Δημήτρης Καραθάνος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Δημήτρης Καραθάνος
Υπηκοότητα Ελλάδα
Ιδιότητα δικηγόρος

Ο Δημήτρης Καραθάνος είναι Έλληνας κομμουνιστής, αντιστασιακός, μαχητής του ΕΛΑΣ και δικηγόρος.

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Δημήτρης Καραθάνος γεννήθηκε το 1921 στην Αγία Τριάδα Ευρυτανίας, μέλος πολύτεκνης αγροτικής οικογένειας. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στο χωριό του και στη συνέχεια φοίτησε στο Γυμνάσιο Καρπενησίου, αποφοιτώντας με άριστα. Κατέβηκε το 1939 στην Αθήνα για να σπουδάσει στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εκεί τον βρήκε ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος. Κατά τη διάρκεια της κατοχής εντάχθηκε στο ΕΑΜ Νέων, στη συνέχεια στην ΕΠΟΝ και στο ΚΚΕ. Στα μέσα του 1942, διακόπτοντας τις σπουδές του, επέστρεψε στο χωριό του, όπου εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ.[1]

Η απελευθέρωση της χώρας από τους Γερμανούς τον βρήκε να υπηρετεί στο 2ο γραφείο του ΓΣ του ΕΛΑΣ στην Λαμία, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις αρχές Μαρτίου 1945, όταν οι μαχητές του ΕΛΑΣ παρέδωσαν τα όπλα και αποστρατεύτηκαν, μετά την Συμφωνία της Βάρκιζας.

Μαζί με τον Άρη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν ο Άρης Βελουχιώτης, αντιδρώντας στη Συμφωνία της Βάρκιζας, στα μέσα Μαρτίου 1945 μαζί με την πρώτη ένοπλη ομάδα του πέρασε από την Αγία Τριάδα ο Καραθάνος τον ακολούθησε παίρνοντας το ψευδώνυμο "Δημητρός". Στην ένοπλη ομάδα του Άρη, ο Καραθάνος, θα εκτελεί χρέη γραμματέα (γραμματικού). Ακολούθησε τον Άρη σε όλη την πορεία του και την προσπάθειά του να ιδρύσει το Μέτωπο Εθνικής Ανεξαρτησίας (ΜΕΑ) και το νέο ΕΛΑΣ με στόχο τον αγώνα εναντίον των Άγγλων, της ελληνικής κυβέρνησης και των παρακρατικών μονάδων που δρούσαν στην ύπαιθρο.

Στην ενέδρα που είχαν στήσει οι διώκτες της ομάδας του Άρη και στη συμπλοκή που ακολούθησε, στις 14-15 Ιουνίου 1945 στη χαράδρα του Φάγγου στη Μεσούντα της Άρτας, κατάφερε να διαφύγει και κατευθύνθηκε προς την Ευρυτανία.[2]

Σύλληψη και φυλακίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά το θάνατο του Άρη στη Μεσούντα και στην πορεία του προς την Ευρυτανία συνελήφθη από δυνάμεις εθνοφυλακής και μεταφέρθηκε στις φυλακές της Λαμίας όπου, με εντολή της ηγεσίας του ΚΚΕ, συνέταξε την "Έκθεση Καραθάνου" για τα γεγονότα που οδήγησαν στο θάνατο τον πρωτοκαπετάνιο του ΕΛΑΣ. Στη δίκη που ακολούθησε αργότερα καταδικάστηκε σε θάνατο από το Στρατοδικείο Λαμίας. Θύματα της Λευκής Τρομοκρατίας, που ξέσπασε μετά τη Συνθήκη της Βάρκιζας, ήταν οι δύο γονείς και η αδερφή του Καραθάνου.[3]

Ο Καραθάνος φυλακίστηκε σε διάφορες φυλακές της χώρας χωρίς να εκτελεστεί η θανατική του ποινή. Αποφυλακίστηκε το 1961, όπου συνέχισε τις σπουδές του και πήρε το δίπλωμα του δικηγόρου. Έκτοτε ζει στην Αθήνα ενταγμένος στην Αριστερά και ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου. Είναι συγγραφέας του έργου "Αντίο Καπετάνιε" με αναφορά στο τελευταίο διάστημα της ζωής του Άρη Βελουχιώτη, που ο Καραθάνος έζησε από κοντά.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Καραθάνος (1996), προλογικό σημείωμα
  2. Καραθάνος (1996)
  3. Σακκάς (2011), σελ.20-24

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Δημήτρης Καραθάνος: "Αντίο Καπετάνιε", Εκδόσεις Φιλίστωρ, Αθήνα 1996
  2. Σακκάς Ν. Δημήτρης: "Το ανθρώπινο κτήνος στον καιρό του εμφυλίου με ιδιαίτερη αναφορά στην Ευρυτανία", Εκδόσεις Παρασκήνιο, Αθήνα 2011
  3. Ιστορία της Αντίστασης 1940-45, Εκδόσεις Αυλός, Αθήνα 1979
  4. Χαριτόπουλος Διονύσης: "Άρης ο αρχηγός των ατάκτων", Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2003