Ευάγγελος Σαρρής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ευάγγελος Σαρρής
Γέννηση
Υπηκοότητα Ελλάδα
Ιδιότητα στρατιωτικός
Βραβεύσεις Αργυρός Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος

Ο Ευάγγελος Σαρρής (1881 - Φεβρουάριος 1917) ήταν Έλληνας αξιωματικός της Κρητικής χωροφυλακής, από τους πρωτεργάτες του κινήματος της Εθνικής άμυνας.

Γεννήθηκε το 1881 στη Νεάπολη της επαρχίας Μεραμβέλλου στην Κρήτη. Το 1896 διέκοψε τις σπουδές του για να πάρει μέρος στην επανάσταση που είχε ξεσπάσει λίγο νωρίτερα στην Κρήτη. Παρά την μικρή του ηλικία πήρε μέρος σε αρκετές μάχες. Όταν ο γαλλικός στρατός εγκαταστάθηκε στο διαμέρισμα Λασιθίου κατετάγη σαν εθελοντής στο σώμα της χωροφυλακής. Λόγω της γλωσσομάθειας του (Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά) χρησιμοποιήθηκε σαν διερμηνέας στο αρχηγείο της χωροφυλακής στα Χανιά. Στο διάστημα αυτό πήρε έπαινο από το αρχηγείο επειδή έσωσε στο λιμάνι των Χανίων ένα γέροντα που πνιγόταν.

Φοίτησε σε όλες τις προβλεπόμενες από τον κανονισμό του σώματος σχολές και το 1902 ήταν ήδη ανθυπασπιστής. Την ίδια χρονιά επικεφαλής της μουσικής του σώματος επισκέφθηκε για πρώτη φορά την Πελοπόννησο. Το 1907 προήχθη σε ανθυπομοίραρχο σαν ο αρχαιότερος των Κρητικών αξιωματικών. Μέχρι το 1912 υπηρέτησε στην Κρήτη σαν διοικητής διαφόρων τμημάτων με τον βαθμό του υπομοιράρχου.

Τον Οκτώβριο του 1912 με εντολή του Ελευθερίου Βενιζέλου ολόκληρη σχεδόν η Κρητική χωροφυλακή μεταφέρθηκε στην Θεσσαλονίκη. Εκεί γνωρίσθηκε και παντρεύτηκε την Καλλιόπη Τάττη δισέγγονη του φιλικού Κωνσταντίνου Τάττη από την οποία απέκτησε έναν γιο. Το 1913 πήρε μέρος στις μάχες για την αιχμαλωσία των Βουλγαρικών στρατευμάτων που στάθμευαν στην Θεσσαλονίκη. Το 1913 παρασημοφορήθηκε με τον Αργυρό Σταυρό τον ιπποτών του τάγματος του Σωτήρος για τις υπηρεσίες του στην απελευθερωμένη Θεσσαλονίκη.

Το 1916 μαζί με έγκριτους πολίτες της Μακεδονίας και αξιωματικούς του στρατού και κυρίως της Κρητικής Χωροφυλακής πήρε μέρος στην δημιουργία της επιτροπής «Εθνικής αμύνης».

Τον Αύγουστο του 1916 σαν διοικητής της πρώτης μοιραρχίας πήρε μέρος στο κίνημα της Εθνικής αμύνης. Πέθανε τον Φεβρουάριο του 1917 από κάποια από τις επιδημίες που μάστιζαν εκείνο τον καιρό την Θεσσαλονίκη.