Δεσκλοϊζίτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δεσκλοϊζίτης
Descloizit - Mineralogisches Museum Bonn (7285).jpg
Δεσκλοϊζίτης. Προέλευση: Νότια Αφρική
Γενικά
Κατηγορία Φωσφορικά. Ομάδα δεσκλοϊζίτη
Χημικός τύπος PbZn(VO4)(OH)
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα 6,2 gr/cm3
Χρώμα Καστανέρυθρο, πορτοκαλέρυθρο, καστανομέλαν, μέλαν
Σύστημα κρυστάλλωσης Ρομβικό
Κρύσταλλοι Πρισματικοί, πυραμιδοειδείς ή τραπεζοειδείς.
Υφή Σταλακτιτική, βοτρυοειδής, κοκκώδης, συμπαγής, σπανιότερα ινώδης
Διδυμία Όχι
Σκληρότητα 3 - 3,5
Σχισμός Δεν παρατηρείται
Θραύση Κογχοειδής έως ανώμαλη
Λάμψη Ελαιώδης
Γραμμή κόνεως Πορτοκαλόχρους έγς καστανέρυθρη[1]
Πλεοχρωισμός Ενίοτε ισχυρός: Χ, Υ=κίτρινο έως κιτρινοπράσινο, Ζ=καστανοκίτρινο
Διαφάνεια Ανάλογα με τον τρόπο σχηματισμού διαφανής έως αδιαφανής
Παρατηρήσεις Δεν εμφανίζει φθορισμό

Ο δεσκλοϊζίτης (αγγλ. descloizite) είναι βαναδινικό ορυκτό του μολύβδου και του ψευδαργύρου. Το όνομά του το έλαβε προς τιμήν του Alfred Lewis Oliver Legrand Des Cloizeaux (1817-1897), καθηγητή Ορυκτολογίας στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, ο οποίος τον ανακάλυψε και τον περιέγραψε.

Είναι το πρώτο και κυριότερο μέλος μιας ομάδας σπάνιων ορυκτών που φέρει το όνομά του (ομάδα δεσκλοϊζίτη), ενώ το άλλο άκρο της ομάδας είναι ο μοττραμίτης PbCu(VO4)(OH) (στον οποίο ο ψευδάργυρος αντικαθίσταται από χαλκό). Σχηματίζεται ως δευτερογενές ορυκτό στη ζώνη οξείδωσης βαναδιούχων μεταλλευμάτων των κυρίων μετάλλων (μολύβδου, χαλκού, ψευδαργύρου κτλ). Σπάνια χρησιμοποιείται και ως μετάλλευμα βαναδίου.

Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο μοττραμίτης, ο βαναδινίτης, ο πυρομορφίτης, ο μιμητίτης, ο βουλφενίτης και ο κερουσίτης.

Ανευρίσκεται σε αρκετές χώρες. Σε αυτές περιλαμβάνονται η Αυστρία, η Γερμανία, η Πορτογαλία, η Βραζιλία (Minas Gerais), η Χιλή (περιοχή Αντοφαγάστα), η Αργεντινή (επαρχία Cordoba), το Μεξικό (περιοχή Mapimi), οι ΗΠΑ (Πολιτείες Αριζόνα, Νεβάδα, Νέο Μεξικό), η Ναμίμπια (κοίτασμα Τσουμέμπ), η Ζάμπια και η Δημοκρατία του Κονγκό.

Στην Ελλάδα απαντά στα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχές Πλάκα και Σούνιο).

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4
  • Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X
  • Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Αναφέρεται και ανοικτή πρασινοκάστανη