Ζακ Μορίς Κουβ ντε Μιρβίλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ζακ Μορίς Κουβ ντε Μιρβίλ
Maurice Couve de Murville.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Maurice Couve de Murville (Γαλλικά)
Γέννηση 24  Ιανουαρίου 1907[1][2][3][4][5]
Ρενς[6]
Θάνατος 24  Δεκεμβρίου 1999[1][2][3][4][5]
7ο Δημοτικό Διαμέρισμα Παρισιού
Τόπος ταφής Κοιμητήριο του Μονπαρνάς
Υπηκοότητα Γαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα Γαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσες Γαλλικά[3]
Σπουδές Νομική Σχολή Παρισιού
Λύκειο Λουί-λε-Γκραν
Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
διπλωμάτης
Εργοδότης Inspection générale des finances
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Συσπείρωση για τη Δημοκρατία, Ένωση Δημοκρατών για την Δημοκρατία και Ένωση για τη Νέα Δημοκρατία
Οικογένεια
Σύζυγος Véra Fabre
Συγγενείς Maurice Noël Léon Couve de Murville (πρωτοξάδερφος)
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (Ιουλίου 1968 – Αυγούστου 1968, d:Q2407461)
μέλος της Γερουσίας της Γαλλίας
Πρέσβης της Γαλλίας στις Ηνωμένες Πολιτείες (1954–1956)
Πρωθυπουργός της Γαλλίας (1968–1969)
Ambassador of France to Egypt (1950–1954)
ambassador of France to Germany (1956–1958)
Βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (1973–1978, d:Q2407461)
Βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (1978–1981, d:Q2407461)
Βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης (1981–1986, d:Q2407461)
Υπουργός Εξωτερικών και Διεθνούς Ανάπτυξης της Γαλλίας (1958–1968)
πρέσβης
Βραβεύσεις Μέγας Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής
Τάγμα Φρανσίσκ
Βαυαρικό Τάγμα Αξίας
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Βισάμ Ελ Αλαουίτ
Order of the Equatorial Star
Grand Officer of the National Order of the Lion
Commander of the Order of the Star of Romania
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Πρίγκηπα Ενρίκε
Concours général (1922)
Υπογραφή
Signature Couve de Murville.jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ζακ Μορίς Κουβ ντε Μιρβίλ (Jacques-Maurice Couve de Murville, 24 Ιανουαρίου 1907 - 24 Δεκεμβρίου 1999) ήταν Γάλλος πολιτικός.

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Ρενς στις 24 Ιανουαρίου 1907, σε μια οικογένεια εύπορων Προτεσταντών. Σπούδασε νομικά, λογοτεχνία και Πολιτικές Επιστήμες στο Παρίσι. Μπήκε στο Σώμα Οικονομικών Επιθεωρητών το 1930. Το 1940 έγινε διευθυντής του τμήματος διεθνών οικονομικών, στο Υπουργείο Οικονομικών. Εργάστηκε για την κυβέρνηση του Βισύ των Πεταίν και Λαβάλ (Σεπτέμβριος 1940), έχοντας την ευθύνη των οικονομικών συναλλαγών με τους Γερμανούς. Υπήρξε μέλος της γαλλικής αντιπροσωπείας στην επιτροπή της ανακωχής με τους Γερμανούς, που συνήλθε στο Βιζμπάντεν. Με διπλωματικό διαβατήριο πήγε στην Ισπανία, απ' όπου πέρασε στην Αλγερία, όπου συνδέθηκε με τον στρατηγό Ανρί Ζιρό και έγινε επίτροπος των Οικονομικών στην κυβέρνηση των Ελεύθερων Γάλλων υπό τον στρατηγό Ντε Γκολ (1943).
Με το τέλος του πολέμου έγινε γενικός διευθυντής Πολιτικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών (1945-1950). Είχε σημαντικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις για το μεταπολεμικό στάτους στην Ευρώπη. Τοποθετήθηκε πρεσβευτής της Γαλλίας στην Αίγυπτο (1950-1954), στο NATO (1954-1955), στις Ηνωμένες Πολιτείες (1955-1956) και στη Δυτική Γερμανία (1956-1958). Όταν, το 1958, ο Ντε Γκολ έγινε πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, διόρισε τον Κουβ ντε Μιρβίλ υπουργό Εξωτερικών. Στη θέση αυτή παρέμεινε από την 1 Ιουνίου 1958 έως την 31 Μαΐου 1968. Ικανότατος διεκπεραιωτής της πολιτικής του στρατηγού, επί της υπουργίας του υπογράφτηκε συνθήκη φιλίας με τη Δυτική Γερμανία, το Παρίσι συνήψε διπλωματικές σχέσεις με την Κίνα και κράτησε μια πιο ισορροπημένη θέση μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Επιπλέον ήταν από τους πρωταγωνιστές της γαλλικής προσπάθειας να μείνει η Βρετανία εκτός της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Το 1963 συνόδευσε τον ντε Γκολ στην επίσημη επίσκεψή του στην Ελλάδα. Από το Κε ντ' Ορσέ μετατέθηκε στο Υπουργείο Οικονομικών, όπου παρέμεινε την περίοδο 31 Μαΐου 1968 έως 10 Ιουλίου 1968. Επόμενο βήμα, το κορυφαίο της πολιτικής του καριέρας, η είσοδος στο Μέγαρο Ματινιόν. Στις 10 Ιουλίου 1968 έγινε πρωθυπουργός της Γαλλίας, διαδεχόμενος τον Ζωρζ Πομπιντού. Έμεινε στη θέση αυτή μέχρι τις 16 Ιουνίου 1969. Όσον αφορά στην ήττα του Ντε Γκολ, στο δημοψήφισμα του 1969, ο Ζωρζ Πομπιντού επιρρίπτει στα απομνημονεύματά του ευθύνες στον Κουβ ντε Μιρβίλ, επειδή δεν βοήθηκε στο κυβερνητικό πρόγραμμα αποκέντρωσης (Βήμα 20/6/1982). Διετέλεσε μέλος της Εθνοσυνέλευσης, ως αντιπρόσωπος του Παρισιού μεταξύ 1973-1986. Την περίοδο 1973-1981 ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Εθνοσυνέλευσης. Μεταξύ 1986-1995 διετέλεσε γερουσιαστής αντιπρόσωπος του Παρισιού. Όταν το 1976 ξέσπασε ο πόλεμος στο Λίβανο, με πρόταση του Αιγύπτιου προέδρου Σαντάτ, ο τότε πρόεδρος της Γαλλίας Βαλερί Ζισκάρ Ντ' Εστέν τον διόρισε ειδικό απεσταλμένο στο Λίβανο.
Έγραψε τα βιβλία: Une politique étrangère 1958-1969 (1971) και Le Monde en face (1989). Του είχαν απονεμηθεί το L’ordre de la Francisque από το καθεστώς Πεταίν και το παράσημο του ανώτερου ταξιάρχη της Λεγεώνας της Τιμής.
Πέθανε στις 24 Δεκεμβρίου 1999 στο Παρίσι.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Encyclopedia Britannica 2009 deluxe edition, λήμμα Jacques Maurice Couve de Murville
  • Το Βήμα, 26/7/1967