Κωνσταντίνος Γεωργούλης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κωνσταντίνος Γεωργούλης
Γέννηση
Θάνατος
Ιδιότητα φιλόλογος, φιλόσοφος και εκπαιδευτικός

Ο Κωνσταντίνος Γεωργούλης (1894-1968) ήταν Έλληνας κλασικός φιλόλογος, φιλόσοφος και εκπαιδευτικός.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κωνσταντίνος Γεωργούλης γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1894 στις Καλαμές. Ο πατέρας ήταν δερματέμπορος. Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές στη γενέτειρά του σπούδασε Φιλολογία στην Αθήνα. Το 1915 διορίσθηκε Ελληνοδιδάσκαλος στην Σέριφο[1]. Το 1916 μέχρι το 1923 υπηρέτησε σχεδόν συνεχώς ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στο μέτωπο της Μακεδονίας και μετά στη Μικρασιατική εκστρατεία ως υπολοχαγός.[2][3] Το 1917 διορίστηκε Σχολάρχης και το 1919 μετατέθηκε στη Βαρυμπόμπη Τριφυλίας. Το 1921 προήχθη σε καθηγητή του Γυμνασίου Μεσσήνης και το 1924 μετατέθηκε στο Α΄ Γυμνάσιο Καλαμών. Το 1928 προήχθη σε Γυμνασιάρχη Σερρών και το 1929 μετατέθηκε στο Γ΄ Γυμνάσιο αρρένων Θεσσαλονίκης[4]. Πήρε μέρος στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο ως λοχαγός υπασπιστής της Ι Αναπληρωματικής Διοίκησης[5]. Το 1940 προήχθη σε Γενικό Επιθεωρητή Μέσης Εκπαίδευσης. Στη θέση αυτή παρέμεινε έως το 1963, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε[6].

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για τη δράση του στους πολέμους τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Φοίνικα και το Χρυσό Αριστείο Ανδρείας.[2]

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πρώτην Φιλοσοφίαν του Αριστοτέλους-εισαγωγή, μετάφρασις, Θεσσαλονίκη, 1935
  • Η μελέτη των Ελληνικών ανθρωπιστικών γραμμάτων, Θεσσαλονίκη, 1938
  • Πολιτεία Πλάτωνος, Θεσσαλονίκη, 1939
  • Συμπόσιον Πλάτωνος-πρόλογος, Ζαχαρόπουος, 1939
  • Αριστοτέλης ο Σταγειρίτης, εκδ. Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Χαλκιδικής, Θεσσαλονίκη, 1962
  • Πλάτων-Νόμοι, Πρόλογος, εκδ. Πάπυρος, 1963[7].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Παναγιώτης Γεωργούτζος, «Κωνσταντίνος Δ. Γεωργούλης Ο επιστήμων, ο παιδαγωγός, ο ηγέτης της εκπαίδευσης, ο άνθρωπος », Πλάτων, τομ.39/40 (1968), σελ. 5
  2. 2,0 2,1 Ιωάννης Χατζηφώτης, «Γεωργούλης Κωνσταντίνος», Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια-Χάρη Πάτση, τομ.9 χ.χ., σελ.576
  3. Μια μαρτυρία για τη συμμετοχή του στο Μικρασιατικό μέτωπο δες: Θεοδόσιος Κυριακόπουλος, «Ο Κώστας Γεωργούλης ως πολεμιστής», Πλάτων, τομ.39/40 (1968), σελ.42-43
  4. Παναγιώτης Γεωργούτζος, «Κωνσταντίνος Δ. Γεωργούλης Ο επιστήμων, ο παιδαγωγός, ο ηγέτης της εκπαίδευσης, ο άνθρωπος », Πλάτων, τομ.39/40 (1968), σελ.5-6
  5. Ιωάννης Χατζηφώτης, «Γεωργούλης Κωνσταντίνος», Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια-Χάρη Πάτση, τομ. 9 χ.χ., σελ. 576
  6. Παναγιώτης Γεωργούτζος, «Κωνσταντίνος Δ. Γεωργούλης Ο επιστήμων, ο παιδαγωγός, ο ηγέτης της εκπαίδευσης, ο άνθρωπος », Πλάτων, τομ. 39/40 (1968), σελ. 6
  7. Παναγιώτης Γεωργούτζος, «Γεωργούλης Κωνσταντίνος», Μεγάλη Παιδαγωγική Εγκυκλοπαίδεια, εκδ.Ελληνικά Γράμματα-Herder, τομ. 1 (1964), σελ.739-740

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Παναγιώτης Γεωργούτζος, «Κωνσταντίνος Δ. Γεωργούλης Ο επιστήμων, ο παιδαγωγός, ο ηγέτης της εκπαίδευσης, ο άνθρωπος », Πλάτων, τομ.39/40 (1968), σελ.5-16
  • Ιωάννης Χατζηφώτης, «Γεωργούλης Κωνσταντίνος», Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια-Χάρη Πάτση, τομ.9 χ.χ., σελ.576
  • Ιωάννης Χαρίτος, «Και τόδε Γεωργούλη», Πλάτων, τομ.39/40 (1968), σελ.338-339
  • Θεοδόσιος Κυριακόπουλος, «Ο Κώστας Γεωργούλης ως πολεμιστής», Πλάτων, τομ.39/40 (1968), σελ.42-43
  • Κωνσταντίνος Βουγιούκας, «Ο Κωνσταντίνος Γεωργούλης και η γλωσσο-εκπαιδευτική του πολιτεία », Θέματα Ιστορίας της Εκπαίδευσης, τχ. 8 (άνοιξη-φθινόπωρο 2009), [1]