Εμμανυέλ Λε Ρουά Λαντυρί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Εμμανυέλ Λε Ρουά Λαντυρί
Emmanuel Le Roy Ladurie par Claude Truong-Ngoc octobre 2014.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Emmanuel Le Roy Ladurie (Γαλλικά)
Γέννηση 19  Ιουλίου 1929[1][2]
Λε Μουτιέ-αν-Σινγκλαί
Χώρα πολιτογράφησης Γαλλία[3]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Γαλλικά[4]
Σπουδές Λύκειο Ερρίκος Δ'
École Normale Supérieure
Λύκειο Λακανάλ
Φιλοσοφική Σχολή των Παρισίων (έως 1966)[5]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα ιστορικός
Εργοδότης Σχολή Ανώτερων Σπουδών Κοινωνικών Επιστημών
Κολλέγιο της Γαλλίας (1973–1999)[6]
École pratique des hautes études[7]
Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ[8]
Αξιοσημείωτο έργο Μονταγιού, ένα οξιτανικό χωριό από το 1294 έως το 1324.
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα και Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα
Οικογένεια
Σύζυγος Μαντλέν Λε Ρουά Λαντυρί[9]
Γονείς Ζακ Λε Ρουά Λαντυρί
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα πρόεδρος (Académie des Sciences Morales et Politiques)
Βραβεύσεις Μέγας Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής (2010)[10]
Ταξιάρχης των Τεχνών και των Γραμμάτων
honorary doctorate of Haifa University
doctor honoris causa of Keiō University
Honorary doctor of the University of Geneva
honorary doctor of the Durham University
επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ
Μεγαλόσταυρος του Εθνικού Τάγματος της Τιμής (2018)[11]
Associate Member of the Académie de Nîmes

Ο Εμμανυέλ Λε Ρουά Λαντυρί (γαλλικά: Emmanuel Le Roy Ladurie[12] ή Le Roy-Ladurie·[13] γενν. Les Moutiers-en-Cinglais, 19 Ιουλίου 1929) είναι διάσημος Γάλλος ιστορικός, από τους κορυφαίους σύγχρονους κοινωνικούς ιστορικούς της Γαλλίας, του οποίου το έργο επικεντρώνεται στην ιστορία των αγροτών στον Ύστερο Μεσαίωνα και στο Παλαιό Καθεστώς, καθηγητής της ιστορίας του πολιτισμού των νεωτέρων χρόνων (histoire de la civilisation moderne) στο Collège de France.

Ο Λε Ρουά Λαντυρί είναι μια από τις πιο σημαντικές μορφές των ιστορικών της περίφημης Σχολής των Annales,[14] μαθητής του Φερνάν Μπρωντέλ, της ηγετικής φυσιογνωμίας της δεύτερης γενιάς των ιστορικών της Σχολής. Θεωρείται ο στυλοβάτης της τρίτης γενιάς των Annales και αναφέρεται ως «ο ροκ σταρ των μεσαιωνολόγων». O Λε Ρουά Λαντυρί καθιερώθηκε ως ριξικέλευθος και ανανεωτικός ιστορικός μελετητής με τη διδακτορική διατριβή του για τους Χωρικούς του Λανγκτόκ, η οποία δημοσιεύθηκε σε βιβλίο το 1966[15] (Les paysans de Languedoc, στη σειρά: Bibliothèque générale de l'École pratique des hautes études). Το έργο του έχει έντονα δομιστικό χαρακτήρα και οι αναλύσεις των θεμάτων φέρουν την οπτική της πολιτισμικής και ανθρωπολογικής προσέγγισης της ιστορίας.[16]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 (Αγγλικά) SNAC. w6b42fw3. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. LIBRIS. 29  Οκτωβρίου 2012. libris.kb.se/katalogisering/97mpsg8t0rn1s3t. Ανακτήθηκε στις 24  Αυγούστου 2018.
  4. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11911785f. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  5. www.sudoc.fr/068320892.
  6. List of professors at Collège de France. www.college-de-france.fr/media/chaires-et-professeurs/UPL3451746530003663772_LISTE_DES_PROFESSEURS.pdf.
  7. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2019.
  8. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2019.
  9. www.histoire-contemporaine-languedoc-roussillon.com/Bio%20Pupponi.htm.
  10. PREX1004885D.
  11. PREX1809381D.
  12. (Γαλλικά) Βλ. αναφορά στο: «Catalogue > Champs histoire». Εκδόσεις Flammarion. Ανακτήθηκε στις 2018-06-04.
  13. (Γαλλικά) Βλ. τη βιβλιοκρισία Goubert, Pierre (1967). «Le Roy-Ladurie (Emmanuel). Les paysans de Languedoc». Revue belge de philologie et d'histoire 45,3: σελ. 957. https://www.persee.fr/doc/rbph_0035-0818_1967_num_45_3_2699_t1_0957_0000_2. Ανακτήθηκε στις 2018-06-04. 
  14. Ίγκερς, Γκέοργκ (1991). Νέες κατευθύνσεις στην ευρωπαϊκή ιστοριογραφία. Μετάφραση: Βασίλης Οικονομίδης. Αθήνα: Γνώση, σελ. 66. 
  15. (Αγγλικά) Huges-Warrington, Marnie (2000). Fifty Key Thinkers on History. Λονδίνο και Νέα Υόρκη: Routledge, σελ. 194-195. ISBN 0-415-16982-8. https://books.google.gr/books/about/Fifty_Key_Thinkers_on_History.html?id=6nuDZofM858C&redir_esc=y. 
  16. Ίγκερς (1991), σελ. 50.