Ηλίας Δ. Φλέσσας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Πολιανή Καλαμών το 1770.Ο Ηλίας Φλέσσας του Δημητρίου ήταν ένα από τα 27 αδέλφια του αγωνιστή της επανάστασης Παπαφλέσσα.

"Οί υιοί αύτοΰ (Δημητρίου Φλέσσα) ’Αθανάσιος, ’Ιωάννης, Ήλίας, Νικήτας, Παναγιώτης καί Νικόλαος όλοι έφερον τήν νεωτέραν ταύτην επωνυμίαν"[1].

Προ της επαναστάσεως ευρίσκετο, μαζί με τον αδελφό του Κωνσταντίνο , στην Σμύρνη και το 1817 επέστρεψαν στην Πολιανή, Μεσσηνίας, όπως αναφέρει ο Παναγιώτης Αργυρόπουλος[2].

Πολεμική δράση.[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1819 έλαβε μέρος στή μυστική σύσκεψη των οπλαρχηγών πού έγινε στην  'Ιερά Μονή Βελανιδιάς, Καλαμάτας (Μάιος 1819) όπου  ανακοινώθηκαν σχέδια και αποφάσεις των εν Βουκουρεστίου Φιλικών σχετικώς με την προπαρασκευή και την εν καιρώ  έναρξιν τού 'Αγώνος. (Γ. 'Αναπλιώτης: Το ημερολόγιον τού 'Αγώνος έν Μεσσηνία.[3] Καλαμάτα 1971. σελ.l5)  

Έλαβε μέρος στην απελευθέρωση της Καλαμάτας  "... στις 21 Μαρτίου οι Τούρκοι της Καλαμάτας οχυρώθηκαν και στις 22 μπήκαν οι Μανιάτες στην πόλη.

Ο Δ η μ. Χ ρ. Δ ο υ κ ά κ η ς, ό.π., σ. 221, γράφει ότι το Μουράτη, ο οποίος προσπάθησε να φύγει, συνάντησαν στη θέση Φραγκοπήγαδο οι στρατιώτες του Ηλία Φλέσσα, και τον σκότωσε ο Δ. Λιανός. Την κόρη του Μουράτη την αιχμαλώτισαν και την παρέδωσαν στον Αναγνωσταρά [4]. Ήταν ο πρώτος Τούρκος που έπεσε από Ελληνικό βόλι.

Ήταν μαζί με άλλα δύο αδέλφια του (τον Νικήτα και τον Ιωάννη) ένας από τους ηγέτες της μάχης του Βαλτετσίου [5]. Κατά την άλωση της Τριπολιτσάς μπήκε πρώτος στην πόλη με τους Μεσσηνίους αγωνιστές των οποίων ηγείτο -από την πύλη του Λεονταρίου. Εκεί όμως τραυματίστηκε σοβαρά και τρεις μέρες αργότερα υπέκυψε στα τραύματά του[6].

Ο Ηλίας Φλέσσας και ο Παναγιώτης Κεφάλας προτείνουν στον «μπουρλοτιέρη των ψυχών» Παπαφλέσσα, να αφήσει τους λόφους στο Μανιάκι και να ταμπουρωθεί ψηλότερα, στο βουνό, για να υπάρχει οδός διαφυγής.

Απαντά: «Εγώ δεν ήρθα εδώ να μετρήσω το στρατό του Μπραϊμη, πόσος είναι, από τα ψηλώματα. Ήρθα να πολεμήσω. Ούτε τρελάθηκε ο Μπραϊμης να χασομεράει εκεί που ελπίζει να κερδίσει νίκη, μα θα τραβήξει ίσα κατά την Τριπολιτσά, κι εγώ τότε θα μείνω να μαζεύω από πίσω τα καρφοπέταλά του. Αν όμως τον κρατήσω εδώ στο Μανιάκι, γλιτώνω τον Μοριά, γιατί θα τον κάμω να πισωγυρίσει όπως ο Δράμαλης, ειτεμή θα πληρώσει ακριβά το αίμα μου και θα συλλογιστεί καλά ύστερα να μπει στην καρδιά του Μοριά. Καθίστε εδώ να πεθάνουμε σαν αρχαίοι Έλληνες[7]»

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Χρυσανθόπουλος, Φώτιος (1868). ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΥΠΟ ΦΩΤΑΚΟΥ Πρώτου ύπασπιστού του Γέρω Κολοκοτρώνη. Αθήνα. σελ. Κεφ.Α 1. 
  2. Αργυρόπουλος, Παναγιώτης (1912). ΗΡΩΕΣ ΤΟ ΜΑΝΙΑΚΙΟΥ. Καλαμάτα. σελ. 8. 
  3. Αναπλιώτης, Γιάννης (1971). Το ημερολόγιον τού 'Αγώνος έν Μεσσηνία (1816 - 1826). Καλαμάτα. σελ. 15. 
  4. Καπετανάκης, Σταύρος (2015). Λ Α Κ Ω Ν Ι Κ Α Ι Σ Π Ο Υ Δ Α Ι ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΝ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΑΚΩΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ. Αθήνα. σελ. Παράρτημα 18 55. 
  5. Φραντζής, Αμβρόσιος (1839). ΕΠΙΤΟΜΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΘΕΙΣΗΣ ΕΛΛΆΔΟΣ. Αθήνα. σελ. Τόμος Β΄16. 
  6. Δανδράκης, Παύλος (1926). Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια "Πυρσός". Αθήνα. σελ. Τόμος ΚΔ' 63. 
  7. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΚΩΣΤΑΣ (1993). ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΟΓΙΑ 50 ΜΕΓΑΛΩΝ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΜΑΣ + ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ. Αθήνα. σελ. 159.