Ιβάν Ουρτάδο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιβάν Ουρτάδο

2017
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης16 Αυγούστου 1974 (1974-08-16) (48 ετών)
Τόπος γέννησηςΕσμεράλντας, Ισημερινός
Ύψος1,80 μ.
ΘέσηΑμυντικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1992–1996Εμελέκ102(10)
1996–1999Κλουμπ Σελάγια89(2)
1999–2001Τίγρες79(0)
2001Εμελέκ14(1)
2001–2002Κερέταρο ΦΚ18(0)
2002–2004Μπαρτσελόνα ΣΚ57(2)
2004Ρεάλ Μούρθια15(0)
2004–2005ΚΦ Πατσούκα26(0)
2005–2006Αλ Αραμπί13(3)
2007Ατλέτικο Νασιονάλ38(1)
2008Μπαρτσελόνα ΣΚ17(0)
2008–2009Μιγιονάριος26(2)
2009–2010 Ντεπορτίβο Κίτο49(0)
2011Μπαρτσελόνα ΣΚ41(0)
2012ΚΝ Γκρέσια11(1)
Σύνολο595(22)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1992–2014Ισημερινός168(5)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Ιβάν Χασίντο Ουρτάδο Ανγκούλο (ισπανικά: Iván Jacinto Hurtado Angulo, γεννήθηκε 16 Αυγούστου 1974) είναι πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από τον Ισημερινό, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός. Με 168 διεθνείς συμμετοχές για την Εθνική Ισημερινού μεταξύ 1992 και 2014, είναι ο νοτιοαμερικάνος ποδοσφαιριστής με τις περισσότερες συμμετοχές όλων των εποχών.[1][2]

Καριέρα σε συλλόγους[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ουρτάδο ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του με το μικρό σύλλογο της γενέτειράς του, Εσμεράλντας Πετρόλερο, σε ηλικία 16 ετών. Ένα χρόνο αργότερα μετακόμισε σε έναν από τους μεγαλύτερους συλλόγους του Ισημερινού στο Γουαγιακίλ, την Εμελέκ, όπου έκανε δύο εξαιρετικές σεζόν, συμπεριλαμβανομένων της κατάκτησης δύο πρωταθλημάτων με την ομάδα, σε μία από αυτές πέτυχε το γκολ της κατάκτησης του πρωταθλήματος με ελεύθερο λάκτισμα που εκτέλεσε.

Το εξαιρετικό του παιχνίδι δικαιολογούσε τη μετάβαση στο πρωτάθλημα Μεξικού, όπου ανέπτυξε ακόμη περισσότερο τις αμυντικές του τεχνικές και την έξυπνη ανάγνωση του παιχνιδιού. Ο Ουρτάδο έκανε μεγάλο αντίκτυπο στον πρώτο του σύλλογο, την Κλουμπ Σελάγια, όπου την οδήγησε στους τελικούς του πρωταθλήματος Μεξικού. Στη συνέχεια μετακόμισε στην Τίγρες ΟΑΝΛ. Στη συνέχεια μετακόμισε στη ισπανική Πριμέρα Ντιβισιόν, όπου έπαιξε για τη Ρεάλ Μούρθια.[3] Μετά από μια επιτυχημένη περίοδο με την μεξικανική ΚΦ Πατσούκα, μετακόμισε στην Αλ Αραμπί στο Πρωτάθλημα Κατάρ.

Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 στη Γερμανία, όπου ο Ουρτάδο έλαμψε, αναφέρθηκε ότι μεγάλοι σύλλογοι όπως η Γουίγκαν Αθλέτικ της Πρέμιερ Λιγκ και οι Ρεκρεατίβο δε Ουέλβα και Βιγιαρεάλ της Πριμέρα Ντιβισιόν ενδιαφέρθηκαν για αυτόν. Ωστόσο, καμία από αυτές τις φήμες δεν ήταν ακριβής και αφού πέρασε άλλους έξι μήνες με την Αλ Αραμπί, ο Ουρτάδο μετακόμισε στην Κολομβία όπου έπαιξε στην Ατλέτικο Νασιονάλ, ηγήθηκε της άμυνας της ομάδας και έγινε αρχηγός στην κατάκτηση του τίτλου το 2007. Στα μέσα του 2009, επέστρεψε στο Σοσιεδάδ Ντεπορτίβο Κίτο για το υπόλοιπο της σεζόν. Το 2011, επέστρεψε για να παίξει στην Μπαρτσελόνα ΣΚ για ένα χρόνο και μετά τελείωσε την καριέρα του με την Κλουμπ Ντεπορτίβο Γκρέσια το 2012.

Εθνική ομάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ουρτάδο κατέχει το ρεκόρ ως ο νεότερος παίκτης που έπαιξε για την Εθνική Ισημερινού, σε ηλικία 17 ετών και 285 ημερών. Έχει εμφανιστεί σε περισσότερους αγώνες προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου από οποιονδήποτε άλλον παίκτη στην ιστορία και έχει περισσότερες συνολικές διεθνείς συμμετοχές από οποιονδήποτε άλλο παίκτη της Νότιας Αμερικής. Ο Ουρτάδο ήταν ένας από τους βασικούς παίκτες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξασφάλιση της πρώτης συμμετοχής στο Παγκόσμιο Κύπελλο για τον Ισημερινό το 2002.[4][5]

Οι καλύτερες εμφανίσεις του ήρθαν στο ονειρεμένο τουρνουά του Ισημερινού στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Η άμυνά του δεν άφησε αστέρες όπως ο Πολωνός επιθετικός Γιάτσεκ Κσινούβεκ, ο Κοσταρικανός επιθετικός Πάουλο Γουαντσόπε και οι Άγγλοι παίκτες Γουέιν Ρούνεϊ, Τζο Κόουλ και Στίβεν Τζέραρντ να σκοράρουν.

Στη συνέχεια, έπαιξε για τον Ισημερινό στο Κόπα Αμέρικα 2007, όπου η απόδοσή του ήταν πολύ χαμηλή και επικρίθηκε από πολλούς συμπατριώτες του ως ο κύριος λόγος για τον πρόωρο αποκλεισμό του Ισημερινού. Ο Ουρτάδο ξεκίνησε στα δύο πρώτα παιχνίδια με τη Χιλή και το Μεξικό, αλλά ήταν στον πάγκο σε όλο το παιχνίδι με τη Βραζιλία.

Ο Ουρτάδο κλήθηκε για τα δύο πρώτα παιχνίδια των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 με τη Βενεζουέλα και τη Βραζιλία, χάνοντας παταγωδώς και τους δύο αγώνες. Κατά συνέπεια, αποκλείστηκε από την ομάδα για τον επόμενο αγώνα με την Παραγουάη.[6][7]

Ο Ουρτάδο ανακοίνωσε ότι αυτή θα ήταν η τελευταία του προκριματική εκστρατεία και πιθανώς το Παγκόσμιο Κύπελλο εάν προκριθεί ο Ισημερινός. Δήλωσε: «Υπάρχει μια φουρνιά ταλαντούχων και ευχάριστων νέων που έρχονται τώρα, και αξίζουν να έχουν την ευκαιρία τους όπως εγώ», αναφερόμενος στους αντικαταστάτες του.[8]

Πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις γενικές εκλογές του Ισημερινού το 2013, ο Ουρτάδο επιλέχθηκε ως μέλος της Εθνοσυνέλευσης για την Εθνική Εκλογική Περιφέρεια. Ο Ουρτάδο υπηρετεί ως μέλος της Συμμαχίας PAIS.[9]

Στατιστικά σταδιοδρομίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διεθνή γκολ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

# Ημερομηνία Τόπος Αντίπαλος Σκορ Αποτέλεσμα Διοργάνωση
1 24 Μαΐου 1992 Εστάδιο Νασιονάλ Ματέο Φλόρες, Πόλη της Γουατεμάλας, Γουατεμάλα Γουατεμάλα 1–1 Ισοπαλία Φιλικός αγώνας
2 24 Μαΐου 1995 Στάδιο Τογιάμα, Τογιάμα, Ιαπωνία Σκωτία 2–1 Ήττα Κύπελλο Κιρίν 1995
3 7 Ιουνίου 1997 Στάδιο Χοσέ Πατσέντσο Ρομέρο, Μαρακαΐμπο, Βενεζουέλα Βενεζουέλα 1–1 Ισοπαλία Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998
4 12 Ιανουαρίου 2002 Στάδιο Μονουμεντάλ Ισίντρο Ρομέρο Κάρμπο, Γουαγιακίλ, Εκουαδόρ Γουατεμάλα 1–0 Νίκη Φιλικός αγώνας
5 9 Φεβρουαρίου 2003 Στάδιο Μονουμεντάλ Ισίντρο Ρομέρο Κάρμπο, Γουαγιακίλ, Εκουαδόρ Εσθονία 1–0 Νίκη Φιλικός αγώνας

Τίτλοι και διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συλλογικές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εμελέκ

Ατλέτικο Νασιονάλ

Διεθνείς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ισημερινός

  • Κύπελλο Καναδά: 1999
  • Κύπελλο Κορέας: 1995

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Players with 100+ Caps and 30+ International Goals». Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2022. 
  2. «Italia, prove di 4-2-4. Belotti-Immobile in avanti» (στα Ιταλικά). Sky.it. 20 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2017. 
  3. «El Murcia presenta a Iván Hurtado y Leonel Gancedo» (στα ισπανικά). El Mundo. 29 Δεκεμβρίου 2003. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2009-01-25. https://web.archive.org/web/20090125041350/http://elmundodeporte.elmundo.es/elmundodeporte/2003/12/29/liga/1072722320.html. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2008. 
  4. «Ivan Hurtado's 2002 FIFA World Cup profile». BBC Sport. 3 Μαΐου 2002. http://news.bbc.co.uk/sport3/worldcup2002/hi/team_pages/ecuador/squad/newsid_1951000/1951181.stm. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2007. 
  5. «Ivan Hurtado: Century of international appearances». Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2022. 
  6. «Ecuador snub Hurtado and De la Cruz». FIFA. 6 Νοεμβρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2007-11-07. https://web.archive.org/web/20071107083409/http://www.fifa.com/worldcup/news/newsid=631712.html#ecuador+snub+hurtado+de+cruz. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2007. 
  7. «World Cup: Troubled Ecuador try to break duck». ESPNsoccernet. 15 Νοεμβρίου 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-10-04. https://web.archive.org/web/20121004035815/http://soccernet.espn.go.com/news/story?id=482335&cc=5901. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2007. 
  8. «Hurtado hoping for home comforts». FIFA. 6 Μαρτίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2013. 
  9. Mariela Rosero (19 Φεβρουαρίου 2013). «Alianza País podría controlar 2/3 de la Asamblea» (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2013. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]