Επίπεδη γη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Χάρτης του 15ου αι. Αυτό το είδος του μεσαιωνικού χάρτη δείχνει μόνο την προσβάσιμη πλευρά της σφαιρικής Γης, αφού θεωρήθηκε ότι κανείς δεν θα μπορούσε να διασχίσει το καυτό κλίμα κοντά στον Ισημερινό στο άλλο μισό του πλανήτη
Η σφαιρική Γη όπως φαίνεται από το Apollo 17

Διάφοροι πολιτισμοί, όπως αυτοί της Βαβυλώνας, της αρχαίας Αιγύπτου, πριν από την Κλασική Ελλάδα, πριν από τη Χρυσή εποχή της Ινδίας και την Κίνα πριν από τον 17ο αι. είχαν αντιλήψεις για μια επίπεδη Γη. Ξεκινώντας από την αρχαία ελληνική Aστρονομία, το παράδειγμα της σφαιρικής γης σταδιακά εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο υποσκελίζοντας την κοσμολογική πίστη σε μια επίπεδη Γη.[1][2][3][4][5]

Μύθος της επίπεδης γης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ψευδής πεποίθηση ότι ο μεσαιωνικός Χριστιανισμός πίστευε σε μια επίπεδη γη αναφέρεται ως μύθος της επίπεδης γης.[6] Το 1945, ο Σύλλογος Ιστορικών (Historical Association) της (Μεγάλης Βρετανίας), το είχε αναφέρει σε ένα φυλλάδιο σχετικά με κοινά σφάλματα στην ιστορία ως δεύτερο από 20.[7] Ο μύθος ότι οι άνθρωποι του Μεσαίωνα πίστευαν ότι η Γη ήταν επίπεδη εγγράφηκε στη λαϊκή φαντασία τον 19ο αιώνα, κυρίως χάρη στην δημοσίευση του έργου φαντασίας του Washington Irving Η ζωή και τα ταξίδια του Χριστόφορου Κολόμβου, το 1828.[8] Αν και η υπόθεση της επίπεδης Γης έχει από καιρό γενικά απορριφθεί, εξακολουθούν να υπάρχουν περιστασιακά σύγχρονοι υποστηρικτές της υπόθεσης.

Ιστορική εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρχαία Εγγύς Ανατολή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πίστη σε μια επίπεδη γη βρίσκεται στα παλαιότερα συγγράμματα της ανθρωπότητας, όπως το Έπος του Γκιλγκαμές. Στην αρχαία αιγυπτιακή [9] και Μεσοποταμιακή μυθολογία και σκέψη ο κόσμος παριστανόταν σαν ένας επίπεδος δίσκος που επέπλεε στον ωκεανό, και σ’ αυτή την αρχή βασίζονται αρχαιοελληνικοί χάρτες όπως του Αναξίμανδρου και του Εκαταίου του Μιλησίου. [εκκρεμεί παραπομπή]

Η Εβραϊκή Βίβλος εξέλιξε την αρχαία κοσμολογία της Μέσης Ανατολής, που αποκαλύφθηκε εν μέρει στο έπος Ενούμα Έλις,το οποίο περιέγραφε μια επίπεδη γη με μια στερεή οροφή, περιτριγυρισμένη από νερά από πάνω κι από κάτω.[10][11]

Ησαΐας 40:22[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπάρχει η γνώμη ότι μια πρώιμη δήλωση για επίπεδη γη έγινε τον 8ο αι. Π.Χ., στον Ησαΐα 40:22: «ὁ κατέχων τὸν γῦρον τῆς γῆς ...» [12][13] Η εβραϊκή λέξη που μεταφράζεται ως "γύρος" γενικά αναγνωρίζεται ως αναφορά σε κάτι επίπεδο (ίσως τον ορίζοντα), ή πιθανώς τον θόλο του ουρανού, όχι το σχήμα της γης.[14] Πάντως, αυτή η εβραϊκή λέξη, η chûgh, μπορεί να αποδοθεί επίσης ως «σφαίρα».[15] Ως αποτέλεσμα, ορισμένες αποδόσεις στην αγγλική γράφουν «τη σφαίρα της γης» (απόδοση Douay) και «στρογγυλή γη» (Moffatt).

Ο Δυτικός κόσμος εγκαταλείπει την ιδέα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξεκινώντας από την αρχαία Ελλάδα, η ιδέα ότι η γη είναι επίπεδη άρχισε να απορρίπτεται στους κύκλους των μορφωμένων, κι εμφανιζόταν πια πολύ σπάνια. Μερικοί συγγραφείς κατά τους αιώνες 19ο και 20ό προώθησαν την γνώμη ότι ο Μεσαιωνικός Χριστιανισμός γενικά στην Ευρώπη είχε ασπαστεί και πάλι την ιδέα αυτή κατά τους Σκοτεινούς Αιώνες, όμως οι σύγχρονοι λόγιοι απορρίπτουν τη γνώμη αυτή ως ατεκμηρίωτη ιστορικά.

Κλασικός Ελληνορωμαϊκός κόσμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θαλής ο Μιλήσιος πίστευε ότι η Γη ήταν ένας επίπεδος δίσκος που επέπλεε σ' έναν ωκεανό χωρίς όρια..." [16]

Ο Παρμενίδης είχε συλλάβει την ιδέα μιας σφαιρικής Γης.[17]

Ο Πυθαγόρας τον 6ο αι. μ.Χ. πίστευε (ίσως για αισθητικούς λόγους) ότι όλα τα ουράνια σώματα ήταν σφαιρικά. Όμως, έχει αναφερθεί ότι ο Πυθαγόρας συμπέρανε από το σφαιρικό σχήμα της έκλειψης της σελήνης, ότι η Γη δεν μπορούσε να είναι ούτε επίπεδη ούτε κυλινδρική, παρά μόνο σφαιρική. [1]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Συνέχιση της ελληνικής έννοιας στη ρωμαϊκή και μεσαιωνική χριστιανική σκέψη: Reinhard Krüger:Materialien und dokumente mittelalterlichen zur Erdkugeltheorie von der Spätantike bis zur Kolumbusfahrt (1492)
  2. Άμεση έγκριση της ελληνικής έννοιας από το Ισλάμ: Ragep, F. Jamil: «Αστρονομία», στο: Krämer, Gudrun (ed.) et al.: Εγκυκλοπαίδεια του Ισλάμ, ΤΡΙΑ, Brill 2010, χωρίς αριθμούς σελίδων
  3. Άμεση υιοθέτηση από την Ινδία:(Direct adoption by India:) [[David Pingree|D.: "History of Mathematical Astronomy in India", Dictionary of Scientific Biography, Τομ. 15 (1978), σελ. 533−633 (554f.);
  4. Glick, Thomas F., Livesey, Steven John, Wallis, Faith (eds.): "Medieval Science, Technology, and Medicine: An Encyclopedia", Routledge, New York 2005, ISBN 0-415-96930-1, σελ. 15 (1978), σελ. 533-633 (554f.)
  5. Adoption by China via European science: Jean-Claude Martzloff, “Space and Time in Chinese Texts of Astronomy and of Mathematical Astronomy in the Seventeenth and Eighteenth Centuries”, Chinese Science 11 (1993-94): 66-92 (69) and Christopher Cullen, "A Chinese Eratosthenes of the Flat Earth: A Study of a Fragment of Cosmology in Huai Nan tzu 淮 南 子", Bulletin of the School of Oriental and African Studies
  6. Jeffrey Russell, ο μύθος της επίπεδης γης
  7. Τα μέλη του Ιστορικού Συλλόγου (1945). Συνήθη σφάλματα στην ιστορία. General Series, G.1. London: PS King & Staples for the Historical Association. Λονδίνο: σελ. 4-5. Ο Ιστορικός Σύλλογος δημοσίευσε ένα δεύτερο κατάλογο 17 άλλων κοινών σφαλμάτων το 1947.
  8. Russell, Jeffrey B.. "The Myth of the Flat Earth" .
  9. H. and H. A. Frankfort, J. A. Wilson, and T. Jacobsen, Before Philosophy (Baltimore: Penguin, 1949) 54.
  10. Seeley The Geographical Meaning of "Ëarth" and "Seas" in Genesis 1:10, Westminster Theological Journal 59 (1997), σελ.246
  11. Paul H. Seely, The Firmament and the Water Above, Westminster Theological Journal 53 (1991)
  12. Ολόκληρος ο στίχος σε μετάφραση των Ο΄: «ὁ κατέχων τὸν γῦρον τῆς γῆς καὶ οἱ ἐνοικοῦντες ἐν αὐτῇ ὡς ἀκρίδες ὁ στήσας ὡς καμάραν τὸν οὐρανὸν καὶ διατείνας ὡς σκηνὴν κατοικεῖν»
  13. Henry M. Morris, Science and the Bible Chicago: Moody Press, 1986 ISBN 0802406564 . σελ. 13-14. Jason Lisle, Taking Back Astronomy: The Heavens Declare Creation, Green Forest, AR: Master Books, !SBN 978089051479, υπάρχει online στο Answers in Genesis. Δείτε επίσης την έκδοση Douay-Rheims Version αυτού του κειμένου, του 16ου αι., όπου η επίμαχη λέξη μεταφράζεται ως «σφαίρα».
  14. Leslie C. Allen, entry #2552 ḥwg volume 2, page 40 in New International Dictionary of Old Testament Theology and Exegesis, general editor Willem A. VanGemeren, Grand Rapids, Michigan: Zondervan, ISBN 0-310-20217-5. Jan L. Koole Historical Commentary on the Old Testament: Isaiah: Part 3, translated by Anthony P. Runia. Kampen, The Netherlands: Kok Pharos Publishing House, 1997 ISBN 90-390-0173-1, volume 1 page 108. K. Seybold, entry on chûgh, volume 4, pages 244-247, Theological Dictionary of the Old Testament, edited by G. Johannes Botterweck, Helmer Ringgren, translated by David E. Green (from Theologisches Wörterbuch zum Alten Testament, Verlag W. Kohlhammer, 1976, Band 2 p. 780), Grand Rapids, Michigan: Eerdmans, 1980 ISBN 0-8028-2338-6.
  15. A Concordance of the Hebrew and Chaldee Scriptures, του B. Davidson. Βλ. επίσης Wilson's Old Testament Word Studies, του William Wilson.
  16. Science World, Thales biography
  17. "... η κοσμολογία του συνίστατο από μια σφαιρική Γη κι ένα πεπερασμένο, ακίνητο, σφαιρικό σύμπαν." Parmenides of Elia (ca. 515-after 450 BC) - Eric W. Weisstein's World of Scientific Biography
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Flat Earth της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).