Ιουλία Βλαστού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ιουλία Βλαστού
Julie Vlasto.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Julie Vlasto (Γαλλικά)
Γέννηση 8  Απριλίου 1903[1]
Μασσαλία[2]
Θάνατος 2  Μαρτίου 1985
Λωζάνη
Υπηκοότητα Γαλλία[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα αθλήτρια της αντισφαίρισης
Οικογένεια
Τέκνα Φρέντυ Σερπιέρης
Γονείς Μιχαήλ Βλαστός και Ρεγγίνα Λιδωρίκη
Αδέλφια Παντελής Μιχ. Βλαστός
Οικογένεια Οικογένεια Σερπιέρη
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Λεγεώνα της Τιμής
Ολυμπιακό μετάλλιο
Αντισφαίριση
απλό γυναικών
Ολυμπιακοί αγώνες 1924
Παρίσι
Campione olimpico
Αργυρό μετάλλιο

Η Ιουλία Βλαστού (Julie Vlasto πιο γνωστή σαν Diddie Vlasto - Ντιντί Βλαστό, πλήρες όνομα Πηνελόπη-Ιουλία Βλαστού και μετά το γάμο της Πηνελόπη-Ιουλία Σερπιέρη), (Μασσαλία 8 Απριλίου 1903 - Λωζάννη 2 Φεβρουαρίου 1985[3]), ήταν Γαλλίδα αθλήτρια της αντισφαίρισης με ελληνική καταγωγή, πρωταθλήτρια Γαλλίας και Ολυμπιονίκης το 1924.

Γεννήθηκε στη Μασσαλία από Έλληνες γονείς τον Μιχαήλ Βλαστό και την Ρεγγίνα Λιδωρίκη, είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό τον Παντελή. Ο πατέρας της ήταν από την Χίο και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη[4], σπούδασε στην Γαλλία, μόλις τελείωσε τις σπουδές του βρήκε δουλειά στον εμπορικό οίκο Ράλλη και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Μασσαλία. Ο Μιχαήλ ήταν μάλιστα συλλέκτης αρχαίων έργων τέχνης που μετά τον θάνατο του τα δώρισε στο αρχαιολογικό μουσείο της Αθήνας[5]. Το 1927 ( 17 Φεβρουαρίου 1927) παντρεύτηκε τον Ιταλό Τζόνι Σερπιέρη, γιό του Φερνάνδου Σερπιέρη και της Λαυρίας Παχύ και εγγονού του Ιωάννη Βαπτιστή Σερπιέρη του επιχειρηματία που εκμεταλλεύτηκε πρώτος τα σημερινά μεταλλεία Λαυρίου. Εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα και έκαναν τρία παιδιά: την Πατρίτσια-Λαυρία συζ. Παπαδημητρίου, τη Σαβίνα Ι. Σερπιέρη και τον Φερνάνδο Ι. Σερπιέρη (περισσότερο γνωστό με το όνομα Φρέντυ Σερπιέρης).[6]

Καριέρα στο τένις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ασχολήθηκε με το τένις από μικρή ηλικία, η μητέρα της Ρεγγίνα ήταν από τα πρώτα μέλη του Ο.Α.Α. και αθλήτρια της αντισφαίρισης, 20 χρονών το 1923 κατέκτησε το Τουρνουά της Νις, ήταν μέλος της Εθνικής Γαλλικής ομάδας. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 στο Παρίσι ήταν δεύτερη και αργυρή Ολυμπιονίκης στο απλό γυναικών, στον τελικό έχασε από την Αμερικανίδα Έλεν Γουίλς με 2-0 (6-2, 6-2). Αντισφαιριστές στην Γαλλία ήταν επίσης και τα ξαδέλφια της Ιωάννης Βλαστός και ή Ρεγγίνα Βλαστού.

Συμμετείχε σε όλα τα μεγάλα τουρνουά της εποχής Ρολάν Γκαρός, Γουίμπλεντον και Όπεν Μελβούρνης. Στο διπλό γυναικών του Ρολάν Γκαρός ήταν νικήτρια το 1923, 1925, και 1926 και στο απλό γυναικών το 1923. Στο ίδιο τουρνουά φιναλίστ στο μεικτό διπλό το 1925 [7] . Στο Γουίμπλετον καλύτερη παρουσία της ήταν στα ημιτελικά το 1926, σταμάτησε το τένις το 1931 ενώ ήταν αθλήτρια του Ο.Α. Αθηνών.

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ρολάν Γκαρός
Απλό γυναικών:
Νικήτρια: 1924
Διπλό γυναικών:
Νικήτρια: 1923, 1925, 1926
Μεικτό διπλο:
Φιναλίστ: 1925
  • Ολυμπιακοί Αγώνες
Απλό γυναικών
Αργυρό: 1924
απλό γυναικών
Νικήτρια: 1930
Διπλό μεικτό
Νικήτρια: 1929, 1930
Διπλό γυναικών
Νικήτρια: 1930, 1931

Έχει τιμηθεί με το βραβείο της Λεγεώνας της τιμής, τα αθλητικά της ρούχα έχουν δωριστεί και εκτίθενται στο μουσείο του Ρολάν Γκαρός.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ελευθέριος Σκιαδάς, Γυναικείος αθλητισμός στη σύγχρονη Ελλάδα, Π.Α.Σ.Γ. Η Καλλιπάτειρα , Εκδόσεις Λαβύρινθος, Αθήνα 1998, ISBN 960-85466-9-9