Κάρολος των Βουρβόνων-Βαντόμ

Κάρολος των Βουρβόνων-Βαντόμ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη; μητρική γλώσσα	Charles II de Bourbon (Γαλλικά)
Γέννηση	30 Μαρτίου 1562; Γαλλία
Θάνατος	30 Ιουλίου 1594; Παρίσι
Χώρα πολιτογράφησης	Γαλλία
Θρησκεία	Καθολική Εκκλησία
Θρησκευτικό τάγμα	Τάγμα του Αγίου Βενέδικτου
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες	Γαλλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	ιεράρχης; αρχιεπίσκοπος
Οικογένεια
Γονείς	Λουδοβίκος Α΄ της Βουρβόνης-Κοντέ και Ελεονώρα του Ρουά
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα	Archbishop of Rouen (1590–1594); καρδινάλιος (από 1583); αποστολικός διαχειριστής (1586–1590); d:Q132059923 (1590–1594); d:Q132831119 (1590–1594); d:Q131914818 (1590–1594); Αββάς του Αγίου Αυδοΐνου της Ρουέν (1590–1594); d:Q132830907 (1590–1594); Αββάς του Σαιν-Ζερμέρ-ντε-Φλι (1590–1594); d:Q132831067 (1590–1594); αββάς (1591–1594)
Θυρεός
	Σχετικά πολυμέσα
	δεδομένα

Ο Κάρολος, γαλλ. Charles (1562 - 1594) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κοντέ ήταν καρδινάλιος και αρχιεπίσκοπος της Ρουέν.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Γκαντελύ-αν-Μπρι και ήταν γιος του Λουδοβίκου Α΄ πρίγκιπα του Κοντέ και της Ελεονώρας, κόρης του Καρόλου κόμη του Ρουσύ & κυρίου του Ρουά. Ήταν ανιψιός του καρδιναλίου Καρόλου των Βουρβόνων αρχιεπισκόπου της Ρουέν^[1].

Δεν χειροτονήθηκε ιερέας, αλλά εξελέγη βοηθός αρχιεπίσκοπος της Ρουέν με δικαίωμα διαδοχής το 1582. Δεν χειροτονήθηκε επίσκοπος. Έγινε καρδινάλιος-διάκονος από τον πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄ στη Σύνοδο του 1583, αλλά δεν έλαβε τον ερυθρό πίλο ή τον τίτλο για έναν ναό. Έμεινε γνωστός ως καρδινάλιος του Βαντόμ, από τον κλάδο Βαντόμ του Οίκου του των Βουρβόνων στον οποίο ανήκε.

Έγινε σύμβουλος του Ερρίκου Γ΄ Βαλουά της Γαλλίας και διευθυντής της επισκοπής του Μπαγιέ (Bayeux) (1586-90). Το 1589 διορίστηκε ηγούμενος in commendam (επιμελητής) του Αγ. Διονυσίου, του Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε, του Σαιν-Ουέν στη Ρουέν, του Μπουργκέιγ, της Αγ. Αικατερίνης στη Ρουέν, και του Ουρκάμπ.

Πήρε το μέρος του Καθολικού Συνδέσμου (League), ακολουθώντας τον θείο του Κάρολο αρχιεπίσκοπο της Ρουέν και αντιτιθέμενος στους Προτεστάντες και τον Ερρίκο Α΄ δούκα του Γκιζ. Το 1588 συμμετείχε στη Συνέλευση των Τάξεων στο Μπλουά. Όταν απεβίωσε ο Ερρίκος Γ΄, αναγνώρισε τον Ερρίκο Δ΄ ως βασιλιά της Γαλλίας και έγινε υπουργός Δικαιοσύνης του, αλλά για λίγο: ο βασιλιάς, φοβούμενος την φιλοδοξία του, τον απέσυρε.

Το 1590 απεβίωσε ο θείος του Κάρολος και τον διαδέχθηκε στην αρχιεπισκοπή της Ρουέν, όμως ο Σύλλογος του καθεδρικού ναού δεν τον αναγνώριζε, ώσπου ο Ερρίκος Δ΄ πολιόρκησε την πόλη. Ο βασιλιάς ήταν Προτεστάντης και ο Κάρολος έγινε υποψήφιος βασιλιάς από την Καθολική μερίδα. Αυτό ήταν ένας από τους λόγους που έκαναν τον Ερρίκο Δ΄ να μεταστραφεί στον Καθολικισμό.

Δεν συμμετείχε στις Συνελεύσεις των καρδιναλίων (Conclave) για την εκλογή παπών (1585-92). Απεβίωσε το 1594 από υδρωπικία στο αββαείο του Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε και τάφηκε στη μονή του Γκαγιόν.