Κωνσταντίνος Κουκίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η αφιερωματική πλάκα του Δήμου Αθηναίων για το πρόσωπο του Κωνσταντίνου Κουκίδη, τοποθετήθηκε το 2000 στους πρόποδες της Ακρόπολης

Με το όνομα Κωνσταντίνος Κουκίδης αναφέρεται πως υπήρξε ένας εύζωνας που σύμφωνα με διηγήσεις αρνήθηκε να παραδώσει την Ελληνική σημαία στους Γερμανούς κατακτητές όντας φρουρός στην Ακρόπολη, και κρατώντας την αυτοκτόνησε πηδώντας από τον βράχο. Η ιστορική διάσταση του περιστατικού αυτού, ακόμα και η ύπαρξη του ίδιου του Κουκίδη, σήμερα αμφισβητείται.

Η διήγηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφέρεται πως ο Κουκίδης ήταν ένας δεκαεπτάχρονος Έλληνας Εύζωνας που είχε καθήκοντα σκοπιάς στην Ακρόπολη των Αθηνών την 27η Απριλίου 1941, την ημέρα που τα γερμανικά στρατεύματα μπήκαν στην Αθήνα. Κατά μια άλλη εκδοχή ήταν μέλος της Ε.Ο.Ν., που εκτελούσε χρέη φρουρού στην Ακρόπολη. Τα στρατεύματα των Ναζί τον διέταξαν να παραδώσει την ελληνική σημαία και να αναρτήσει τη ναζιστική σημαία με τη σβάστικα. Ο Κουκίδης δεν υπάκουσε και, μένοντας πιστός στο πόστο του, υπέστειλε την ελληνική σημαία, τυλίχτηκε με αυτή και πήδηξε από την Ακρόπολη προς το θάνατό του. Σε χώρο κάτω από την Ακρόπολη υπάρχει σήμερα μια αφιερωματική πλάκα σε ανάμνηση της πράξης αυτής.

Η αγγλική εφημερίδα "Daily Mail" αναφέρει την ενέργεια σε ανταπόκρισή της από το Κάιρο, πολλές εβδομάδες μετά τον υποτιθέμενο θάνατο του "Κουκίδη".

Ο δημοσιογράφος του Βήματος Γεώργιος Μαλούχος έγραψε κείμενο το 2011 στηλιτεύοντας την λησμονιά του Κουκίδη[1], την ύπαρξη του Κουκίδη υποστηρίζει ο Κωνσταντίνος Πλεύρης, ενώ και η έκδοση του ΚΚΕ το 1994 έπεσαν για την ζωή αναφέρεται αόριστα στην θυσία του Κουκίδη.

Αμφισβήτηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ωστόσο, αμφισβητείται ακόμη και η ίδια η ύπαρξη του Κουκίδη. Η αμφισβήτηση αυτή προέρχεται κυρίως από το γεγονός ότι ύστερα από σχετικές έρευνες, δεν έγινε δυνατό να ανευρεθεί κανένα στοιχείο για στρατιώτη ή εύζωνα με αυτό το όνομα στα σχετικά στρατιωτικά αρχεία.

Όπως αναφέρει ο Νίκος Σαραντάκος σε σχετικό του άρθρο,[2] "σε συνέντευξη που έδωσε στον Λ.Σ. Μπλαβέρη, ο τότε Διευθυντής της ΔΙΣ/ΓΕΣ Αντιστράτηγος Ιωάννης Κακουδάκης, ίσως ο πλέον αρμόδιος για την υπόθεση Κουκίδη και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πόλεμος και Ιστορία, τεύχος 46, Νοέμβριος 2001, σελ. 42-43, "Το θέμα αυτό παραμένει, δυστυχώς μέχρι σήμερα ως ένα εφτασφράγιστο μυστικό, ως ένας μύθος ή θρύλος, θα έλεγα.".

Αναφέρεται, επίσης, ότι "...υποστηρίζεται από την γερμανική πλευρά ότι αν είχε συμβεί το περιστατικό Κουκίδη, οι Γερμανοί θα το είχαν αναφέρει άμεσα ή αργότερα. Υπήρχε μία πληροφορία ότι είχε δημοσιευθεί το θέμα Κουκίδη στη γερμανική εφημερίδα "Λαϊκός Παρατηρητής" (Völkischer Beobachter), αλλά μετά από πρόσφατες ενέργειες της ΔΙΣ κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώθηκε ( Έρευνα Γερμανού Kaspar Dreidoppel, Berlin, 20-2-2001 κ.λ.π.). Η ΔΙΣ κατά το παρελθόν, αλλά και πρόσφατα κατέβαλε και καταβάλει προσπάθειες για την ιστορική τεκμηρίωση της υπόθεσης". Στο ίδιο συμπέρασμα έφτασε και ο τότε δήμαρχος Αθηναίων Δημήτρης Αβραμόπουλος λέγοντας ότι από τις έρευνες δεν βρέθηκαν στοιχεία ενώ ο Γρηγόρης Φαράκος δήλωσε ότι Από επιστημονική άποψη δεν έχει αποδειχθεί τίποτε[3].

Σύμφωνα με τον ιστορικό Χάγκεν Φλάισερ η αρχή της αφήγησης για τον Κουκίδη βρίσκεται σε ένα αστείο που κυκλοφόρησε την ημέρα της εισόδου του γερμανικού στρατού στην Αθήνα και η ανάδειξη και προβολή της ιστορίας οφείλεται στην ανάγκη να βρεθούν ήρωες που δε θα σχετίζονταν με εμφύλιες συγκρούσεις.[4]

Εκδηλώσεις μνήμης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δήμος Αθηναίων τοποθέτησε το 2000 αναμνηστική πλακέτα στους πρόποδες της Ακρόπολης από τη μεριά της Πλάκας, στην οδό Θρασύλλου, ενώ τιμητική πλάκα τοποθετήθηκε και στους στρατώνες της Προεδρικής Φρουράς. Επίσης ο Μανώλης Γλέζος είχε προτείνει την μετονομασία πλατείας σε πλατεία Κωνσταντίνου Κουκίδη.[5]

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]