Ιστορία της Καρδίας Θεσσαλονίκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η αρχαία Καρδία, βρισκόταν στα παράλια της Ανατολικής Θράκης, κοντά στην Καλλίπολη.

Παλιά αποικία των Μιλησίων και των Κλαζομενών.

Έγινε αποικία των Αθηναίων, τον 6ον αιώνα π.χ υπό τον Μιλτιάδη του Κυψέλου.

Η αρχαία Καρδία πήρε το όνομα, όταν ο αποικιστής αρχιτέκτονας Ερμοχάρης,  κατά την θυσία ιερού σφαγείου, ένα κοράκι άρπαξε την καρδιά του ζώου και την άφησε στο έδαφος του οικισμού.

Το 342 π.Χ.  επί Φιλίππου, πέρασε  στα χέρια των Μακεδόνων.

Επί βασιλείας Μ. Αλέξανδρου, ηγεμόνας της Καρδίας, ήταν ο τύραννος, Εκαταίος Καρδιανός.

Μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου, διοικούσε ο σατράπης Λυσίμαχος.

Αφού καταλήφθηκε από τους Γαλάτες για 60 χρόνια, πέρασε στα χέρια των Μακεδόνων ξανά, με τελευταίο βασιλιά των Μακεδόνων τον Φίλιππο Ε'.

Το 188 π.Χ οι Ρωμαίοι κατακτούν ολόκληρη την Θράκη. Μπορεί να υποδούλωσαν τους Έλληνες με τά όπλα, αλλά οι Έλληνες τους κατέκτησαν με τον πολιτισμό.

Στα χρόνια του Ρωμαίου  αυτοκράτορα Τραϊανού, συμφωνα  με τα ευρισκόμενα λείψανα πόλεων, δείχνει ότι οι Θράκες περνάνε περίοδο ευημερίας. Μαρμάρινα μνημεία τέχνης, πολύτιμα κοσμήματα, πέτρινες επιγραφές, μαρτυρούν την άνθιση του Ελληνικού πολιτισμού.

Περνώντας στα χρόνια του Βυζαντίου, βρίσκουμε Θράκες Βασιλείς.

Ο βασιλιάς Ιουστιανός οχυρώνει την Θρακική χερσόνησο. Κατασκευάζει αποθήκες τροφίμων για τις φρουρές τους.

Όταν το 1204 οι Φράγκοι, καταλαμβάνουν την Κωνσταντινούπολη, η τρομοκρατία περνάει στην Θρακική χερσόνησο.

Οι Τούρκοι κυριεύουν την περιοχή το 1354, εκατό χρόνια πριν την άλωση της Πόλης.

Επί Τουρκοκρατίας, η περιοχή περνάει περίοδο παρακμής. Ο συμπαγής Ελληνικός πληθυσμός, προσπαθεί να διατηρήσει την εθνική τους ταυτότητα. Από τους  Οθωμανούς, γίνονται τεράστιες προσπάθειες εξισλαμισμού του Ελληνικού πληθυσμού.

Οι Έλληνες παραμένουν ενωμένοι. Υπάρχουν υποτυπώδη σχολεία, κρατούν με κάθε τρόπο τα ήθη και τα έθιμά τους.

Το 1821 βρίσκει τους Θρακιώτες να κατατάσσονται στον τακτικό στρατό των επαναστατών.

Κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, οι πληθυσμοί γύρω από την Αρχαία Καρδία, δέχονται διωγμό και εκτοπίζονται από τους Τούρκους. Με την λήξη του πολέμου, οι κάτοικοι, το 1918 επιστρέφουν στα κατεστραμμένα σπίτια τους. Οι ανθρώπινες απώλειες είναι τεράστιες.

Το 1919 γίνεται η ένωση με την Ελλάδα. Το 1922 με την κατάρρευση του μετώπου στην Μ. Ασία διατάζουν οι μεγάλες δυνάμεις εκκένωση της Αν. Θράκης και μεταφορά των κατοίκων στην Ελληνική ενδοχώρα.

Με κάθε μέσο γίνεται η τραγική έξοδος. Καράβια, τρένα,πεζοί, κάρα,ο τρόπος απομάκρυνσης.

Οι πρόσφυγες με δάκρυα ακόμα από την καταστροφή, μαζεύονται στην Θεσσαλονίκη.

Μένουν σε πρόχειρα καταλύματα, μέχρι να βρεθεί μέρος να εγκατασταθούν.

Το 1923 με την Ανταλλαγή πληθυσμών οι μουσουλμάνοι κάτοικοι προσέφυγαν στην Τουρκία.

Στην περιοχή της  νέας Καρδίας, Θεσσαλονίκης, που  προϋπήρχε ο παλαιός οικισμός, που  λεγόταν Καρατσοχανλί κα κατοικόταν από Οθωμανούς, εγκαταστάθηκαν  Έλληνες πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη και τη Βιθυνία της Μικράς Ασίας.

Ειδικότερα 84 οικογένειες (347 άτομα) κατάγονταν από το Πλαγιάρι της Καλλίπολης της Θράκης και 30 (130 άτομα) από το Τσεσνείρ της Προύσας της Μικράς Ασίας.

Το 1926 μετονομάστηκε σε Καρδία, σε ανάμνηση της ομώνυμης πόλης της Ανατολικής Θράκης.

Κάποιο πρόσφυγες έφεραν μαζί τους, πανέμορφα  νομίσματα, από την αρχαία Καρδία, χρονολογίας 350 π.Χ,

Χαρακτηριστικό νόμισμα, στην πρώτη  όψη, η Περσεφόνη, με τριπλό σκουλαρίκι και με τριπλό κολιέ  Στην άλλη πλευρά του νομίσματος, κάτω από την επιγραφή “ Καρδία”, λιοντάρι που σπάει με τα δόντια του ένα κοντάρι, από κάτω του, ένας σπόρος από σιτηρό.

Συμβολισμοί που αποδιδουν δύναμη και αφθονία τροφής.

Σήμερα, η όμορφη σύγχρονη  κωμόπολη, αριθμεί περίπου 4.000 κατοίκους.

Είναι χτισμένη αμφιθεατρικά, απέναντι από το αεροδρομιο “ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ”

Η εύκολη πρόσβαση για Θεσσαλονίκη και για Χαλκιδική, η μικρή απόσταση από τις ακτές της Περαίας και της Επανομής, ο δροσερός αέρας της περιοχής σε συνδυασμό με την υποδομή, τους σοβαρούς επαγγελματιες, τα αξιοθέατα, κάνουν όμορφη και λειτουργική την ζωή των κατοίκων της.