Επί συνάρτηση
Εμφάνιση
(Ανακατεύθυνση από Επί (συνάρτηση))
Στα μαθηματικά, μια συνάρτηση από ένα σύνολο σε ένα σύνολο είναι επί του (ή επιρριπτική ή επίρριψη), εάν για κάθε στο πεδίο τιμών , υπάρχει τουλάχιστον ένα στο πεδίο ορισμού του , τέτοιο ώστε .[1][2] Το δεν είναι απαραίτητο να είναι μοναδικό, δηλαδή η μπορεί να αντιστοιχεί ένα ή περισσότερα στοιχεία του στο ίδιο στοιχείο του .
Μαθηματικός ορισμός
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Συμβολικά, μία συνάρτηση ονομάζεται επί αν ικανοποιεί
- .
Ισοδύναμα, η συνάρτηση είναι επί αν το σύνολο τιμών ισούται με το πεδίο τιμών της συνάρτησης, δηλαδή αν .
Παραδείγματα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Όταν αναφέρουμε αν μία συνάρτηση είναι επί ή όχι πρέπει να αναγράφεται το πεδίο ορισμού και το πεδίου τιμών, καθώς
- Η με είναι επί.
- Η με δεν είναι επί, καθώς οι αρνητικοί αριθμοί δεν αντιστοιχούνται.
- Η με είναι επί.
- Η με δεν είναι επί.
Επιπλέον παραδείγματα:
- Η ταυτοτική συνάρτηση είναι επί, αφού κάθε στοιχείο αντιστοιχείται στον εαυτό του.
- Κάθε γραμμική πραγματική συνάρτηση (εκτός από την σταθερή συνάρτηση) είναι επί.
- Για παράδειγμα, η συνάρτηση είναι επί (καθώς για κάθε , το έχει ), ενώς η δεν είναι επί.
- Σημείωση: Μία γραμμική συνάρτηση στους φυσικούς αριθμούς δεν είναι κατά ανάγκη επί. Για παράδειγμα, η δεν είναι επί καθώς δεν αντιστοιχεί σε κανέναν ζυγό αριθμό.
- Η συνάρτηση με είναι επί.
Ιδιότητες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Οποιαδήποτε συνάρτηση ορίζει μία επί συνάρτηση περιορίζοντας το πεδίο τιμών της στο σύνολο τιμών της. Δηλαδή, για την συνάρτηση , η συνάρτηση με
- για κάθε
- είναι επί.
- Κάθε επί συνάρτηση έχει ένα δεξιό αντίστροφο, και κάθε συνάρτηση με ένα δεξιό αντίστροφο είναι αναγκαστικά επί.
- Η σύνθεση επί συναρτήσεων είναι πάντα επί.
- Οποιαδήποτε συνάρτηση μπορεί να αποσυντεθεί σε μια επί και μια ένα προς ένα συνάρτηση.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Γρηγοριάδης, Βασίλειος (2022). «Συναρτήσεις - Σύντομη εισαγωγή» (PDF). Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο.
- ↑ Κολουντζάκης, Μιχαήλ· Παπαχριστόδουλος, Χρήστος (2015). Διακριτά Μαθηματικά. Αθήνα: Κάλλιπος, Ανοικτές Ακαδημαϊκές Εκδόσεις. σελ. 14. ISBN 978-960-603-361-2.