Ηφαίστεια της Καμτσάτκα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μνημείο Παγκόσμιας
Κληρονομιάς της UNESCO
Ηφαίστεια της Καμτσάτκα
Επίσημο όνομα στον κατάλογο μνημείων Π.Κ.
Petropavlovsk Kamcatskij Volcan Koriacky in background.jpg
Χώρα μέλοςFlag of Russian Federation.svg Ρωσία
ΤύποςΦυσικό
Κριτήριαvii, viii, ix, x
Ταυτότητα765
ΠεριοχήΚαμτσάτκα
Ιστορικό εγγραφής
Εγγραφή1996 (20η συνεδρίαση)
Δορυφορική φωτογραφία μερικών ηφαιστείων της Καμτσάτκα

Τα ηφαίστεια της Καμτσάτκα είναι μια μεγάλη ομάδα ηφαιστείων που βρίσκονται στη χερσόνησο Καμτσάτκα. Ο ποταμός Καμτσάτκα και η γύρω κεντρική κοιλάδα περιτριγυρίζεται από μια ηφαιστειακή ζώνη που περιλαμβάνει περίπου 160 ηφαίστεια, 29 εκ των οποίων σήμερα είναι ενεργά. Η μεγάλη πυκνότητα των ηφαιστείων και των σχετιζόμενων με αυτά ηφαιστειακά φαινόμενα, με τα 29 από αυτά ενεργά, περιλαμβάνονται στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Αυτά χωρίζονται σε έξι κύριες περιοχές, με τα περισσότερα να βρίσκονται στη χερσόνησο Καμτσάτκα.[1]

Το ψηλότερο ηφαίστειο είναι το Κλουτσέφκαγια με ύψος 4.750 μέτρα, το μεγαλύτερο ενεργό ηφαίστειο στο Βόρειο Ημισφαίριο[2], ενώ το πιο εντυπωσιακό είναι το Κρονότσκι, το σχήμα του οποίου είναι τέλειος κώνος και έχει ειπωθεί από τους διάσημους ηφαιστειολόγους Ρόμπερτ και Μπάρμπαρα Ντέκερ ότι αποτελεί την κύρια υποψηφιότητα για το πιο όμορφο ηφαίστειο του κόσμου. Κάπως πιο προσιτά είναι τα τρία ηφαίστεια που είναι ορατά από την πόλη Πετροπάβλοφσκ Καμτσάτσκι, το Κοριάκσκι, το Αβατσίνσκι και το Κοζέλσκι.

Λόγω της τάφρου Κουρίλ–Καμτσάτκα, σεισμικά γεγονότα μεγάλου εστιακού βάθους και τσουνάμι είναι αρκετά συχνά. Δύο πολύ ισχυροί σεισμοί συνέβησαν κοντά στην ακτή της Καμτσάτκα στις 16 Οκτωβρίου 1737 και στις 4 Νοεμβρίου 1952, μεγέθους 9,3 και 8,2 αντίστοιχα.[3] Σειρές από επιφανειακούς σεισμούς καταγράφονται μέχρι και τον Απρίλιο του 2006.[4]

Σε αυτές τις ηφαιστειακές συνθήκες εμφανίζονται ορισμένοι ακραιόφιλοι μικροοργανισμοί, οι οποίοι είναι ικανοί να επιβιώνουν σε εξαιρετικά θερμό περιβάλλον.[5]

Λίστα ηφαιστείων από βορά προς νότο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ηφαίστεια της κύριας περιοχής
Όνομα Ύψος (σε μέτρα) Συντεταγμένες
Ιετουνούπ 1340 58°24′N 161°05′E / 58.40°N 161.08°E / 58.40; 161.08 (Iettunup)
Βογιαμπόλσκι 1225 58°22′N 160°37′E / 58.37°N 160.62°E / 58.37; 160.62 (Voyampolsky)
Σεβέρνι 1936 58°17′N 160°52′E / 58.28°N 160.87°E / 58.28; 160.87 (Severny)
Σνεγκοβόι 2169 58°12′N 160°58′E / 58.20°N 160.97°E / 58.20; 160.97 (Snegovoy)
Όστρυ 2552 58°11′N 160°49′E / 58.18°N 160.82°E / 58.18; 160.82 (Ostry)
Σποκόινι 2171 58°08′N 160°49′E / 58.13°N 160.82°E / 58.13; 160.82 (Spokoiny)
Ικτουνούπ 2300 58°05′N 160°46′E / 58.08°N 160.77°E / 58.08; 160.77 (Iktunup)
Σνιέζνι 2169 58°01′N 160°45′E / 58.02°N 160.75°E / 58.02; 160.75 (Snezhniy)
Ατλάσοβα ή Νιλγκιμέλκιν 1764 57°58′N 160°39′E / 57.97°N 160.65°E / 57.97; 160.65 (Atlasova)
Μπιέλι 2080 57°53′N 160°32′E / 57.88°N 160.53°E / 57.88; 160.53 (Bely)
Αλνγκέι 1853 57°42′N 160°24′E / 57.70°N 160.40°E / 57.70; 160.40 (Alngey)
Ουκά 1643 57°42′N 160°35′E / 57.70°N 160.58°E / 57.70; 160.58 (Uka)
Γιελόφσκι 1381 57°32′N 160°32′E / 57.53°N 160.53°E / 57.53; 160.53 (Yelovsky)
Σίσελ 2525 57°27′N 160°22′E / 57.45°N 160.37°E / 57.45; 160.37 (Shishel)
Μεζντουσόποτσνι 1641 57°28′N 160°15′E / 57.47°N 160.25°E / 57.47; 160.25 (Mezhdusopochny)
Τιτίλα 1559 57°24′N 160°06′E / 57.40°N 160.10°E / 57.40; 160.10 (Titila)
Ινστιτούτο Γκόρνι 2125 57°20′N 160°12′E / 57.33°N 160.20°E / 57.33; 160.20 (Gorny Institute)
Τουζόφσκι 1533 57°19′N 159°58′E / 57.32°N 159.97°E / 57.32; 159.97 (Tuzovsky)
Λεουτονγκέι 1333 57°18′N 159°50′E / 57.30°N 159.83°E / 57.30; 159.83 (Leutongey)
Σεντανκίνσκι 1241 57°14′N 160°05′E / 57.23°N 160.08°E / 57.23; 160.08 (Sedankinsky)
Φέντοτιτς 965 57°08′N 160°24′E / 57.13°N 160.40°E / 57.13; 160.40 (Fedotych)
Κεμπενέι 1527 57°06′N 159°56′E / 57.10°N 159.93°E / 57.10; 159.93 (Kebeney)
Κιζίμεν 2376 55°07′48″N 160°19′12″E / 55.130°N 160.32°E / 55.130; 160.32 (Kizimen)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. World Heritage (1996). «Volcanoes of Kamchatka». UNESCO. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2008. 
  2. Press Releases - Public Affairs Office - The University of Nottingham
  3. «The 4 November 1952 Kamchatka Earthquake and Tsunami». Australian Government Bureau of Meteorology. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2008. 
  4. Earthquake Hazards Program (2006). «Magnitude 7.6 - Koryakia, Russia». US Geological Survey. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Μαρτίου 2008. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2008. 
  5. C.Michael Hogan. 2010. Extremophile. eds. E.Monosson and C.Cleveland. Encyclopedia of Earth. National Council for Science and the Environment, Washington DC