Γλώσσες του Μαυροβουνίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Διανομή γλωσσών ανά οικισμούς, 2011

Το Μαυροβούνιο έχει μία επίσημη γλώσσα που προβλέπεται από το Σύνταγμα του 2007, τα Μαυροβουνιακά. Στην απογραφή του 2011, το 42% του πληθυσμού δήλωσε τα σερβικά ως μητρική γλώσσα, ενώ το 37% δήλωσε ότι είναι τα μαυροβουνιακά. Γλωσσολογικά, είναι η ίδια γλώσσα (διαφορετικά τυποποιημένες ποικιλίες της Σερβοκροατικής), αλλά και τα πρότυπα μαυροβουνιακά είναι στη διαδικασία της διαμόρφωσης.

Οι αναγνωρισμένες μειονοτικές γλώσσες είναι τα αλβανικά, βοσνιακά, κροατικά και σερβικά. Το 2017, τα αλβανικά ήταν επίσημη γλώσσα των δήμων της Ποντγκόριτσα, Ούλτσιν, Μπαρ, Πλιέβλια, Ρόζαγιε και Τούζι.[1] Επιπλέον, υπάρχουν μερικές εκατοντάδες Ιταλοί στο Μαυροβούνιο, συγκεντρωμένοι στο Κόλπο του Κότορ (Cattaro).

Η μαυροβουνιακή γλώσσα γράφεται στο λατινικό και κυριλλικό αλφάβητο, αλλά υπάρχει μια αυξανόμενη πολιτική κίνηση για τη χρήση του λατινικού αλφαβήτου μόνο.

Μειονοτικές γλώσσες του Μαυροβουνίου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δίγλωσσες πινακίδες στο Ούλτσιν.

Ο Ευρωπαϊκός Χάρτης για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικές Γλώσσες, που τέθηκε σε ισχύ στο Μαυροβούνιο τον Ιούνιο του 2006, μετά την ανεξαρτησία του Μαυροβουνίου από την Κρατική Ένωση με τη Σερβία και Μαυροβούνιο, στις 3 Ιουνίου του 2006.[2] Το Σύνταγμα του Μαυροβουνίου από το 2007 αναφέρει τα Μαυροβουνιακά ως επίσημη γλώσσα της χώρας, ενώ τα Βοσνιακά, Κροατικά, Σερβικά και Αλβανικά είναι γλώσσες σε επίσημη χρήση[3]. Το Σύνταγμα αναφέρει ότι οι γλώσσες σε επίσημη χρήση είναι αυτές των ομάδων που αποτελούν τουλάχιστον το 1% του πληθυσμού του Μαυροβουνίου, σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2003. Ο Νόμος για τις Εθνικές Μειονότητες καθορίζει ότι το ποσοστό των μελών των εθνικών μειονοτήτων στο σύνολο του πληθυσμού της τοπικής αυτοδιοίκησης θα πρέπει να είναι 15% προκειμένου η γλώσσα τους και το αλφάβητο να εισαχθούν σε επίσημη χρήση[4]. Τα μέσα ενημέρωσης που ιδρύονται από την κυβέρνηση του Μαυροβουνίου υποχρεούνται να μεταδίδουν ειδήσεις, πολιτιστικά, εκπαιδευτικά, αθλητικά και ψυχαγωγικά προγράμματα σε μειονοτικές γλώσσες[5]. Οι μειονότητες και τα μέλη τους έχουν το δικαίωμα στην εκπαίδευση στη γλώσσα τους, στην τακτική και την επαγγελματική εκπαίδευση[6].

Διάλεκτοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χάρτης Διάλεκτος
Montenegrin dialects.jpg         Ανατολική Ερζεγοβίνη
             Ζέτα-Ράσκα

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. http://www.ocnal.com/2017/03/albanian-language-official-in-montenegro.html
  2. «Minority languages in Montenegro: new evaluation report released». Council of Europe. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2015. 
  3. «Montenegro's Minorities in the Tangles of Citizenship, Participation, and Access to Rights» (PDF). Journal on Ethnopolitics and Minority Issues in Europe. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 23 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2015. 
  4. «Manjine u Crnoj Gori zakonodavstvo i praksa» (PDF). Youth Initiative for Human Rights. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2015. 
  5. «Manjine u Crnoj Gori zakonodavstvo i praksa» (PDF). Youth Initiative for Human Rights. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2015. 
  6. «Manjine u Crnoj Gori zakonodavstvo i praksa» (PDF). Youth Initiative for Human Rights. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουνίου 2015. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το λήμμα ενσωματώνει υλικό από την έκδοση του 2006 του CIA World Factbook, έγγραφο της κυβέρνησης των ΗΠΑ που βρίσκεται στο κοινό κτήμα.