Ενρίκο Τοζέλλι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ενρίκο Τοζέλλι
Enrico Toselli (1883-1926).jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Enrico Toselli (Ιταλικά)
Γέννηση13  Μαρτίου 1883[1][2][3][4][5][6]
Φλωρεντία
Θάνατος15  Ιανουαρίου 1926[1][2][3][4][5][6]
Φλωρεντία
ΚατοικίαΦλωρεντία
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Ιταλίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[7]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπιανίστας
συνθέτης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΛουίζα της Αυστρίας, πριγκίπισσα της Σαξονίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ενρίκο Τοζέλλι, κόμης του Μοντινιόζο (Enrico Toselli, 13 Μαρτίου 188315 Ιανουαρίου 1926), ήταν Ιταλός πιανίστας και συνθέτης.

Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και έμαθε πιάνο με τον Τζοβάννι Σγκαμπάτι, ενώ δάσκαλοί του στη σύνθεση υπήρξαν οι Τζουζέππε Μαρτούττσι και Ρετζινάλντο Γκρατσίνι (Reginaldo Grazzini). Ο Τοζέλλι άρχισε μια σταδιοδρομία πιανίστα συναυλιών, παίζοντας πιάνο στην Ιταλία, σε πρωτεύουσες άλλων ευρωπαϊκών χωρών, στην Αλεξάνδρεια και στη Βόρεια Αμερική.[8]

Η γνωστότερη και μακράν η πλέον δημοφιλής μουσική σύνθεση του Τοζέλλι είναι η Σερενάτα «Rimpianto» Νο. 1, Op. 6, για βιολί και πιάνο[8], γνωστή παγκοσμίως ως η «Σερενάτα του Toselli» (και στον αγγλόφωνο κόσμο και ως «Η σερενάτα του αηδονιού»). Τη συνέθεσε σε ηλικία μόλις 17 ετών, το έτος 1900. Τα άλλα έργα του περιλαμβάνουν δύο οπερέτες, τις La cattiva Francesca (1912) και La principessa bizzarra (1913).[8]

Η φήμη του Τοζέλλι προέρχεται όχι μόνο από τη μουσικές του ικανότητες, αλλά και από τη σκανδαλώδη (για την εποχή) σχέση του με την Αρχιδούκισσα Λουίζα της Αυστρίας, την πρώην πριγκίπισσα της Σαξονίας.[8] Εκείνη είχε προηγουμένως εγκαταλείψει τον σύζυγό της Φρειδερίκο Αύγουστο της Σαξονίας και είχε πάρει διαζύγιο το 1903. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1907 παντρεύτηκε τον κατά δώδεκα χρόνια νεότερό της Τοζέλλι στο Λονδίνο. Ο γάμος τους κατέληξε σε διαζύγιο[9] το 1912. Απέκτησαν μαζί ένα τέκνο, τον Κάρολο Εμμανουήλ (1908-1969).

Ο Τοζέλλι απεβίωσε στη Φλωρεντία σε ηλικία μόλις 42 ετών. Τα απομνημονεύματά του από τον πριγκιπικό γάμο του, με τίτλο Mari d’altesse: 4 ans de mariage avec Louise de Toscane, ex-princesse de Saxe, εκδόθηκαν πρώτα στα γαλλικά μετά το διαζύγιό του.


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 5  Μαΐου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13900515j. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Αγγλικά) SNAC. w6xm272z. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 International Music Score Library Project. Category:Toselli,_Enrico. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 (Αγγλικά) Discogs. 620663. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 6,2 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. toselli-enrico. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13900515j. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 Francesco Bussi: New Grove Dictionary of Opera, επιμ. Stanley adie (1992), ISBN 0-333-73432-7 και 1-56159-228-5
  9. Jirí Louda & Michael Maclagan: Lines of Succession: Heraldry of the Royal Families of Europe, 2η έκδ., Little, Brown & Co., Λονδίνο 1999, σελ. 203, ISBN 1-85605-469-1

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Luisa di Toscana: La mia storia, Societa' Editrice Italiana, Μιλάνο 1911
  • Enrico Toselli: Mari d’altesse: 4 ans de mariage avec Louise de Toscane, ex-princesse de Saxe, Albin Michel Éditeur, Παρίσι 1912
    • Enrico Toselli: Il mio matrimonio con Luisa di Sassonia, Societa Editrice Italiana, Μιλάνο 1912
  • Leonardo Previero: Enrico Toselli, Il musicista della Serenata, Edizioni Polistampa, Φλωρεντία 1997

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Enrico Toselli της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).