Διύλιση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Διύλιση (αποσαφήνιση).

Η διύλιση είναι η διαδικασία καθαρισμού μιας ουσίας ή μιας μορφής.[1] Ο όρος χρησιμοποιείται συνήθως για έναν φυσικό πόρο που είναι αξιοποιήσιμος στην ακατέργαστη μορφή του, αλλά αποδίδει καλύτερα στην καθαρή μορφή του. Για παράδειγμα, οι περισσότεροι τύποι φυσικού πετρελαίου είναι έτοιμες καύσιμες ύλες στην ακατέργαστη μορφή τους, αλλά δεν αποδίδουν ικανοποιητικά και αφήνουν υπολείμματα και υποπροϊόντα που φράζουν έναν κινητήρα. Ο όρος είναι ευρύς και μπορεί να συμπεριλάβει και πιο δραστικούς μετασχηματισμούς, όπως η αναγωγή του μεταλλεύματος σε μέταλλο.

Η διύλιση των υγρών συνήθως επιτυγχάνεται με απόσταξη ή κλασματική απόσταξη,[2] με μία πολύ χρήσιμη διαδικασία που χρησιμοποιείται και στον διαχωρισμό των διαφορετικών κλασμάτων του πετρελαίου. Ομοίως, η διύλιση των αερίων γίνεται κατόπιν ψύξης. συμπίεσης και υγροποίησής τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα αέρια και υγρά μπορούν να εκχυλιστούν με εκλεκτικούς διαλύτες, που διαλύουν είτε την ουσία ενδιαφέροντος είτε τις ανεπιθύμητες προσμίξεις.[3]

Το ραφινάρισμα πολλών στερεών μπορεί να γίνει με την ανάπτυξη κρυστάλλων σε ένα διάλυμα του ακάθαρτου υλικού. Η κανονική δομή του κρυστάλλου τείνει να ευνοεί το επιθυμητό υλικό και να αποκλείει τα άλλα είδη σωματιδίων.

Οι δυνατότητες διύλισης διευρύνονται περαιτέρω με χημικές αντιδράσεις που διευκολύνουν τον διαχωρισμό.

Η καλή χρήση του πυριτίου και άλλων ημιαγωγών στα ηλεκτρονικά βασίζεται στον ακριβή έλεγχο των προσμίξεων. Η τήξη κατά ζώνες είναι μία μέθοδος καθαρισμού που αναπτύχθηκε από τον Γουίλιαμ Γκάρντνερ Πφαν, και χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή καθαρού Γερμάνιου.[4] Στη συνέχεια, ο Χένρι Θευερερ της Bell Labs προσάρμοσε τη μέθοδο του Πφαν στο πυρίτιο για να παράγει πυρίτιο επιπλέουσας ζώνης.[5]

Κοινά υλικά που διυλίζονται:

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «refining - Dictionary Definition». Vocabulary.com. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2019. 
  2. «Distillation» (στα αγγλικά). Industrial & Engineering Chemistry 28 (6): 677–677. 1936-6. doi:10.1021/ie50318a015. ISSN 0019-7866. https://pubs.acs.org/doi/abs/10.1021/ie50318a015. 
  3. «7.7: Liquid–Liquid Extractions». Chemistry LibreTexts (στα Αγγλικά). 25 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2019. 
  4. «Float Zone Crystal Growth». www.tf.uni-kiel.de. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2019. 
  5. Σημείωση: χρησιμοποιεί σαν αρχικό υλικό ράβδο πυριτίου,η οποία συνήθως συγκρατείται σε κάθετη θέση και περιστρέφεται κατά την διάρκεια της διεργασίας.Μία ζώνη κρυστάλλου διατηρείται σε τήξη μέσω συχνότητας RF,της οποίας η πηγή κινείται,ώστε να επιτρέψει στην τηκόμενη ζώνη να διανύσει όλο το μήκος της ράβδου. Ενας κρύσταλος-σπορά παρέχεται στο αρχικό σημείο και διατάσσεται έτσι ώστε το άκρο του να βρίσκεται μόλις σε κατάσταση τήξης
  6. «SKIL - Sugar Refining». www.sucrose.com. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2019. 
  7. Shelby, J. E. (2005). Introduction to glass science and technology (2nd έκδοση). Cambridge: Royal Society of Chemistry. ISBN 9781847551160. 232637851.