Η Χάνα και οι αδελφές της

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Η Χάνα και οι αδελφές της
Hannah and Her Sisters
ΣκηνοθεσίαΓούντι Άλεν
ΠαραγωγήΡόμπερτ Γκρίνχατ
ΣενάριοΓούντι Άλεν
ΠρωταγωνιστέςΓούντι Άλεν
Μάικλ Κέιν
Μία Φάροου
Κάρι Φίσερ
Μπάρμπαρα Χέρσεϊ
Λόιντ Νόλαν
Μορίν Ο'Σάλιβαν
Ντάνιελ Στερν
Μαξ φον Σίντοφ
Νταϊάν Γουίστ
ΜουσικήΓιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ
ΦωτογραφίαΚάρλο Ντι Πάλμα
ΜοντάζSusan E. Morse
Πρώτη προβολή7  Φεβρουαρίου 1986[1] και 2  Οκτωβρίου 1986[2]
Κυκλοφορία9 Φεβρουαρίου 1986
Διάρκεια106 λεπτά
ΠροέλευσηΗΠΑ
Γλώσσααγγλικά

Η Χάνα και οι αδελφές της είναι μια αμερικανική δραματική κωμωδία [3] που αφηγείται τις αλληλένδετες ιστορίες μιας εκτεταμένης οικογένειας σε μία περίοδο δύο χρόνων που αρχίζει και τελειώνει με ένα οικογενειακό δείπνο την Ημέρα των Ευχαριστιών. Η ταινία γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Γούντι Άλεν, ο οποίος πρωταγωνιστεί μαζί με τη Μία Φάροου ως Χάνα, τον Μάικλ Κέιν ως τον σύζυγό της, Έλιοτ, και τις Μπάρμπαρα Χέρσεϊ και Νταϊάν Γουίστ ως αδερφές της, Λι και Χόλι αντίστοιχα.

Το καστ της ταινίας περιλαμβάνει επίσης τους Κάρι Φίσερ, Μορίν Ο Σάλιβαν, Λόιντ Νόλαν (που πέθανε 4,5 μήνες πριν από την κυκλοφορία της ταινίας), Μαξ φον Σίντοφ και Τζούλι Κάβνερ. Οι Ντάνιελ Στερν, Ρίτσαρντ Τζένκινγς, Φρεντ Μέλαμεντ, Λούις Μπλακ, Τζοάνα Γουίλσον, Τζον Τουρτούρο και η Τζούλια Λουί-Ντρέιφους έχουν δευτερεύοντες ρόλους, ενώ ο Τόνι Ρόμπερτς και ο Σαμ Γουότερσον κάνουν κάμεο εμφανίσεις. Αρκετά από τα παιδιά της Φάροου, μεταξύ των οποίων και η Σουν-Γι Πρεβέν (η οποία παντρεύτηκε τον Άλεν το 1997), έχουν συμμετάσχει στην ταινία, κυρίως ως κομπάρσοι για την Ημέρα των Ευχαριστιών.

Η Χάνα και οι αδελφές της ήταν, για μεγάλο χρονικό διάστημα, η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία του Άλεν, με ακαθάριστο ποσό εσόδων 40 εκατομμύρια δολάρια στη Βόρεια Αμερική. Η ταινία απέσπασε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου, Β' Ανδρικού Ρόλου και Β' Γυναικείου Ρόλου. Συχνά θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα έργα του Άλεν, με τους κριτικούς να συνεχίζουν να επαινούν τη γραφή και το καστ.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιστορία εκτείνεται σε τρία βασικά τόξα, με το μεγαλύτερο μέρος της να συμβαίνει κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 24 μηνών που αρχίζει και τελειώνει στα πάρτι της Ημέρας των Ευχαριστιών με οικοδέσποινα τη Χάνα και τον σύζυγό της, Έλιοτ. Η Χάνα χρησιμεύει ως το σταθερό κέντρο της αφήγησης και τα περισσότερα από τα γεγονότα της ταινίας συνδέονται μαζί της.

Ο Έλιοτ ερωτεύεται μια από τις αδερφές της Χάνα, τη Λι, και τελικά ξεκινά μια σχέση μαζί της. Ο Έλιοτ αποδίδει τη συμπεριφορά του στη δυσαρέσκειά του για την αυτάρκεια και τη συναισθηματική δύναμη της γυναίκας του. Η Λο ζει πέντε χρόνια με έναν απομονωμένο καλλιτέχνη, τον Φρέντερικ, ο οποίος είναι πολύ μεγαλύτερός της. Βρίσκει πλέον τη σχέση της με τον Φρέντερικ διανοητικά και σεξουαλικά μη διεγερτική, παρά το ενδιαφέρον του Φρέντερικ να συνεχίσει να τη διδάσκει. Αφήνει τον Φρέντερικ, αφού παραδέχεται ότι είχε σχέση με κάποιον άλλο. Για το υπόλοιπο του έτους μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης συγκέντρωσης για την Ημέρα των Ευχαριστιών, ο Έλιοτ και ο Λι συνεχίζουν τη σχέση τους παρά την αδυναμία του Έλιοτ να τερματίσει τον γάμο του με τη Χάνα. Η Λι τελειώνει τελικά τη σχέση κατά τη διάρκεια της δεύτερης Ημέρας των Ευχαριστιών, εξηγώντας ότι βαρέθηκε να περιμένει από τον Έλιοτ να δεσμευτεί και ότι έχει αρχίσει να βλέπει κάποιον άλλο.

Ο πρώην σύζυγος της Χάνα, Μίκυ, τηλεοπτικός συγγραφέας, είναι παρών κυρίως σε σκηνές εκτός της κύριας ιστορίας. Τα φλας μπακ αποκαλύπτουν ότι ο γάμος του με τη Χάνα διαλύθηκε αφού δεν μπόρεσαν να κάνουν παιδιά λόγω της μειωμένης γονιμότητάς του. Ωστόσο, έχουν αποκτήσει δίδυμα που δεν είναι βιολογικά δικά του παιδιά. Βγήκε επίσης ένα καταστροφικό ραντεβού με την αδερφή της Χάνα, Χόλι, μετά το διαζύγιο του ζεύγους. Όντας υποχόνδριος, παραπονιέται στον γιατρό του για απώλεια ακοής και φοβάται από την πιθανότητα να είναι όγκος στον εγκέφαλο. Όταν οι εξετάσεις αποδεικνύουν ότι είναι απόλυτα υγιής, στην αρχή χαίρεται, αλλά μετά απελπίζεται ότι η ζωή του δεν έχει νόημα. Η υπαρξιακή του κρίση οδηγεί σε πειράματα θρησκευτικού προσηλυτισμού στον Καθολικισμό και ενδιαφέρον για τον Κρίσνα. Τελικά, μια απόπειρα αυτοκτονίας τον οδηγεί να βρει νόημα στη ζωή του αφού βλέπει απροσδόκητα τη Σούπα πάπιας (Duck Soup) των αδελφών Μαρξ σε έναν κινηματογράφο. Η αποκάλυψη ότι πρέπει να απολαμβάνει τη ζωή αντί να την κατανοεί, τον βοηθά να προετοιμαστεί για ένα δεύτερο ραντεβού με τη Χόλι, που αυτή τη φορά πετυχαίνει.

Η ιστορία της Χόλι είναι το τρίτο βασικό τόξο της ταινίας. Πρώην εθισμένη στην κοκαΐνη, είναι μια αποτυχημένη ηθοποιός που δεν μπορεί να καταλήξει σε μια καριέρα. Αφού δανείζεται χρήματα από τη Χάνα, ξεκινά μια επιχείρηση κέτερινγκ με την Έιπριλ, μια φίλη και συνάδελφό της ηθοποιό. Η Χόλι και η Έιπριλ καταλήγουν αντίπαλοι σε οντισιόν για έναν ρόλο σε μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ, καθώς και για την αγάπη ενός αρχιτέκτονα, του Ντέιβιντ. Η Χόλι εγκαταλείπει την επιχείρηση κέτερινγκ μετά την αποτυχία του ειδυλλίου με τον Ντέιβιντ και αποφασίζει να δοκιμάσει τις δυνάμεις της στη συγγραφή. Η αλλαγή καριέρας την αναγκάζει για άλλη μια φορά να δανειστεί χρήματα από τη Χάνα. Γράφει ένα σενάριο εμπνευσμένο από τη Χάνα και τον Έλιοτ, το οποίο αναστατώνει πολύ τη Χάνα, καθώς μεγάλο μέρος του σεναρίου περιελάμβανε προσωπικές λεπτομέρειες του γάμου τους που είχαν μεταφερθεί στη Χόλι μέσω της Λι (η οποία της είχε μάθει από τον Έλιοτ). Η Χόλι στη συνέχεια γράφει μια ιστορία εμπνευσμένη από τη ζωή της, την οποία ο Μίκυ διαβάζει και θαυμάζει πολύ, υποσχόμενος να τη βοηθήσει και οδηγώντας στο δεύτερο ραντεβού τους.

Η Νόρμα και ο Ίβαν είναι οι γονείς της Χάνα και των δύο αδελφών της και εξακολουθούν να έχουν δική τους καριέρα στην υποκριτική. Ο ταραχώδης γάμος τους περιστρέφεται γύρω από τον αλκοολισμό και τις υποτιθέμενες εξωσυζυγικές σχέσεις της Νόρμας, αλλά η μακροχρόνια αγάπη τους είναι εμφανής στα ερωτικά ανέκδοτα του Ίβαν για τη Νόρμα ενώ παίζει πιάνο την Ημέρας των Ευχαριστιών.

Μέχρι την τρίτη Ημέρα των Ευχαριστιών της ταινίας, η Λι έχει παντρευτεί κάποιον που γνώρισε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, ενώ η Χάνα και ο Έλιοτ τα έχουν ξαναβρεί. Το τελευταίο πλάνο της ταινίας αποκαλύπτει ότι η Χόλι είναι παντρεμένη με τον Μίκυ και ότι είναι έγκυος.

Επιρροές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέρος της δομής και του υπόβαθρου της ταινίας είναι δανεισμένο από το Φάνι και Αλέξανδρος του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν Και στις δύο ταινίες, μια μεγάλη θεατρική οικογένεια συγκεντρώνεται για τρεις διαδοχικές γιορτές (Ημέρα των Ευχαριστιών στην ταινία του Άλεν, Χριστούγεννα στον Μπέργκμαν). Η πρώτη συγκέντρωση είναι πάντα μια εποχή ικανοποίησης, η δεύτερη μια περίοδος προβλημάτων και η τρίτη δείχνει τι συμβαίνει μετά την επίλυση των προβλημάτων. Η ξαφνική εμφάνιση του Μίκυ πίσω από το Χόλι στην τελευταία σκηνή παραλληλίζεται επίσης με την εμφάνιση τοτ φαντάσματος του επισκόπου πίσω από τον Αλέξανδρο. Πρόσθετοι παραλληλισμοί μπορούν να βρεθούν με την ταινία του Λουκίνο Βισκόντι Ο Ρόκο και τα αδέλφια του (1960) η οποία, εκτός από τη σύνδεση με τον τίτλο της, χρησιμοποιεί επίσης τη δομική διάταξη διαχωριστικών τμημάτων της ταινίας για τα τόξα πλοκής των διαφορετικών αδελφών. [4]

Διανομή ρόλων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία αφορούσε αρχικά έναν άντρα που ερωτεύτηκε την αδερφή της γυναίκας του. Ο Γούντι Άλεν ξαναδιάβασε στη συνέχεια το μυθιστόρημα Άννα Καρένινα "και σκέφτηκα ότι είναι ενδιαφέρον πώς αυτός ο τύπος προχωράει τις διάφορες ιστορίες, περνώντας από τη μια ιστορία στην άλλη. Μου άρεσε η ιδέα να πειραματιστώ με αυτό". [5]


Ο Άλεν παραδέχεται ότι ο ρόλος της Χάνα βασίστηκε στη και ήταν «μια ρομαντική όψη της Μία. Είναι πολύ σταθερή, έχει αποκτήσει οκτώ παιδιά τώρα και μπορεί να κάνει την καριέρα της και να έχει καλές σχέσεις με την αδερφή της και τη μητέρα της. Εντυπωσιάστηκα πολύ με αυτές τις ιδιότητες και σκέφτηκα ότι αν είχε δύο ασταθείς αδερφές, θα ήταν ενδιαφέρον». [5]


Η Μία Φάροου έγραψε αργότερα ότι ο Άλεν είχε ενδιαφέρον για το θέμα των αδελφών πολύ καιρό πριν. Οι παλιότερες συμπρωταγωνίστριές του Τζάνετ Μαργκόλιν και Νταιάν Κίτον είχαν δύο αδερφές η καθεμία και η Φάροου είχε τρεις. Λέει ότι ο Άλεν της έδωσε ένα πρώτο αντίγραφο του Η Χάνα και οι αδελφές της λέγοντας ότι μπορούσε να παίξει όποια αδελφή ήθελε, αλλά ότι «ένιωθε ότι θα έπρεπε να είμαι η Χάνα, η πιο περίπλοκη και αινιγματική από τις αδελφές... της οποίας την ακινησία και την εσωτερική δύναμη παρομοίασε με την ποιότητα που προβάλλει ο Αλ Πατσίνο στον Νονό». [6]

Υποδοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εισπράξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Η Χάνα και οι αδελφές της έκανε πρεμιέρα στις 7 Φεβρουαρίου 1986 σε 54 κινηματογραφικές αίθουσες, όπου εισέπραξε 1.265.826 δολάρια (23.441 δολάρια ανά προβολή) το πρώτο Σαββατοκύριακο, την πρώτη φορά που μια ταινία του Άλεν έκανε πρεμιέρα σε κινηματογράφους εκτός Νέας Υόρκης. Όταν προβλήθηκε σε 761 κινηματογράφους στις 14 Μαρτίου, κέρδισε το αξιοσέβαστο ποσό 2.707.966 δολαρίων (3.809 $ ανά προβολή). Συνέχισε με εισπράξεις 40.084.041 δολαρίων στις Ηνωμένες Πολιτείες (συμπεριλαμβανομένης της επανακυκλοφορίας την επόμενη χρονιά) και παραμένει μια από τις ταινίες του Γούντι Άλεν με τις υψηλότερες εισπράξεις, [7] πίσω από τον Νευρικό εραστή (Annie Hall, 1977) και το Μανχάταν (Manhattan, 1979). [8] Το Μεσάνυχτα στο Παρίσι (Midnight in Paris, 2011) ξεπέρασε τις εισπράξεις και αυτής της ταινίας.

Η ταινία προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στο Φεστιβάλ των Καννών το 1986. [9]

Στην Ελλάδα η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 3 Οκτωβρίου 1986. [10]

Κριτικές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο Rotten Tomatoes, η ταινία έχει βαθμολογία αποδοχής 91% με βάση 57 κριτικές, με μέση βαθμολογία 8,50/10. Ο ιστότοπος λέει: «Έξυπνη, τρυφερή και αστεία εξίσου, Η Χάνα και οι αδελφές της είναι μια από τις καλύτερες ταινίες του Γούντι Άλεν». [11] Στο Metacritic, η ταινία έχει μέσο όρο βαθμολογίας 90 στα 100, με βάση 12 κριτικές, υποδηλώνοντας «καθολική αναγνώριση». [12] Η ταινία έλαβε επτά υποψηφιότητες για Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένης της Καλύτερης Ταινίας. Η δουλειά του στην ταινία αναγνωρίστηκε επίσης με δύο βραβεία BAFTA.

Μια δημοσκόπηση 100 κριτικών κινηματογράφου ανακήρυξε το Η Χάνα και οι αδελφές της την καλύτερη ταινία της χρονιάς. [13]

Τον Οκτώβριο του 2013, η ταινία ψηφίστηκε από τους αναγνώστες της εφημερίδας The Guardian ως η τέταρτη καλύτερη ταινία σε σκηνοθεσία Γούντι Άλεν. [14]

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μάικλ Κέιν και η Νταϊάν Γουίστ κέρδισαν Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου και Β' Γυναικείου Ρόλου αντίστοιχα για την ερμηνεία τους του Έλιοτ και της Χόλι. Η Χάνα και οι αδελφές της ήταν η τελευταία ταινία που κέρδισε και στις δύο κατηγορίες υποστηρικτικής ερμηνείας μέχρι το The Fighter το 2011.

Στη Γαλλία, η ταινία ήταν υποψήφια για το Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Ξένης Ταινίας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Freebase Data Dumps. Google.
  2. (Αγγλικά) Internet Movie Database. www.imdb.com/title/tt0091167/releaseinfo. Ανακτήθηκε στις 14  Απριλίου 2017.
  3. Canby, Vincent (February 7, 1986). «From Woody Allen, 'Hannah and Her Sisters'». The New York Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις December 19, 2011. https://web.archive.org/web/20111219104631/http://movies.nytimes.com/movie/review?res=9A0DE0DA123BF934A35751C0A960948260. Ανακτήθηκε στις February 8, 2017. 
  4. Schneider, Dan (2012). «Rocco And His Brothers». The Spinning Image. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2014. 
  5. 5,0 5,1 James, Caryn (January 19, 1986). «Auteur! Auteur!». The New York Times: σελ. SM18. ISSN 0362-4331.  Σφάλμα αναφοράς: Invalid <ref> tag; name "new" defined multiple times with different content
  6. Farrow 1997
  7. «Hannah and Her Sisters (1986)». Box Office Mojo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 2012. 
  8. «Woody Allen». Box Office Mojo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2017. 
  9. «Festival de Cannes: Hannah and Her Sisters». Cannes Film Festival. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2009. 
  10. «Η Χάνα και οι Αδελφές της (1986) ⋆ Filmy.gr». Filmy.gr. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2021. 
  11. «Hannah and Her Sisters (1986)». Rotten Tomatoes. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2021. 
  12. «Hannah and Her Sisters Reviews». Metacritic. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2020. 
  13. McGilligan, Pat· Rowl, Mark (18 Ιανουαρίου 1987). «The Best and The Bummers». The Washington Post. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 29 Μαΐου 2020. 
  14. «The 10 best Woody Allen films». The Guardian. October 4, 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις November 29, 2014. https://web.archive.org/web/20141129080854/http://www.theguardian.com/film/2013/oct/04/the-10-best-woody-allen-films. Ανακτήθηκε στις November 22, 2014. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]