Ικέσιος Λάτρης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ικέσιος Λάτρης
Ikesios Latris.JPG
Γέννηση
Θάνατος
Ιδιότητα πολιτικός
Αξίωμα πληρεξούσιος

Ο Ικέσιος Λάτρης (1799 - 1881) ήταν Έλληνας λόγιος, αγωνιστής του 1821 και πολιτικός της Ελλάδας του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1799. Ο πατέρας του ήταν ιατρός το επάγγελμα. Έμαθε τα πρώτα του γράμματα από τους διδασκάλους Κωνσταντίνο Κούμα και Στέφανο Οικονόμου στο Φιλολογικό γυμνάσιο Σμύρνης.

Ήλθε στην Ελλάδα στις αρχές του 1822 και παρουσιάστηκε στο Νεόκαστρο, όπου χρησίμευσε ως βοηθός του του φρούραρχου της πολιορκίας των μεσσηνιακών φρουρίων. Λίγους μήνες αργότερα πήγε στην Ύδρα όπου σχετίστηκε με τον γενικό Ναύαρχο Μιαούλη, ο οποίος τον έκανε προσωπικό του σύμβουλο, συμπράκτορα και διερμηνέα μέχρι το τέλος του πολέμου.

Το 1823 ο Λάτρης πήγε μαζί με τον αρμοστή Εμμανουήλ Τομπάζη στην Κρήτη, όπου διετέλεσε ως μέλος και γραμματέας της επταμελούς επιτροπής, η οποία είχε διοριστεί για να συντάξει την εσωτερική οργάνωση του νησιού.

Συνέχισε να παίρνει μέρος σε όλον τον αγώνα, και μετά διορίστηκε διευθυντής του Λακωνικού νομού και εισηγητής του συμβουλίου της Επικρατείας, έπειτα διοικητής των νήσων Μήλου και Σίφνου.

Μετά την μεταπολίτευση του 1843 ο Λάτρης ίδρυσε την εφημερίδα «Παναρμόνιον», πολιτικού και φιλολογικού περιεχομένου.

Εκλέχτηκε πληρεξούσιος των ομογενών της Σμύρνης στην Β' Εθνική Συνέλευση της Αθήνας.

Απεβίωσε στην Σμύρνη το 1881.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]