Διάλεκτος Τσινγκντάο
Διάλεκτος Τσινγκντάο | |
---|---|
Περιοχή | Τσινγκντάο |
Φυσικοί ομιλητές | 3-8 εκατομμύρια |
Glottolog | κανένα [1] |
Η διάλεκτος Τσινγκντάο είναι η τοπική διάλεκτος της πόλης Τσινγκντάο και τις κοντινές πόλεις της Κίνας στην επαρχία Σαντόνγκ.
Συχνά χαρακτηρίζεται ότι απαιτεί "παχιά γλώσσα", καθώς η διάλεκτος συχνά προσθέτει έναν ήχο /[θ]/ ("θ") στο Μανδαρινικό ήχο /[ʂ]/ ("sh"), /[ɕ]/ ("x"), και /[s]/ ("s"). Επίσης, εξαφανίζει πολλούς Μανδαρινικούς ήχους.
Η βασική, αν όχι σε όλα καθολικός κανόνας για τη μετατροπή Πουτονγκχουά στη διάλεκτο Τσινγκντάο στο πινγίν είναι ότι ένας τόνος 1 των Μανδαρινικών θα γίνει 3, το 2 γίνεται 4, το 3 γίνεται 1 και το 4 παραμένει τέσσερις. Ο τόνος 1 της διαλέκτους (μανδαρινικά: 3), επίσης, έχει μια προφορά. (οι ήχοι πινγίν είναι οι: 1ˉ 2ˊ 3ˇ 4ˋ)
Υπάρχουν και άλλες φωνητικές αλλαγές από τα μανδαρινικά στη διάλεκτο Τσινγκντάο:
- "gá •la" (蛤蜊), το τοπικό πικάντικο πιάτο μυδιών, γνωστή στην κινεζική γλώσσα ως "gé •la"
- "hā pì jiū" (喝啤酒), ποτό, μπύρα
- "bài dào •dao" (别叨叨), που σημαίνει "δεν χρειάζεται να πω περισσότερα", αλλά είναι καλύτερα κατανοητό ότι λέγεται "σκάσε". Κυριολεκτικά μεταφράζεται ως "να μην φλυαρώ".
- "Zhei Ba (窄巴), στενό (窄 προφέρεται ως Zhei στη διάλεκτο, διαφορετική από το Ζάι στο Πουτόνγκχουα)
- "Biao (彪)/ Chao (嘲)/ Ban Xian (半仙)/ Yu (愚), σημαίνει ηλίθιος[2]
Σχεδόν όλοι ντόπιοι του Τσινγκντάο μπορούν να καταλάβουν τη κινεζική γλώσσα, αλλά συχνά θα ανταποκριθεί στη διάλεκτο Τσινγκντάο, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι το κάνουν. Η διάλεκτος Τσινγκντάο δεν είναι απαραίτητα τυποποιημένα σε όλο το Τσινγκντάο. Διαφορετικές γειτονιές, όπως το Ζανζάν, το Σιντσιαζουάνγκ και το Μαϊντάο θα έχουν τις δικές τους παραλλαγές.
Οι λέξεις της αστικής διαλέκτου προήλθαν μεταξύ των δεκαετιών του 1940 και του 1960. Έχει αναπτύξει σιγά-σιγά τους "-ισμούς" της και την αργκό με την πάροδο των ετών.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Μανδαρινικά Τζιαολιάο
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Hammarström, Harald· Forkel, Robert· Haspelmath, Martin· Bank, Sebastian, επιμ. (2016). «Qingdao dialect». Glottolog 2.7. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.
- ↑ Yi Ching, Leung. «17 verbal flavors of Shandong: the 101 guide to the dialects of Shandong». www.zentopia-culture.com/. Leung Yi Ching. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2017.