Δήμαρχος του Βερολίνου
| Δήμαρχος του Βερολίνου
Regierender Burgermeister von Berlin | |
|---|---|
Έμβλημα του Βερολίνου | |
| Κατοικία | Κόκκινο Δημαρχείο |
| Διορισμός από | Γερουσία του Βερολίνου |
| Δημιουργία | 11 Ιανουαρίου 1951 |
| Πρώτος κάτοχος | Ερνστ Ρόιτερ |
| Διαδοχή | Λόρδος Δήμαρχος του Ευρύτερου Βερολίνου |
| Ιστοσελίδα | berlin |
Ο Δήμαρχος του Βερολίνου (γερμανικά: Regierender Burgermeister) γνωστός στα γερμανικά ως Κυβερνήτης Δήμαρχος του Βερολίνου είναι ο επικεφαλής της διοίκησης και πρόεδρος της Γερουσίας του Βερολίνου. Καθώς το Βερολίνο είναι μία ανεξάρτητη πόλη καθώς και ένα από τα ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας (Bundesländer), το γραφείο του δημάρχου είναι ισοδύναμο των υπουργών-προέδρων των άλλων γερμανικών κρατιδίων, εκτός των κρατιδίων του Αμβούργου και της Βρέμης, όπου οι αρχηγοί της διοίκησης ονομάζονται "Πρώτος Δήμαρχος" και "Πρόεδρος της Γερουσίας και Δήμαρχος", αντίστοιχα.

Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Βερολίνου, ο Κυβερνήτης Δήμαρχος είναι μέλος και επικεφαλής της Γερουσίας του Βερολίνου. Οι υπουργοί ονομάζονται γερουσιαστές. Οι δύο αντιπρόσωποι κατέχουν επίσης τον τίτλο Δήμαρχου (γερμανικά , ιστορικά: burgomaster). Τον τίτλο του "Δημάρχου" κατέχουν επίσης οι αρχηγοί των δώδεκα δήμων του Βερολίνου, αν και δεν προεδρεύουν στην πραγματικότητα των αυτοδιοικητικών δήμων τους.
Ο δήμαρχος εκλέγεται από το νομοθετικό σώμα της πόλης, το Abgeordnetenhaus του Βερολίνου (ισοδύναμο με το Landtag άλλων ομοσπονδιακών κρατών), το οποίο ελέγχει επίσης τις κατευθυντήριες γραμμές πολιτικής του και είναι σε θέση να επιβάλει την παύση του με πρόταση μομφής. Ο δήμαρχος έχει επίσης το δικαίωμα να διορίζει και να παύει τους γερουσιαστές της κυβέρνησης.
Η έδρα της Γερουσίας είναι το Κόκκινο Δημαρχείο, στο Μίτε.
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Κατά τη διάρκεια της Συμμαχικής κατοχής της Γερμανίας μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το δημοτικό συμβούλιο της πόλης εξέλεξε τον Σοσιαλδημοκράτη πολιτικό Ερνστ Ρόιτερ ως Λόρδο Δήμαρχο στις 24 Ιουνίου 1947, ο οποίος, ωστόσο, δεν μπόρεσε να λάβει την έγκριση της Συμμαχικής Κομμαντατούρας του Βερολίνου [1] λόγω Σοβιετικών επιφυλάξεων. Μετά το Κομμουνιστικό πραξικόπημα στην πόλη του Βερολίνου τον Σεπτέμβριο του 1948, ιδρύθηκε ένα ξεχωριστό νομοθετικό σώμα για την πόλη (και πάλι με το όνομα Stadtverordnetenversammlung von Groß-Berlin), ωστόσο, το μόνο de facto αρμόδιο διοικητικό σώμα για τους δυτικούς τομείς κατοχής, αυτούς που έμελλε να διαμορφώσουν το Δυτικό Βερολίνο εκλέχθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1948, εκλέγοντας δύο ημέρες αργότερα μια ξεχωριστή διοίκηση για την πόλη και τον Ερνστ Ρόιτερ ως Λόρδο Δήμαρχο για το Δυτικό Βερολίνο. Η σοβιετική διοίκηση είχε ανατρέψει επισήμως την προηγούμενη εκλεγμένη διοίκηση για ολόκληρο το Βερολίνο με ισχύ μόνο στο ανατολικό τομέα και είχε εγκαταστήσει τον δικό της Δήμαρχο, τον Φρίντριχ Έμπερτ Τζούνιορ στο Ανατολικό Βερολίνο ήδη στις 30 Νοεμβρίου 1948.

Το Δυτικό Βερολίνο συνέταξε το δικό του σύνταγμα (Verfassung von Berlin), το οποίο περιέγραφε τα μεταβλητά γεγονότα, με ισχύ από την 1η Οκτωβρίου 1950. Αυτό το σύνταγμα προέβλεπε την επανεξέταση του ονόματος του κοινοβουλίου της πόλης σε "Abgeordnetenhaus von Berlin", της διοίκησης της πόλης σε "Γερουσία του Βερολίνου" και του αρχηγού της διοίκησης σε "Κυβερνήτη Δήμαρχο του Βερολίνου".[2] Μετά το νέο σύνταγμα, οι εκπρόσωποι εξελέγησαν στις 3 Δεκεμβρίου 1950 και το νέο κοινοβούλιο επανεξέλεξε τον Ερνστ Ρόιτερ ως επικεφαλής της πόλης στις 18 Ιανουαρίου 1951, με τον Ρόιτερ να υιοθετήσει τον νέο τίτλο. Από το 1951 έως το 1990, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ο δήμαρχος ήταν ο επικεφαλής της διοίκησης του Δυτικού Βερολίνου με έδρα στο Ράταους Σόνεμπεργκ, ενώ το Ανατολικό Βερολίνο παρέμεινε de jure υπό σοβιετική κατοχή και de facto έγινε κομμάτι και πρωτεύουσα της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας γνωστής ως Ανατολική Γερμανία.
Η διοίκηση του Δυτικού Βερολίνου ισχυριζόταν ότι ήταν η νόμιμη κυβέρνηση ολόκληρου του Βερολίνου εντός των συνόρων που θεσπίστηκαν από τον Νόμο του Ευρύτερου Βερολίνου του 1920 μέχρι και την Ειρηνική Επανάσταση του 1989. Ακόμη και πριν από τη γερμανική επανένωση στις 3 Οκτωβρίου 1990, ο κυβερνήτης δήμαρχος του Δυτικού Βερολίνου και ο Oberbürgermeister του Ανατολικού Βερολίνου πραγματοποιούσαν κοινές συνεδριάσεις των διοικητικών συμβουλίων τους, μέχρι τις εκλογές του Βερολίνου στις 2 Δεκεμβρίου 1990.
Κατάλογος Δημάρχων του Βερολίνου
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Αρ. | Πορτρέτο | Όνομα (γέννηση-θάνατος) |
Θητεία | Κόμμα | Εκλογή | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Έναρξη | Λήξη | Διάρκεια | |||||
| Δυτικό Βερολίνο (1948–1990) | |||||||
| 1 | Έρνστ Ρόιτερ (1889–1953) |
1 Φεβρουαρίου 1951 | 29 Σεπτεμβρίου 1953 (απεβίωσε) |
2 χρόνια, 240 ημέρες | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα | 1950 | |
| 2 | Βάλτερ Σράιμπερ (1884–1958) |
29 Σεπτεμβρίου 1953 | 11 Ιανουαρίου 1955 | 1 χρόνος, 104 ημέρες | Χριστιανοδημοκρατική Ένωση | 1950 | |
| 3 | Ότο Σουρ (1894–1957) |
11 Ιανουαρίου 1955 | 30 Αυγούστου 1957 (απεβίωσε) |
2 χρόνια, 231 ημέρες | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα | 1954 | |
| 4 | Βίλι Μπραντ (1913–1992) |
3 Οκτωβρίου 1957 | 1 Δεκεμβρίου 1966 (resigned) |
9 χρόνια, 59 ημέρες | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα | 1954 1958 1963 | |
| 5 | Χάινριχ Άλμπρετζ (1915–1993) |
1 Δεκεμβρίου 1966 | 19 Οκτωβρίου 1967 (resigned) |
322 ημέρες | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα | 1963 1967 | |
| 6 | Κλάους Σιτς (1926–2012) |
19 Οκτωβρίου 1967 | 2 Μαίου 1977 (παραιτήθηκε) |
9 χρόνια, 195 ημέρες | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα | 1967 1971 1975 | |
| 7 | Ντίτριχ Στόμπε (1938–2011) |
2 Μαίου 1977 | 23 January 1981 (παραιτήθηκε) |
3 χρόνια, 266 ημέρες | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα | 1975 1979 | |
| 8 | Χανς-Γιόχεν Βόγκελ (1926–2020) |
23 Ιανουαρίου 1981 | 11 Ιουνίου 1981 | 139 ημέρες | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα | 1979 | |
| 9 | Ρίχαρντ φον Βάιτσζεκερ (1920–2015) |
11 Ιουνίου 1981 | 9 Φεβρουαρίου 1984 (παραιτήθηκε) |
2 χρόνια, 243 ημέρες | Χριστιανοδημοκρατική Ένωση | 1981 | |
| 10 | Έμπερχαρντ Ντίπγκεν (1941-) |
9 Φεβρουαρίου 1984 | 16 Μαρτίου 1989 | 5 χρόνια, 35 ημέρες | Χριστιανοδημοκρατική Ένωση | 1989 1985 | |
| 11 | Βάλτερ Μόμπερ (1945-) |
16 Μαρτίου 1989 | 24 Ιανουαρίου 1991 | 1 χρόνος, 200 ημέρες | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα | 1989 | |
| Το Δυτικό Βερολίνο επανενώθηκε με το Ανατολικό Βερολίνο στις 3 Οκτωβρίου 1990 και διαλύθηκε. | |||||||
| Ενοποιημένο Βερολίνο (1990–σήμερα) | |||||||
| - | Βάλτερ Πόμπερ (1945-) &Τίνο Σβιερτζίνα[3](1927–2003) |
3 Οκτωβρίου 1990 | 24 Ιανουαρίου 1991 | 113 ημέρες | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα | 1989 (Δυτικό Βερολίνο) 1990 (Ανατολικό Βερολίνο) | |
| 12 (10) |
Έμπερχαρντ Ντίπγκεν (1941-) |
24 Ιανουαρίου 1991 | 16 Ιουνίου 2001 (παύτηκε μετά από πρόταση μομφής) |
10 χρόνια, 143 ημέρες | Χριστιανοδημοκρατική Ένωση | 1990 1995 1999 | |
| 13 | Κλάους Βόβεραϊτ (1953-) |
16 Ιουνίου 2001 | 11 Δεκεμβρίου 2014 (παραιτήθηκε) |
13 χρόνια, 178 ημέρες | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα | 2001 2006 2011 | |
| 14 | Μίκαελ Μιούρελ (1964-) |
11 Δεκεμβρίου 2014 | 21 Δεκεμβρίου 2021 | 7 χρόνια, 10 ημέρες | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα | 2011 2016 | |
| 15 | Φρανσίσκα Γκίφε (1978-) |
21 Δεκεμβρίου 2021[4] | 27 Απριλίου 2023 | 1 χρόνος, 127 ημέρες | Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα | 2021 | |
| 16 | Κάι Βάγκνερ (1972-) |
27 Απριλίου 2023 | Εν ενεργεία | 3 χρόνια, 77 ημέρες | Χριστιανοδημοκρατική Ένωση | 2023 | |
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σημειώσεις και παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ The Allied control body for Berlin corresponding to the Allied Control Council for the rest of Germany.
- ↑ Cf. articles 25 and 40 of Die Verfassung von Berlin (Constitution of Berlin [West]), Berlin (West): Landeszentrale für politische Bildungsarbeit Berlin, 1982, pp. 34 and 37.
- ↑ German Reunification Treaty, Artikel 16
- ↑ «Berlin: Franziska Giffey sworn in as first elected female mayor». Deutsche Welle. 21 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2021.
