Κωνσταντίνος Α΄ της Αρμενίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κωνσταντίνος Α΄ της Αρμενίας
Tancred, Tarsus.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1050
Θάνατος 1102
Οικογένεια
Τέκνα Θόρος Α΄
Λέων Α΄
Βεατρίκη της Αρμενίας
Γονείς Ρουπέν Α΄ της Αρμενίας
Οικογένεια Οίκος των Ρουπενιδών

Ο Κωνσταντίνος Α΄ (αρμεν.: Կոստանդին Ա, 1035/1040 - 24 Φεβρουαρίου 1102) από τον Οίκο των Ρουπενιδών ήταν ο 2ος πρίγκιπας της Αρμενίας, "κύριος των βουνών" του Ταύρου (1095-π. 1100/02-03). Ήλεγχε το μεγαλύτερο μέρος του όρους Ταύρος και μερίμνησε για την καλλιέργεια της γης και την επανοικοδόμηση των πόλεων της επικράτειάς του. Έδωσε άφθονες προμήθειες στους Σταυροφόρους, ιδίως κατά τη δύσκολη πολιορκία της Αντιόχειας το 1097. Ήταν προσκολλημένος οπαδός της Αρμενικής Εκκλησίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν γιος του Ρουπέν Α΄ πρίγκιπα της Αρμενίας, ο οποίος κήρυξε την ανεξαρτησία της Μικρής Αρμενίας (Κιλικίας) από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία περί το 1080. Σύμφωνα με τους χρονικογράφους Ματθαίο της Έδεσσας και Σαμπάτ Σπαραπέτ, ο Κωνσταντίνος Α΄ ήταν πρίγκιπας του Γκάρικ Α΄ των Βαγρατιδών της Αρμενίας ή ένας στρατιωτικός διοικητής της φυλής του μονάρχη στην εξορία.

Όταν δολοφονήθηκε ο Γκάρικ Β΄, ο πατέρας του Κωνσταντίνου Α΄ συγκέντρωσε την οικογένειά του και διέφυγε στα όρη του Ταύρου, όπου βρήκε καταφύγιο στο φρούριο Κοπιτάρ (Κοσιντάρ) βόρεια του Σας (νυν Κοζάν). Όταν ο Ρουπέν Α΄ γέρασε, η εξουσία φαίνεται πως πέρασε στον Κωνσταντίνο Α΄, ο οποίος κατέκτησε το στρατηγικής θέσης κάστρο Βάκα (νυν Φέκε) της Κιλικίας: η κυριαρχία τύυ περάσματος μεταξύ των βουνών έκανε δυνατή τη συγκέντρωση φόρων από τους εμπόρους, που από το λιμάνι του Αγιάς ταξίδευαν στην κεντρική Μικρά Ασία. Στην πηγή αυτή πλούτου όφειλαν οι Ρουπενίδες τη δύναμή τους.

Η διακυβέρνησή του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1095 διαδέχθηκε τον πατέρα του και επέκτεινε την εξουσία του ανατολικά προς τα όρη του Αντιταύρου. Ως ηγέτης των Χριστιανών Αρμενίων στην Ανατολή, βοήθησε τις δυνάμεις της Α΄ Σταυροφορίας να διατηρήσουν την πολιορκία της Αντιόχειας ως την πτώση της πόλης. Οι Σταυροφόροι τον αντάμειψαν με τους τίτλους του βαρόνου και του κόμη.

Η Χρονογραφία του Σαμουήλ του Άνι αναφέρει, ότι απεβίωσε όταν ένας κεραυνός χτύπησε το τραπέζι του στο φρούριο Βάκα· τάφηκε στο Κασταλόν.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σύζυγός του, κατά το Χρονικό του Χαλεπίου (Αλέππο), ήταν δισεγγονή από τον Βάρδα Φωκά του πρεσβύτερου και ανιψιά του Νικηφόρου Β΄ Φωκά. Είχε τέκνα:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ghazarian, Jacob G: The Armenian Kingdom in Cilicia during the Crusades: The Integration of Cilician Armenians with the Latins (1080–1393); RoutledgeCurzon (Taylor & Francis Group), 2000, Abingdon; ISBN 0-7007-1418-9
  • Runciman, Steven: A History of the Crusades – Volume I.: The First Crusade and the Foundation of the Kingdom of Jerusalem; Cambridge University Press, 1988, Cambridge; ISBN 0-521-06161-X
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Constantine I, Prince of Armenia της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).