Ιωακείμ Στρουμπής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μητροπολίτης Χίου, Ψαρών και Οινουσσών Ιωακείμ Στρουμπής
Γέννηση
Θάνατος

O Ιωακείμ Στρουμπής (1880-1950) ήταν Έλληνας θεολόγος και Επίσκοπος που διετέλεσε Επίσκοπος Αρδαμερίου, Μητροπολίτης Καρδαμύλων και Μητροπολίτης Χίου.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

O Ιωακείμ Στρουμπής, κατά κόσμον Χριστόφορος, γεννήθηκε στα Θυμιανά Χίου το 1880. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1903 στην Κωνσταντινούπολη, λαμβάνοντας το μοναχικό όνομα Ιωακείμ. Το 1904 αποφοίτησε από την Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Διακόνησε την Ιερά Μητρόπολη Λήμνου ως πρωτοδιάκονος και αργότερα την Ιερά Μητρόπολη Ρόδου ως Πρωτοσύγκελλος. Το 1911 εξελέγη Επίσκοπος Αρδαμερίου (Χαλκιδική).[1] Μετά τη δολοφονία του Μητροπολίτη Γρεβενών Αιμιλιανού Λαζαρίδη, που σκοτώθηκε από αποσπάσματα Νεοτούρκων, ο Ιωακείμ οργάνωσε σε όλη την Επισκοπή Αρδαμερίου μνημόσυνα και εράνους υπέρ της απροστάτευτης οικογένειας του εθνομάρτυρα Αιμιλιανού. Μάλιστα πρωτοστάτησε στην διαφύλαξη της εθνικής και θρησκευτικής ταυτότητας των ελληνικών πληθυσμών απέναντι στη βουλγαρική και νεοτουρκική προπαγάνδα. Για τη δράση του αυτή ο Ιωακείμ εξαναγκάστηκε να απομακρυνθεί από την επισκοπή του.

Στήριξε το Κίνημα Εθνικής Αμύνης της Θεσσαλονίκης του 1916. Το 1924 εξελέγη Μητροπολίτης Καρδαμύλων και το 1933 Μητροπολίτης Χίου.

Ως Μητροπολίτης Χίου προχώρησε στην εκποίηση αφιερωμάτων και σκευών ναών χάριν των σχολείων του νησιού. Πρωτοστάτησε στην ανέγερση Νοσοκομείου στη Χίο για την καταπολέμηση ασθενειών που μάστιζαν το νησί, καθώς επίσης και άλλων κοινωφελών έργων όπως σχολείων, υδραγωγείου και αποστραγγιστικού έργου. Υποστήριζε μάλιστα και εργαζόμενους που διώκονταν από τη Δικτατορία του Μεταξά.

Ανέπτυξε σημαντική αντιστασιακή και κοινωνική δράση, ενώ ήταν μέλος του ΕΑΜ.[2] [3]

Το 1946, επί Αρχιεπισκόπου και (τότε) Αντιβασιλέα Δαμασκηνού, δικάστηκε για τη συμμετοχή του στο ΕΑΜ ως φιλοκομμουνιστής και τιμωρήθηκε με έκπτωση από τη Μητρόπολή του.[4]

Ο Ιωακείμ πέθανε στις 28 Μαρτίου 1950, πάμπτωχος και φιλοξενούμενος από συγγενείς του. Τάφηκε στο προαύλιο του ναού της γενέτειράς του, όπου και πρόσφατα ανεγέρθηκε η προτομή του. Σήμερα πραγματοποιούνται προσπάθειες από φορείς, πολίτες και συμπατριώτες του Ιωακείμ ώστε να αποκατασταθεί ηθικά από την Εκκλησία της Ελλάδος, όπως συνέβη για τους άλλους δύο Μητροπολίτες που συμμετείχαν στο ΕΑΜ, Κοζάνης Ιωακείμ και Ηλείας Αντώνιο.[5]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]