Κωνσταντίνος Γκολφινόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κωνσταντίνος Γκολφινόπουλος
Γέννηση
Θάνατος
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Ιδιότητα διπλωμάτης και πολιτικός
Αξίωμα Δήμαρχος του Δήμου Πατρέων
Η οικία Γκολφινόπουλου στα Ψηλαλώνια της Πάτρας , γνωστή σαν Αλάμπρα

Ο Κωνσταντίνος Γκολφινόπουλος (1925 - 26 Νοεμβρίου 1990) ήταν Έλληνας νομικός, διπλωμάτης, κι είχε διατελέσει δήμαρχος Πατρέων.

Γεννήθηκε στην Πάτρα και είχε σπουδάσει νομικά, οικονομικές & πολιτικές επιστήμες καθώς και φιλολογία. Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός και έφτασε μέχρι τον βαθμό του ταγματάρχη. Ασχολήθηκε με την δικηγορία και το 1954 πρωτοεκλέκτηκε δημοτικός σύμβουλος. Στις 16 Μαΐου του 1959 ο Γκολφινόπουλος ανέλαβε χρέη δημάρχου ύστερα από την παραίτηση για λόγους υγείας του Βασίλειου Ρούφου[1]. Έτσι έγινε ο νεότερος δήμαρχος Πατρέων. Παρέδωσε την θέση του λίγες μέρες αργότερα, στις 31 Μαΐου, στον Νικόλαο Βέτσο. Το 1963 χρημάτισε πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου. Είχε επίσης διατελέσει γραμματέας του δικηγορικού συλλόγου και ήταν πρόξενος της Δυτικής Γερμανίας στην Πάτρα.

Τοποθετήθηκε δήμαρχος Πατρέων από την Χούντα το 1969 μέχρι το 1973[2]. Κατά τη θητεία του πραγματοποίησε πολλά δημοτικά έργα, όπως η ανάπλαση του Δημοτικού θεάτρου, η διαμόρφωση της Πλατείας υψηλών αλωνίων και της Πλατείας Γεωργίου, ενώ τοποθέτησε πολλούς παλιούς παραδοσιακούς φανούς. Τόλμησε όμως να κατεδαφίσει τον Φάρος στην προβλήτα της Αγίου Νικολάου, ένα σύμβολο της ακμής της πόλης παρελθόντων περιόδων. Από τότε το σύμβολο αυτό (ο φάρος) μπαίνει σαν έμβλημα σε αθλητικά σωματεία και συλλόγους.

Το 1975 έθεσε υποψηφιότητα για την δημαρχία, χωρίς όμως επιτυχία και παρέμεινε μέλος του δημοτικού συμβουλίου μέχρι το 1981. Ήταν παντρεμένος με την Ευγενία Λαδοπούλου και είχε μία κόρη, την Μαρία. Απεβίωσε στις 26 Νοεμβρίου του 1990. Στην ιδιοκτησία του ήταν το θαυμάσιο κτίριο της Αλάμπρας στην πλατεία Υψηλών Αλωνίων, το οποίο έχει περάσει στον ανιψιό του.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Νεολόγος, 17 Μαΐου 1959, παραίτηση Β. Ρούφου, από το μουσείο τύπου Πάτρας
  2. Νίκος Ε. Πολίτης, Το καρναβάλι της Πάτρας, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1987

Βιβλιογραφία - Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Νίκος Ε. Πολίτης, Το καρναβάλι της Πάτρας, Αχαϊκές εκδόσεις, Πάτρα 1987
  • Πέτρος Ψωμάς, Δήμαρχοι Πατρέων 1836-2006, Εκδόσεις "Το Δόντι", Πάτρα 2007 ISBN 978-960-88046-2-3