Γραπτή γλώσσα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Δείγμα γραμματοσειρών και γλωσσών από τον Γουίλιαμ Κάσλον, από την Κυκλοπαίδεια του 1728.

Η γραπτή γλώσσα είναι η αναπαράσταση μιας ομιλούμενης ή νοηματικής γλώσσας με τη βοήθεια ενός συστήματος γραφής.[1] Η γραπτή γλώσσα είναι μια εφεύρεση η οποία πρέπει να διδάσκεται στα παιδιά, τα οποία θα μάθουν να μιλούν την προφορική ή τη νοηματική γλώσσα από την έκθεση τους σε άλλους ομιλητές της γλώσσας, ακόμη και ας μην την μάθουν από επίσημο φορέα.

Μια γραπτή γλώσσα υπάρχει μόνο ως συμπλήρωμα μιας συγκεκριμένης ομιλούμενης γλώσσας και καμία φυσική γλώσσα δεν υπάρχει μόνο σε γραπτή μορφή.

Σε σύγκριση με την ομιλούμενη γλώσσα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι γραπτές γλώσσες αλλάζουν πιο αργά από τις αντίστοιχες ομιλούμενες γλώσσες. Όταν τουλάχιστον μια μορφή μιας γλώσσας αποκλίνει έντονα από την ομιλούμενη γλώσσα, η προκύπτουσα κατάσταση ονομάζεται διγλωσσία. Ωστόσο, θεωρείται ακόμη μια γλώσσα ανάμεσα στη λογοτεχνική γλώσσα και άλλες μορφές, ειδικά εάν το σύστημα γραφής αντανακλά τη προφορά.

Οι εγγενείς αναγνώστες και συγγραφείς της αγγλικής γλώσσας συχνά δεν γνωρίζουν ότι οι περιπλοκότητες της αγγλικής γλώσσας κάνουν τα γραπτά αγγλικά μια κάπως τεχνητή κατασκευή. Η παραδοσιακή ορθογραφία της αγγλικής γλώσσας, τουλάχιστον για κληρονομικές λέξεις, διατηρεί μια ύστερη μεσαιωνική αγγλική φωνολογία που δεν χρησιμοποιείται πια σε προφορική μορφή. Η τεχνητή διατήρηση αυτής της μορφής της γλώσσας, γραπτώς, θα μπορούσε να κάνει πολλά από αυτά τα κείμενα που είναι γραπτά σήμερα κατανοητά στον Τζόφρι Σώσερ (1343-1400) και οποιοδήποτε σύγχρονου ακόμη και αν η ομιλία του μεσαιωνικού συγγραφέα δεν είναι πλέον κατανοητή.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Newman, Diana B. (2013). Volkmar, Fred R., επιμ. Encyclopedia of Autism Spectrum Disorders, σελ. 138. doi:10.1007/978-1-4419-1698-3_1125. ISBN 978-1-4419-1698-3.