Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ελλάδα)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) ιδρύθηκε το 1983 από την πρώτη Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου με τον νόμο 1397/83 στα πλαίσια μεταρρύθμισης και αναβάθμισης της δημόσιας υγείας και της λειτουργικής ενοποίησης των δημόσιων υποδομών περίθαλψης. Σκοπός του είναι η ιατροφαρμακευτική και νοσηλευτική κάλυψη των αναγκών του ελληνικού πληθυσμού και όσων διαμένουν στην Ελλάδα, μέσω της παροχής δωρεάν υπηρεσιών. Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του 2021, στο ΕΣΥ δόθηκαν 4.256.596.000 €.[1] Σε έκθεσή του ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κατέταξε το 2000 το ΕΣΥ 14ο παγκοσμίως στη γενική επίδοση (overall health system performance).[2]

Οι υπηρεσίες υγείας οφείλουν να παρέχονται απρόσκοπτα και ισότιμα σε όλους τους πολίτες ανεξάρτητα από την οικονομική, κοινωνική και επαγγελματική τους κατάσταση μέσα από ένα ενιαίο και αποκεντρωμένο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Αιχμή του συστήματος ήταν η δημιουργία Κέντρων Υγείας, περιφερειακών και νομαρχιακών Νοσοκομείων στην Ελλάδα. Η μεταρρύθμιση αυτή εισήχθη με το νόμο 1397/83.[3]

Μονάδες υγείας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μονάδες υγείας χωρίζονται σε τρία τμήματα ως εξής:

Υπάρχουν διάσπαρτα Αγροτικά και Περιφερειακά Ιατρεία στην Ελληνική επικράτεια. Η διοίκηση έλκεται από τις επτά Υγειονομικές Περιφέρειες της χώρας (Αττικής, Πειραιώς-Αιγαίου, Μακεδονίας, Μακεδονίας-Θράκης, Θεσσαλίας-Στερεάς Ελλάδος, Πελοποννήσου, Ιονίων Νήσων, Ηπείρου και Δυτικής Ελλάδος και Κρήτης).

Για τους ασφαλισμένους προβλέπεται η παροχή υπηρεσιών υγείας και από τον Εθνικό Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης και τον ΕΟΠΥΥ (την περίοδο 2014-2017, ΠΕΔΥ), ενώ από το 2016 διασφαλίζεται η δωρεάν πρόσβαση των ανασφάλιστων και των ευάλωτων ομάδων στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.[4]

Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (ΕΚΑΒ) έχει σκοπό την αποστολή εξειδικευμένου προσωπικού στον τόπο ενός εκτάκτου συμβάντος, για την παροχή άμεσης βοήθειας και διακομιδής πασχόντων ατόμων, προς τους πλησιέστερους υγειονομικούς σχηματισμούς (νοσοκομεία, κέντρα υγείας). Η επικοινωνία γίνεται μέσω του 166 ή του 112.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Κρατικός Προϋπολογισμός 2021». 
  2. «Health Systems: Improving Performance» (PDF). The World Health Report 2000. www.who.int. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2011. 
  3. «ΝΟΜΟΣ 1397/1983» (PDF). 
  4. ν.4368/2016 ΦΕΚ 21/Α/21-2-2016, ΚΥΑ Α3(γ)/ΓΠ/οικ.25132/4-4-2016

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]