Κίνημα Πέντε Αστέρων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κίνημα Πέντε Αστέρων
Movimento 5 Stelle
M5S logo 2050.svg
ΠρόεδροςΤζουζέπε Κόντε
ΣυντονιστήςΜπέπε Γκρίλο
ΙδρυτήςΜπέπε Γκρίλο
Τζιανρομπέρτο Κασταλέτζιο
Ίδρυση4 Οκτωβρίου 2009
ΈδραVia Campo Marzio 46, Ρώμη
ΙδεολογίαΛαϊκισμός[1]
Περιβαλλοντισμός[2]
Αποανάπτυξη (οικονομία)[3]
Άμεση δημοκρατία[4]
Ευρωσκεπτικισμός[5]
Αντι-διαφθορά[6]
Αντι-παγκοσμιοποίηση[7]
Ηλεκτρονική δημοκρατία[8]
Πολιτική θέσηΠολυσυλλεκτικό κόμμα
Ομάδα Ευρωπαϊκού ΚοινοβουλίουΜη εγγεγραμμένοι
Βουλή των Αντιπροσώπων
50 / 400
Γερουσία της Δημοκρατίας
28 / 200
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
6 / 76
Ιστότοπος
movimento5stelle.eu
Πολιτικό σύστημα της Ιταλίας
Πολιτικά κόμματα
Εκλογές

Το Κίνημα Πέντε Αστέρων (ιταλ. Movimento 5 Stelle) είναι λαϊκιστικό ιταλικό πολιτικό κόμμα με αμεσο-δημοκρατικές, περιβαλλοντικές και ευρωσκεπτικιστικές αντιλήψεις. Ιδρύθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2009 από τον Μπέπε Γκρίλο (δημοφιλής κωμικός και μπλόγκερ) και τον Τζιανρομπέρτο Κασταλέτζιο. Σημερινός πρόεδρος του κόμματος είναι Τζουζέπε Κόντε.

Το κόμμα είναι οικολογικό, κατά του ευρώ και ευρωσκεπτικιστικό. Τάσσεται υπέρ της άμεσης δημοκρατίας και της ελεύθερης πρόσβασης στο Διαδίκτυο, ενώ καταδικάζει τη διαφθορά. Το κόμμα συμμετείχε στις εκλογές του 2013 και συγκέντρωσε ποσοστό της τάξης του 25%[9].

Το Κίνημα Πέντε Αστέρων, επίδραση στην Ελλάδα και ο λαϊκισμός στην Ευρώπη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Κίνημα Πέντε Αστέρων και ο λαϊκισμός του επηρέασαν την ελληνική πολιτική σκηνή, με τη δημιουργία του κόμματος Δραχμή, Δημοκρατική Κίνηση Πέντε Αστέρων τον Μάιο 2013. Η Δραχμή 5 Αστέρων θεωρήθηκε η ελληνική έκδοση του Κινήματος Πέντε Αστέρων[10] και ο ιδρυτής της, Θεόδωρος Κατσανέβας, αναφέρθηκε ως «ο Έλληνας Μπέπε Γκρίλο»[11]. Επιπλέον, το Κίνημα Πέντε Αστέρων θεωρείται ως μέρος μιας πανευρωπαϊκής τάσης προς τον λαϊκισμό[12], ιδιαίτερα από ευρωσκεπτιστικά κόμματα με παραδείγματα τη Δραχμή 5 Αστέρων, το Σχέδιο Β, το Κόμμα για την Ελευθερία της Ολλανδίας και το Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου[13].

Στις Ιταλικές εκλογές της 4ης Μαρτίου 2018 το κόμμα κατέκτησε την πρώτη θέση με το 31% των ψήφων (2η πολιτική δύναμη μετά τη κεντροδεξιά συμμαχία)[14][15][16][17].

Τον Φεβρουάριο του 2019, το Κίνημα Πέντε αστέρων παρουσίασε την συμμαχία του με άλλα 4 κόμματα, το «Αγροτικό Κτηνοτροφικό Κόμμα Ελλάδας», «Τζίβι Ντιν» (Κροατία), Λίικε Νιτ (Φινλανδία) και «Κουκίζ ‘15» (Πολωνία) με στόχο την σύνθεση κοινής ομάδας στο Ευρωκοινοβούλιο[18][19].

Στις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου το κόμμα έλαβε 17.07% κατακτώντας την τρίτη θέση[20].

Αποτελέσματα εκλογών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιταλικό Κοινοβούλιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βουλή των Αντιπροσώπων
Εκλογές Ψήφοι % Έδρες +/− Ηγέτης
2013 8.691.406 (2η) 25,6
109 / 630
-
2018 10.732.066 (1η) 32,7
227 / 630
Αύξηση 119
2022 4.333.972 (3η) 15,4
52 / 400
Μείωση 175
Γερουσία της Δημοκρατίας
Εκλογές Ψήφοι % Έδρες +/− Ηγέτης
2013 7.285.648 (2η) 23,8
54 / 315
-
2018 9,733,928 (1η) 32,2
112 / 315
Αύξηση 58
2022 4.285.894 (3η) 15,6
28 / 200
Μείωση 84

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Εκλογές Ψήφοι % Έδρες +/− Ηγέτης
2014 5.807.362 (2η) 21,2
17 / 73
-
2019 4.569.089 (3η) 17,1
14 / 76
Μείωση 3

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. *«Italy's populist movement holds online vote to pick candidates | Reuters». web.archive.org. 4 Νοεμβρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2022. 
  2. «Parties and Elections in Europe». www.parties-and-elections.eu. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2022. 
  3. «Il Movimento per la Decrescita Felice prende le distanze dal Movimento 5 Stelle « Diario d'Europ@». web.archive.org. 17 Φεβρουαρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2022. CS1 maint: Unfit url (link)
  4. «Parties and Elections in Europe». www.parties-and-elections.eu. Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2022. 
  5. «Blog | La decrescita infelice di Beppe Grillo». Il Fatto Quotidiano (στα Ιταλικά). 27 Μαρτίου 2013. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2022. 
  6. Clarke, Hilary. «The populists striking fear into Italy's mainstream parties». CNN. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2022. 
  7. Mazzini, Silvia. «Can Beppe Grillo's internet democracy work?». www.aljazeera.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2022. 
  8. Για «έπαρση» κατηγορεί τον Μάριο Μόντι ο Μπέπε Γκρίλο, Ημερησία. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2012.
  9. Greek version of anti-euro 5-Star Movement is founded, ANSAmed, 9/5/2013
  10. «Ο Έλληνας Μπέπε Γκρίλο»: Ο Θ. Κατσανέβας στην ιταλική Huffington Post (the Greek Beppe Grillo: Th. Katsanevas in the Italian Huffington Post), 22/05/2013, protothema.gr
  11. Routledge Handbook of European Elections Donatella M. Viola, σελ. 113
  12. Parteien in EuropaDeutschland verschläft den Populismus, Wirtschafts Woche, 18.07.2013
  13. Νίκησαν λαϊκισμός και ευρωσκεπτικισμός
  14. Iταλία: Οι λαϊκιστές του Κινήματος 5 Αστέρων και η ακροδεξιά Λέγκα του Βορρά ενισχύονται
  15. «Οι λαϊκιστές «κατέκτησαν» την Ιταλία - Παραιτήθηκε ο Μ. Renzi από την ηγεσία των Δημοκρατικών». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Μαρτίου 2018. 
  16. Το κίνημα Πέντε Αστέρων είναι πρώτη πολιτική δύναμη της χώρας, με το 31% των ψήφων, ενώ η κεντροδεξιά είναι η πρώτη πολιτική συμμαχία, με το 37%
  17. «Ευρωεκλογές: Το Αγροτικό και Κτηνοτροφικό Κόμμα Ελλάδας συμμαχεί με τα Πέντε Αστέρια». ProtoThema. 15 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2019. 
  18. «European Elections, Di Maio presents its first allies». M5S International. 15 Φεβρουαρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Αυγούστου 2019. 
  19. «National results Italy | 2019 Election results | 2019 European election results | European Parliament». election-results.eu (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2019.