Ηλιάδες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Μεταμόρφωση των αδερφών του Φαέθοντα σε λεύκες, από τον Santi di Tito, 2o μισό του 16ου αιώνα

Στην Ελληνική μυθολογία, οι Ηλιάδες ("παιδιά του Ήλιου"), ήταν κόρες του Ηλίου, του ηλιακού θεού και της Ωκεανίδας Κλυμένης.

Σύμφωνα με μία πηγή ήταν τρεις: η Αιγιάλη, η Αίγλη και η Αιθερία. Σύμφωνα με άλλη πηγή ο αριθμός τους ήταν πέντε: η Ηλία, η Μερώπη, η Φοίβη, η Αιθερία και η Διοξίππη. Ο τέταρτος ή ο έκτος (ανάλογα με την πηγή) είναι γιος και ονομάζεται Ηλίας.

Ο αδερφός των Ηλιάδων, ο Φαέθων, σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να οδηγήσει το άρμα του πατέρα τους (τον ήλιο) κατά μήκος του ουρανού. Αδυνατώντας να ελέγξει τα άλογα έπεσε και σκοτώθηκε. Οι Ηλιάδες θρήνησαν τον χαμό του αδερφού τους για τέσσερις μήνες και οι θεοί τις μεταμόρφωσαν σε λεύκες και τα δάκρυά τους σε κεχριμπάρι. Σύμφωνα με κάποιες πηγές τα δάκρυά τους (σε μορφή κεχριμπαριού) έπεσαν στον ποταμό Ηριδανό.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Οβίδιος, Metamorphoses II, 340.
  • Gaius Julius Hyginus, Fabulae CLIV