Δημήτρης Σαράτσης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δημήτρης Σαράτσης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1871
Θάνατος 1951
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Σπουδές Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
ιατρός
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Έλληνας υφυπουργός Υγιεινής‎

Ο Δημήτρης Σαράτσης (1871-1951), ήταν γιατρός και πολιτικός από τον Ανω Βόλο με έντονη κοινωνική και πολιτική δράση, βουλευτής και υφυπουργός.

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1871. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι κατά την περίοδο 1892-1894. Από το 1895 μέχρι το 1899 ήταν διευθυντής του Πολιτικού Νοσοκομείου και τη διετία 1912-13 του Νοσοκομείου του Ερυθρού Σταυρού στο Βόλο. Το 1908, και ενώ ήταν δημοτικός σύμβουλος στη θεσσαλική πόλη, εισηγήθηκε την ίδρυση του Παρθεναγωγείου του Βόλου που ιδρύθηκε την ίδια χρονιά. Στην εισηγητική του έκθεση προς το δημοτικό συμβούλιο, εξέθεσε το σύνολο των προβλημάτων που αφορούσαν την εκπαίδευση των κοριτσιών στην πόλη: την απουσία ενδιαφέροντος για τη μέση και ανώτερη γυναικεία εκπαίδευση, την κυριαρχία της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας και του Αρσακείου, που περιορίζονταν σχεδόν αποκλειστικά στην προετοιμασία των διδασκαλισσών, την μονοπώληση της εκπαίδευσης των κοριτσιών από σχολές ετερόδοξων ιεραποστολών[1]. Το 1908, επίσης ήταν ένας εκ των πρωταγωνιστών στην ίδρυση του Εργατικού Κέντρου Βόλου[2]. Ως δημοτικός σύμβουλος θα ζητήσει την οικονομική συνδρομή του δημοτικού συμβουλίου για την ενίσχυση αυτής της πρωτοβουλίας. Θα συμμετάσχει και στην ίδρυση του Εκπαιδευτικού Ομίλου. Κατηγορήθηκε μαζί με τον Αλέξανδρο Δελμούζο στην υπόθεση των Αθεϊκών του Βόλου και αθωώθηκε όπως και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι στη δίκη που έγινε στο Ναύπλιο το 1914. Εννιά χρόνια αργότερα εκλέχτηκε βουλευτής και το 1932 συμμετείχε στην κυβέρνηση Παπαναστασίου ως υφυπουργός Υγιεινής. Έγραψε Μαθήματα Υγιεινής, Δέκα Υγειονομικά Προβλήματα κ.α.

Σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα το 1951.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Έφη Γαζή, «Πατρίς θρησκεία, οικογένεια». Ιστορία ενός συνθήματος (1880-1930), Πόλις, Αθήνα 2011, σελ. 114-115
  2. Το 1908 ιδρύθηκε στον Βόλο το Εργατικό Κέντρο. Επρόκειτο για την πρώτη απόπειρα οργάνωσης των εργατικών στρωμάτων στον Ελληνικό χώρο. Τα πρώτα βήματα έγιναν το 1906 όταν ο δικηγόρος Σπ. Μουσούρης, μαζί με με εργάτες της πόλης αποπειράθηκε να το οργανώσει. Η αρχική πρωτοβουλία δεν είχε συνέχεια, ενδεχομένως εξαιτίας της ίδρυσης του Πανεργατικού συνδέσμου Η Αδελφότης. Το 1908 εργάτες επαναπροσέγγισαν τους δικηγόρους Σπ. Μουσούρη, Κ. Ζάχο και τον γιατρό Δ. Σαράτση. Γιάννης Κορδάτος, Ιστορία της επαρχίας Βόλου και Αγιάς, εκδ. 20ός αιώνας, Αθήνα, 1960, σελ.996-997

Βιβλιογραφία - Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αρχείο Δημ.Ι.Σαράτση. Παιδεία και Κοινωνία. Αλληλογραφία-Μαρτυρίες-Δημοσιεύματα, εποπτεία Αλέξης Δημαράς, τ.Α΄, Πολιτικά-Κοινωνικά, επιμ. Γ.Παπακώστας, Αθήνα, 1995
  • Έφη Γαζή, «Πατρίς θρησκεία, οικογένεια». Ιστορία ενός συνθήματος (1880-1930), Πόλις, Αθήνα 2011 ISBN 978-960-435-307-1
  • Γιάννης Κορδάτος, Ιστορία της επαρχίας Βόλου και Αγιάς, εκδ. 20ός αιώνας, Αθήνα, 1960
  • Τα Αθεϊκά του Βόλου και ο Δελμούζος, Ένθετο Ελευθεροτυπίας Ε/Ιστορικά, 22 Ιουνίου 2000
  • Χαράλαμπος Χαρίτος, Το Παρθεναγωγείο του Βόλου, εκδ. Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας, 1989, τ. Α΄,σελ. 93κ.εξ [1]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ελισάβετ Κοτζιά, «Η μαχητικότητα και η τόλμη του αρθρογράφου Δημήτρη Σαράτση»[2]