Αλέξανδρος Δελμούζος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αλέξανδρος Δελμούζος
Delmuzos amfissa.jpg
Προτομή του Αλέξανδρου Δελμούζου στην Άμφισσα.
Όνομα Αλέξανδρος Δελμούζος
Γέννηση 1880
Άμφισσα
Θάνατος 10 Δεκεμβρίου 1956
Αθήνα
Επάγγελμα/
ιδιότητες
καθηγητής πανεπιστημίου
Είδη Εκπαίδευση
Αξιοσημείωτα έργα Πρώτες προσπάθειες στη Μαράσλειο

Ο Αλέξανδρος Δελμούζος (1880-10 Δεκεμβρίου 1956[1]) υπήρξε Έλληνας παιδαγωγός και κύριος εκπρόσωπος του εκπαιδευτικού δημοτικισμού.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Άμφισσα το 1880 και σπούδασε αρχικά στην Αθήνα και στη συνέχεια στην Γερμανία. Το 1908 διορίστηκε Διευθυντής στο Παρθεναγωγείο του Βόλου όπου εισήγαγε την δημοτική γλώσσα (πρώτος Πανελλαδικά) και τις αρχές του σχολείου εργασίας. Λόγω αυτών των νεωτεριστικών κινήσεων το Παρθεναγωγείο διέκοψε την λειτουργία του και ο ίδιος παραπέμφθηκε σε δίκη το 1914 στο Ναύπλιο όπου και αθωώθηκε πανηγυρικά. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του Εκπαιδευτικού Ομίλου και από το 1917 ως το 1920 ήταν ανώτατος επόπτης της Δημοτικής εκπαιδεύσεως. Το 1923 ανέλαβε τη διεύθυνση του Μαρασλείου Διδασκαλείου και εννιά χρόνια διετέλεσε καθηγητής της παιδαγωγικής στη φιλοσοφική σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης [1929-1934 και 1936-1938]. Το 1929 ίδρυσε το Πειραματικό Σχολείο Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, του οποίου διετέλεσε πρώτος επόπτης. Συμμετείχε στη σύνταξη του Αλφαβητάριου και του αναγνωστικού της Γ’ δημοτικού Τα ψηλά βουνά (1918) του Ζαχαρία Παπαντωνίου.

Κριτική του έργου του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημαντικός σταθμός στη ζωή του ήταν η διάσπαση του Εκπαιδευτικού Ομίλου (Μάρτ. 1927), που εκείνος προκάλεσε, όταν μετά από πλήρη διαφωνία του με το Γληνό (ο Τριανταφυλλίδης είχε αποσυρθεί από το 1921), αποχώρησε από τον Όμιλο επικεφαλής της μειοψηφίας, δηλώνοντας την αντίθεσή του στις σοσιαλιστικές πολιτικές προεκτάσεις που έπαιρνε το σωματείο υπό την επίδραση του Γληνού. Ο Δελμούζος είναι μια από τις φυσιογννωμίες που στα εκπαιδευτικά πράγματα πολεμήθηκαν βιαιότατα, αλλά και υμνήθηκε όσο λίγοι.[2]

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το κρυφό Σχολειό (για το Βόλο 1950)
  • Σαν παραμύθι
  • Δημοτικισμός και παιδεία
  • Πρώτες προσπάθειες στη Μαράσλειο
  • Το πρόβλημα της φιλοσοφικής σχολής
  • Παιδεία και κόμμα κ.α.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Λίνος Πολίτης, Θέματα της λογοτεχνίας μας (Κωνσταντινίδης 1977), τ. 1, σελ. 235.
  2. Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, τ. 3 σ.255, Εκδοτική Αθηνών1985

Βιβλιογραφία - Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Έφη Γαζή, ''Πατρίς θρησκεία, οικογένεια''. Ιστορία ενός συνθήματος (1880-1930), Πόλις: Αθήνα, 2011 ISBN 978-960-435-307-1
  • Ευάγγελος Παπανούτσος, Α. Δελμούζος, η ζωή του. Επιλογή από το έργο του, β' έκδ., MIET: Aθήνα, 1984.
  • Χαράλαμπος Γ. Χαρίτος, Το Παρθεναγωγείο του Βόλου, 2 τόμ., ΙΑΕΝ: Aθήνα 1989
  • Χαράλαμπος Γ. Χαρίτος, Το Παρθεναγωγείο και τα ''Αθεϊκά'' του Βόλου: η αλληλογραφία των πρωταγωνιστών, Εταιρεία Θεσσαλικών Ερευνών: Βόλος, 1980.
  • Marianthi Bella - Kostas Therianos, «Alexandre Delmouzos: l’aventure de la pédagogie avant-­gardiste en Grèce», περ. Horizons francophones, τεύχ. 6 (Φεβρουάριος 2014).
  • περ. Παιδεία, αφιέρωμα 1953.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]