Μετάβαση στο περιεχόμενο

Επί συνάρτηση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Επί (συνάρτηση))

Στα μαθηματικά, μια συνάρτηση από ένα σύνολο σε ένα σύνολο είναι επί του επιρριπτική ή επίρριψη), εάν για κάθε στο πεδίο τιμών , υπάρχει τουλάχιστον ένα στο πεδίο ορισμού του , τέτοιο ώστε .[1][2] Το δεν είναι απαραίτητο να είναι μοναδικό, δηλαδή η μπορεί να αντιστοιχεί ένα ή περισσότερα στοιχεία του στο ίδιο στοιχείο του .

Μία επί συνάρτηση από το σύνολο στο σύνολο , αφού κάθε στοιχείο του αντιστοιχείται από ένα στοιχείο του .
Μία συνάρτηση που δεν είναι επί από το σύνολο στο σύνολο , καθώς τα στοιχεία δεν αντιστοιχούνται από κάποιο στοιχείο.

Μαθηματικός ορισμός

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συμβολικά, μία συνάρτηση ονομάζεται επί αν ικανοποιεί

.

Ισοδύναμα, η συνάρτηση είναι επί αν το σύνολο τιμών ισούται με το πεδίο τιμών της συνάρτησης, δηλαδή αν .

Όταν αναφέρουμε αν μία συνάρτηση είναι επί ή όχι πρέπει να αναγράφεται το πεδίο ορισμού και το πεδίου τιμών, καθώς

Η με είναι επί.
Η με δεν είναι επί, καθώς οι αρνητικοί αριθμοί δεν αντιστοιχούνται.
Η με είναι επί.
Η με δεν είναι επί.

Επιπλέον παραδείγματα:

  • Η ταυτοτική συνάρτηση είναι επί, αφού κάθε στοιχείο αντιστοιχείται στον εαυτό του.
  • Κάθε γραμμική πραγματική συνάρτηση (εκτός από την σταθερή συνάρτηση) είναι επί.
Για παράδειγμα, η συνάρτηση είναι επί (καθώς για κάθε , το έχει ), ενώς η δεν είναι επί.
Σημείωση: Μία γραμμική συνάρτηση στους φυσικούς αριθμούς δεν είναι κατά ανάγκη επί. Για παράδειγμα, η δεν είναι επί καθώς δεν αντιστοιχεί σε κανέναν ζυγό αριθμό.
  • Η συνάρτηση με είναι επί.
  • Οποιαδήποτε συνάρτηση ορίζει μία επί συνάρτηση περιορίζοντας το πεδίο τιμών της στο σύνολο τιμών της. Δηλαδή, για την συνάρτηση , η συνάρτηση με
για κάθε
είναι επί.
  • Κάθε επί συνάρτηση έχει ένα δεξιό αντίστροφο, και κάθε συνάρτηση με ένα δεξιό αντίστροφο είναι αναγκαστικά επί.
  • Η σύνθεση επί συναρτήσεων είναι πάντα επί.
  • Οποιαδήποτε συνάρτηση μπορεί να αποσυντεθεί σε μια επί και μια ένα προς ένα συνάρτηση.
  1. Γρηγοριάδης, Βασίλειος (2022). «Συναρτήσεις - Σύντομη εισαγωγή» (PDF). Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο.
  2. Κολουντζάκης, Μιχαήλ· Παπαχριστόδουλος, Χρήστος (2015). Διακριτά Μαθηματικά. Αθήνα: Κάλλιπος, Ανοικτές Ακαδημαϊκές Εκδόσεις. σελ. 14. ISBN 978-960-603-361-2.