Γεώργιος Κουράτος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γεώργιος Κουράτος
Γενικές πληροφορίες
Θάνατος Απριλίου 1985
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα δικηγόρος
πολιτικός
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Νομάρχης Ηλείας
Νομάρχης Λέσβου
Νομάρχης Φθιώτιδας
Νομάρχης Φωκίδας

Ο Γεώργιος Κουράτος (19.. - 1985) ήταν Έλληνας δικηγόρος που υπηρέτησε ως νομάρχης[1] σε αρκετούς νομούς ανά την Ελλάδα. [2] Υπήρξε προσωπικός φίλος του Γεωργίου Παπανδρέου και του γιου του, Ανδρέα.[3]

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Καταγόταν από την Κεφαλονιά και ήταν δικηγόρος. Ήταν εκδότης πολιτικής εφημερίδας στην Κεφαλονιά και έπειτα από τα Ιουλιανά του 1965 επιδόθηκε στον ανένδοτο αγώνα.[3] Υπηρέτησε ως νομάρχης Φθιωτιδοφωκίδος[1], Αιτωλοακαρνανίας[1], Λέσβου[1] (1929 - 1930) και Ηλείας (1930).

Όταν εγκαθιδρύθηκε η χούντα του 1967, καταδικάστηκε ερήμην σε φυλάκιση 2,5 ετών.[3] Κατά την διάρκεια της δικτατορίας διέμενε στην Ιταλία αυτοεξόριστος και πήρε μέρος στην νομική κάλυψη του κινήματος του Αντιτορπιλλικού Βέλος το 1973.

Στις εκλογές του 1974 ήταν υποψήφιος βουλευτής Κεφαλληνίας με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις, όμως δεν εξελέγη, καθώς συγκέντρωσε 3.840 ψήφους.[4] Ήταν ξανά υποψήφιος βουλευτής Κεφαλληνίας με την Ένωση Δημοκρατικού Κέντρου (ΕΔΗΚ) στις εκλογές του 1977 χωρίς να εκλεγεί, καθώς συγκέντρωσε 1.592 ψήφους.[5]

Απεβίωσε τον Απρίλιο του 1985 και η κηδεία του έγινε στις 4 Απριλίου από τον ιερό ναό Ζωοδόχου Πηγής, στη Σάμη της Κεφαλονιάς. Ήταν παντρεμένος με τη Μανδάνη Κουράτου και είχαν δύο παιδιά, εγγόνια και μία δισέγγονη.[6]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Παρασκευαΐδης ΠαναγιώτηςΟι νομάρχες του Νομού Λέσβου, 1912 - 2006, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Λέσβου 2006, σελ. 35
  2. Επιστολή του δικηγόρου Γ.Κουράτου προς τον Ε.Βενιζέλο , Εθνικό Ίδρυμα "Ελ. Βενιζέλος"..
  3. 3,0 3,1 3,2 Γιάννης Βούλτεψης, Ο Παναγούλης και οι άλλοι, Προσκήνιο 2003, σελ. 50
  4. Κώστας Διγκαβές, Εκλογές στην Ελλάδας 1844-1985, Μαλλιάρης Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986, σελ. 66.
  5. «ΑΝΤΙΡΤΟΠΙΛΙΚΟ ΒΕΛΟΣ - ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ». 
  6. Τα Νέα, Κοινωνικά, 4-4-1985, σελ. 21.