Κορυφή Ξάνθης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: 41°14′15.94″N 24°54′22.88″E / 41.2377611°N 24.9063556°E / 41.2377611; 24.9063556 Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Κορυφή

Κορυφή
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Κορυφή
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΑνατολικής Μακεδονίας και Θράκης
Περιφερειακή ΕνότηταΞάνθης
ΔήμοςΜύκης
Δημοτική ΕνότηταΜύκης
Γεωγραφία και στατιστική
Υψόμετρο545
Πληθυσμός10 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.67100
Τηλ. κωδ.+30 25410

Η Κορυφή είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης[1] σε υψόμετρο 545 μέτρα[2], το οποίο βρίσκεται στο κέντρο του πρώην νομού σε απόσταση 21 χλμ. Β. από την Ξάνθη και 8 χλμ. ΒΑ. από τη Σμίνθη (έδρα δήμου). Είναι κτισμένο στις βόρειες πλαγιές του όρους Μελέτιος και στα βόρεια του χωριού περνάει ο ποταμός Κόσυνθος. Πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα Πομακοχώρια της Ξάνθης (όπως και όλα της περιοχής)[3]. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μύκης[4]. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μύκης του Δήμου Μύκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 10 κατοίκους[5].

Σημείωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον δήμο Μύκης και την κοινότητα Σατρών υπήρχε ο ομώνυμος οικισμός Κορυφή (παλιότερα Tσούκκα - Cuka[6]) που καταργήθηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στο Πολύσκιο[7].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Εγκαταλλειμένοι Ορεινοί Οικισμοί». www.pexanthis.eu. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2020. 
  2. «Κορυφή ΞΑΝΘΗΣ, Δήμος ΜΥΚΗΣ | buk.gr». buk.gr. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2020. 
  3. User, Super. «Ορεινή Ξάνθη (Πομακοχώρια)». www.odigosxanthis.gr. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2020. 
  4. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2020. 
  5. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10499 (σελ. 25 του pdf)
  6. «Θρακικός Ηλεκτρονικός Θησαυρός - Ιστορία». www.xanthi.ilsp.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2020. 
  7. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2020.