και 2006–07).[45][46] Είναι 3ος σε προσπάθειες εντός πεδιάς όλων των εποχών και 7ος σε εύστοχα σουτ, 3ος σε εύστοχες βολές και 5ος σε προσπάθειες.[47] Ο συνολικός αριθμός των ριμπάουντ (7.047) και ο αντίστοιχος των ασίστ (6.036) είναι οι καλύτερες επιδόσεις για παίκτη της θέσης του.[6][48][49] Επιχειρώντας πολλαπλές επιθετικές προσπάθειες σημείωσε σχετικά χαμηλά ποσοστά ευστοχίας (44,7 % σε σουτ δύο πόντων) έχοντας το μεγαλύτερο αριθμό χαμένων προσπαθειών στη ιστορία του πρωταθλήματος,[50] ενώ ήταν επιρρεπής και στα λάθη, πέμπτος όλων των εποχών.[51] Η αυτοπεποίθησή του τον οδήγησε σε πολλές προσπάθειες στο τέλος των αγώνων που συνήθως ήταν αποτυχημένα (ποσοστό μικρότερο του 34 %).[52] Οι Λέικερς απέσυραν τους αριθμούς 8 και 24, και οι δύο το 2017.[53]

Διεθνής καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2008 και το 2012 κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου και του Λονδίνου αντίστοιχα ως μέλος της Εθνικής Ομάδας των Η.Π.Α. Το 2000 αρνήθηκε να παίξει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ επειδή παντρεύτηκε. Αποφάσισε επίσης να μην παίξει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της FIBA το 2002. Το 2006 δεν συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα λόγω χειρουργικής επέμβασης στο γόνατο.

Η καριέρα του Μπράιαντ στις εθνικές ομάδες των Ηνωμένων Πολιτειών ξεκίνησε τελικά το 2007. Ήταν μέλος της Αμερικανικής Εθνικής Ομάδας Ανδρών το 2007 και της Ομάδας Πρωταθλήματος ΗΠΑ FIBA Americas που τερμάτισε με 10–0 νίκες, κέρδισε το χρυσό και προκρίθηκε στους άνδρες των Ηνωμένων Πολιτειών για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Ξεκίνησε και στους 10 αγώνες των ΗΠΑ στο Αμερικανικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης και είχε κατά μέσο όρο 15,3 πόντους, 2,9 ασίστ, 2,0 ριμπάουντ και 1,6 κλεψίματα ανά παιχνίδι στη διοργάνωση. Στις 23 Ιουνίου 2008, επιλέχθηκε στην εθνική ομάδα των ΗΠΑ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Σημείωσε 20 πόντους, από τους οποίους 13 στο τέταρτο δεκάλεπτο, μαζί με έξι ασίστ, καθώς η ομάδα των ΗΠΑ νίκησε την Ισπανία με 118–107 στο παιχνίδι χρυσού μετάλλου στις 24 Αυγούστου 2008, για το πρώτο της χρυσό μετάλλιο σε παγκόσμιο διαγωνισμό μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. Είχε 14,1 πόντους κατά μέσο όρο, 2,2 ριμπάουντ και 2,1 ασίστ. Επανήλθε στην εθνική ομάδα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, όπου κέρδισε άλλο ένα χρυσό μετάλλιο. Ολοκλήρωσε την καριέρα του στην εθνική ομάδα με ρεκόρ 26–0 σε τρία τουρνουά, κερδίζοντας ένα χρυσό μετάλλιο κάθε φορά.[1][39][54]

Με την εθνική ομάδα των ΗΠΑ το 2008

Η αποχώρηση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 29 Νοεμβρίου 2015 ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσει από την ενεργό δράση στο τέλος της σεζόν με επιστολή στο theplayerstribune.com.[55] Συγκεκριμένα έγραφε:

«Αγαπημένο μου μπάσκετ,

Από τη στιγμή που φόρεσα τις κάλτσες του πατέρα μου και ξεκίνησα νοητά να εκτελώ νικητήρια σουτ στο θρυλικό Western Forum, ήξερα πως ένα πράγμα ήταν αληθινό. Σε ερωτεύθηκα. Σε αγάπησα τόσο, που σου έδωσα τα πάντα. Το μυαλό και το κορμί μου, το πνεύμα και την ψυχή μου. Ήμουν ένα εξάχρονο παιδί που σε αγάπησε έντονα. Δεν είδα ποτέ το τέλος του τούνελ. Είδα μόνο τον εαυτό μου να βγαίνει τρέχοντας από αυτό. Έτρεξα πάνω κάτω σε κάθε παρκέ για να κυνηγήσω κάθε μπαλιά. Μου ζήτησες να παλέψω και σου έδωσα την καρδιά μου γιατί μου προσέφερες πολλά περισσότερα.

Έπαιξα με ιδρώτα και με πόνο, όχι μόνο επειδή η πρόκληση με καλούσε, αλλά κι επειδή ΕΣΥ με φώναζες. Έκανα τα πάντα για ΕΣΕΝΑ, γιατί έτσι πρέπει να κάνεις όταν κάποιος σε κάνει να αισθάνεσαι τόσο ζωντανός, όσο εσύ με άφησες να νιώσω. Έδωσες σε ένα εξάχρονο παιδί το Laker Dream και για πάντα θα σε αγαπώ. Όμως, δεν μπορώ να σε αγαπώ τόσο αρρωστημένα για πολύ ακόμα. Αυτή τη χρονιά, είναι ό,τι μου έχει απομείνει για να σου δώσω. Η καρδιά μου μπορεί να αντέξει το σφυροκόπημα, το μυαλό μου θα το διαχειριστεί, όμως το σώμα μου ξέρει πως ήρθε η στιγμή να πω αντίο.

Και είμαι εντάξει. Είμαι έτοιμος να σε αφήσω να φύγεις. Θέλω να το γνωρίζεις τώρα, ώστε και οι δυο να αδράξουμε κάθε στιγμή που μας απόμεινε. Τα καλά και τα άσχημα. Δώσαμε ο ένας στον άλλο όσα είχαμε. Γνωρίζουμε και οι δυο, πως ό,τι κι αν κάνω μετά, θα είμαι πάντα αυτό το παιδί με τις γυρισμένες κάλτσες, τον κάδο με τα σκουπίδια στη γωνία και τα πέντε δευτερόλεπτα. Η μπάλα είναι στα χέρια μου. 5... 4... 3... 2... 1

Πάντα θα σε αγαπώ,

Κόμπι».[56]

Προσωπική ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπράιαντ ήταν παντρεμένος (από το 2001) με την Βανέσα Λέιν με την οποία και είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά.[57]

Το 2003 κατηγορήθηκε για σεξουαλική επίθεση από την υπάλληλο ενός ξενοδοχείου στο Κολοράντο. Αν και ο Μπράιαντ παραδέχθηκε πως συνευρέθηκε με την ενάγουσα, αρνήθηκε πως επρόκειτο για επίθεση. Τον Σεπτέμβριο του 2004 οι κατήγοροι απέσυραν την υπόθεση.[58][59]

Το 2018, ο Μπράιαντ κέρδισε το Academy Award for Best Animated Short Film για την ταινία του Dear Basketball.[60]

Το τέλος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σκοτώθηκε μαζί με την κόρη του και άλλα 7 άτομα στο Καλαμπάσας των ΗΠΑ από την πτώση του ελικοπτέρου, στο οποίο επέβαιναν στις 26 Ιανουαρίου 2020.[39][61][62] Το NBA τίμησε την μνήμη του μετονομάζοντας το βραβείο του MVP του All-Star Game, το οποίο έχει πλέον το όνομά του.[63] Στις 16 Μαΐου 2021 εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame.[64] Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του.[65][66]

Στατιστική

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέσοι όροι ανά σεζόν στο NBA (κανονική περίοδος)

NBA
Σεζόν Αγώνες Πόντοι Ασίστ Ριμπάουντ Κλεψίματα Κοψίματα Δίποντα %
1996–97 71 7,6 1,3 1,9 0,7 0,3 41,7
1997–98 79 15,4 2,5 3,1 0,9 0,5 42,8
1998–99 50 19,9 3,8 5,3 1,4 1,0 35,8
1999–2000 66 22,5 4,9 6,3 1,6 0,9 42,5
2000–01 68 28,5 5,0 5,9 1,7 0,6 45,1
2001–02 80 25,2 5,5 5,5 1,5 0,4 37,3
2002–03 82 30,0 5,9 6,9 2,2 0,8 46,7
2003–04 65 24,0 5,1 5,5 1,7 0,4 43,8
2004–05 66 27,6 6,0 5,9 1,3 0,8 46,5
2005–06 80 35,4 4,5 5,3 1,8 0,4 46,8
2006–07 80 31,6 5,4 5,7 1,4 0,5 46,9
2007–08 77 28,3 5,4 6,3 1,8 0,5 43,0
2008–09 82 26,8 4,9 5,2 1,5 0,5 46,3
2009–10 73 27,0 5,0 5,4 1,5 0,3 45,6
2010–11 82 25,3 4,7 5,1 1,5 0,1 45,9
2011–12 58 27,9 4,6 5,4 1,2 0,3 43,3
2012–13 78 27,3 6,0 5,6 1,4 0,3 46,3
2013–14 6 13,8 6,3 4,3 1,2 0,2 46,4
2014–15 35 22,3 5,6 5,7 1,3 0,2 45,0
2015–16 66 17,6 2,8 3,7 0,9 0,2 45,1
Σύνολα καριέρας 1.346 25,0 4,7 5,2 1,4 0,5 44,7

Πηγή : Basketball reference

Τίτλοι και διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • 5 × πρωταθλητής NBA (2000 – 2002, 2009, 2010)
  • ΝΒΑ πολυτιμότερος παίκτης (2008)
  • 2 × πολυτιμότερος παίκτης τελικών NBA (2009, 2010)
  • 18 × NBA All-Star (1998, 2000 - 2016)
  • 4 × NBA All-Star Game πολυτιμότερος παίκτης (2002, 2007, 2009, 2011)
  • 11 × Πρώτη ομάδα All-NBA (2002 – 2004, 2006 – 2013)
  • 2 × All-NBA Δεύτερη ομάδα (2000, 2001)
  • 2 × All-NBA τρίτη ομάδα (1999, 2005)
  • 9 × NBA καλύτερη αμυντική ομάδα (2000, 2003, 2004, 2006 - 2011)
  • 3 × NBA δεύτερη καλύτερη αμυντική ομάδα (2001, 2002, 2012)
  • 2 × πρώτος σκόρερ NBA (2006, 2007)
  • Νικητής διαγωνισμού καρφωμάτων (1997)
  • NBA δεύτερη ρούκι ομάδα (1997)
  • NBA επετειακή ομάδα 75 χρόνων
  • Νο. 8 και 24 αποσύρθηκαν από τους Λος Άντζελες Λέικερς
  • 2 × Χρυσός Ολυμπιονίκης (2008, 2012)

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 «IOC : Kobe Bryant». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2022.
  2. ↑ «SI's 50 greatest players in NBA history». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 2021.
  3. ↑ «The NBA's 75th Anniversary Team, ranked: Where 76 basketball legends check in on our list». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2023.
  4. ↑ «25 of the greatest high school basketball players of all time». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2026.
  5. ↑ «This Week in NBA History: Week of Oct. 29». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2023.
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 «Kobe Bryant's Points Per Game For Each Season: Black Mamba Was Unstoppable In His Prime». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2026.
  7. ↑ «The top 10 greatest scorers in NBA History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 18 Μαΐου 2021.
  8. ↑ «From Magic Johnson to Michael Jordan — why Kobe Bryant switched idols». Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2022.
  9. ↑ «Jordan, Russell, Kareem, even the King of Pop -- the astonishing mentors who shaped Kobe Bryant». Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2023.
  10. ↑ «Top 5 greatest dynasties in NBA history». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2022.
  11. ↑ «All Star player : Kobe Bryant». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουνίου 2011. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2020.
  12. ↑ «Bryant continues to hold court». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2020.
  13. 1 2 «Year-by-year All-NBA Teams». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2026.
  14. ↑ «NBA All-Time 30 Points Per Game Players, Year-By-Year». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2026.
  15. ↑ «Το ρεκόρ του Γκάντλοκ και… τα μεγαλύτερα από αυτό!». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2026.
  16. ↑ «Kobe Bryant 2002-03 Game Log». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2021.
  17. ↑ «Finals 2004». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2012.
  18. ↑ «Los Angeles Lakers - NBA.com». Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2023.
  19. ↑ «Top Moments: Kobe Bryant drops 81 points on Raptors in '06». Ανακτήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2021.
  20. ↑ «Κόμπι Μπράιαντ: Η μέρα που σκόραρε 81 πόντους - Η δεύτερη καλύτερη επίδοση στην ιστορία». Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021.
  21. ↑ «NBA 75: Our Favorite Moments of All Time». Ανακτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 2021.
  22. ↑ «Most points scored by a player in an NBA game». Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2026.
  23. ↑ «2005-06 Season - All Things Lakers». Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2026.
  24. ↑ «Ranking 10 biggest MVP snubs in NBA history, including Karl Malone's win over Michael Jordan». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2026.
  25. ↑ «Top 10 MVP Snubs in NBA History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Νοεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2024.
  26. ↑ «The Top 10 Biggest MVP Snubs In NBA History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2026.
  27. ↑ «10 times NBA players were robbed of the MVP award». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2026.
  28. ↑ «2007 NBA All-Star recap». Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2026.
  29. ↑ «Kobe Bryant». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Σεπτεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021.
  30. ↑ «The Best Basketball Player Alive Every Year, 2000s». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2026.
  31. ↑ «2009 NBA All-Star recap». Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2026.
  32. ↑ «2009-10 Season The Lakers won an NBA title this season». Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021.
  33. 1 2 «10 Greatest NBA All-Star Game Individual Performances Of All Time». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2026.
  34. ↑ «Kobe Bryant - All Things Lakers». Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2023.
  35. ↑ «List of players selected for the first, second and third All-NBA Team throughout league history». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2023.
  36. ↑ «Players with the most All-NBA selections in history». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 12 Μαρτίου 2026.
  37. ↑ «12 NBA Players With The Most All-NBA Teams And All-Defensive Teams Combined». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2026.
  38. ↑ «All-Defensive Selections by Player». Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2026.
  39. 1 2 3 «Κόμπι Μπράιαντ: Η πτήση που ράγισε καρδιές…». Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021.
  40. ↑ «NBA All-Star Game Leaders: LeBron James Is In 5 Of 7 Categories». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2026.
  41. ↑ «Lakers legend Magic Johnson offers Kobe Bryant a fitting send-off». Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2023.
  42. ↑ «Κόμπι Μπράιαντ: Σαν σήμερα, πριν από 5 χρόνια, η 60άρα στους Τζαζ και το "Mamba Out"». Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021.
  43. ↑ «NBA Players With The Most 60-Point Games: Wilt Chamberlain Scored More Than Kobe Bryant, Michael Jordan, James Harden, And Damian Lillard Combined». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2025. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2023.
  44. ↑ «Who has the most 50 point games in NBA history? Full list of player leaderboard». Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2021.
  45. ↑ «20 Trades That Changed NBA History Forever». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2022.
  46. ↑ «NBA – Les 10 meilleurs défenseurs all-time selon les sélections All-Defensive Teams». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2024.
  47. ↑ «Ένας χρόνος χωρίς τον Κόμπι Μπράιαντ: Ο θρύλος, τα μοναδικά ρεκόρ και ο δικαστικός αγώνας». Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021.
  48. ↑ «The Most Career Points, Rebounds, Assists, Steals And Blocks Per Posistion». Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2021.
  49. ↑ «The Most Career Rebounds By Position: Wilt Chamberlain Leads The Centers, Kobe Bryant Leads The Shooting Guards». Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2022.
  50. ↑ «20 NBA Players Who Missed The Most Shots In League History». Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2022.
  51. ↑ «20 NBA Players With The Most Turnovers In NBA History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2022.
  52. ↑ «Ranking The 20 Most Clutch Players In NBA History: Michael Jordan, Kobe Bryant, And Larry Bird Were Masters Late In Games». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Απριλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2026.
  53. ↑ «Lakers Retired Kobe Bryant's Jerseys Four Years Ago Today». Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2022.
  54. ↑ «FIBA : Kobe BRYANT». Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2021.
  55. ↑ «Dear Basketball | By Kobe Bryant». The Players' Tribune. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2016.
  56. ↑ «ΕΠΙΣΗΜΟ: ΑΠΟΣΥΡΕΤΑΙ Ο KOBE». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2016.
  57. ↑ «'Mambacita!' Kobe Bryant Announces Fourth Daughter on the Way with Wife Vanessa». PEOPLE.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020.
  58. ↑ «Σε συμβιβασμό καταλήγουν ο Κόμπι Μπράιαντ και η νεαρή γυναίκα που τον κατηγορεί». Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021.
  59. ↑ «Για τι πράγμα μιλάμε, όταν μιλάμε για την υπόθεση «σεξουαλικής επίθεσης του Κόμπι Μπράιαντ»...». Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021.
  60. ↑ «Kobe Bryant's 'Dear Basketball' wins Oscar for animated short». Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021.
  61. ↑ (Γαλλικά) «Le basketteur Kobe Bryant est mort dans un accident d'hélicoptère à l'âge de 41 ans». L'Équipe. 26 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2020.
  62. ↑ «Kobe Bryant helicopter crash post-mortem released». 16 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Μαΐου 2020.
  63. ↑ «Κόμπι Μπράιαντ: Το βραβείο MVP του All Star Game παίρνει το όνομά του». Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021.
  64. ↑ «Hall of Fame: Βανέσα Μπράιαντ και Μάικλ Τζόρνταν έβαλαν τον Κόμπι στο Πάνθεον και ράγισαν καρδιές». Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2021.
  65. ↑ «ΝΒΑ: Αυτοί είναι οι 75+1 παίκτες όλων των εποχών!». Ανακτήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2021.
  66. ↑ «NBA 75TH ANNIVERSARY TEAM ANNOUNCED». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Κόμπι_Μπράιαντ&oldid=11567000"